Nýjar kvöldvökur - 01.01.1930, Blaðsíða 11

Nýjar kvöldvökur - 01.01.1930, Blaðsíða 11
STAKSTEINAR ! l »Það verður, minriir mig, ekki fyr en undir réttir«. »Fari það í opið...«, — komumaður tautaði síðustu orðin svo lágt, að sýslu- maður heyrði ekki orðaskil. Þeir þögðu stundarkorn. »Hvar eru þau?« spurði sýslumaður. »Þau bíða úti á hlaði«. »Það er viðkunrianlegra að eg hafi tal af þeim; viljið þér ekki kalla á þau inn?« Eftir drykklanga stund komu hjónin inn á gólfið. Þorleifur var tæpur meðal- maður, fölleitur og smáleitur, með gisið alskegg, klæddur gráum og snjáðum vað- málsfötum, með sokkana utan yfir buxna- skálmunum; hann staðnæmdist þegjandi og velti stormhúfunni á milli handa sér. Guðrún var eins há og maður hennar, fremur grannvaxin, langleit og skarpleit, með rauðþrútna augnahvarma og herptan munn; hún hafði steinsofandi barn í fanginu, vafið innan í brúnköflóttan sjal- garm, svo að ekki stóð út úr dúðunum annað en svolítið neftyppi og tvær tátot- ur. Hún losaði um hægri hendina og heils- aði sýslumanni, og þá gerði maður henn- ar það líka. Sýslumaður lét þau setjast. »Það er í óefni komið með þessa ferð ykkar austur«, sagði hann, »skipið er farið, og þá verður engin ferð austur fyr en undir haustið. Eg tel það alveg ógern- ing, að þið farið landveg svo langa leið uieð ungbarn og sé því ekki önnur úrræði en að þið farið aftur upp í Ásasveit í bráðina og bíðið þar næstu ferðar; eitt- hvað verður ykkur til um vinnu um há- bj argræðistímann«. Guðrún leit á sýslumann; augnaráðið var hvasst og varirnar herptust enn meir. »Upp í Ásasveit? Þangað óskaði eg sízt að leið mín lægi aftur«, — hún þurkaði sér um augun, — »hvorki lifandi né dauðrar«. L »Er ykkur á móti skapi að fara þangað aftur?« Þorleifur ók sér í sætinu. »Guðrúnu minni þætti fjarska mikið fyrir, ef við þyrftum að snúa við og fara aftur upp eftir«. »Leið ykkur illa upp frá?« Hjónunum varð ógreitt um svar; Þor- leifur leit flöktandi augum til fylgdar- mannsins, Guðrún barðist við grátinn. »Þau voru þar á flækingk, sagði fylgd- armaðurinn kæruleysislega, »og vænst þætti mér um, ef eg þyrfti ekki að fara með þau aftur«. »Það var ekki farið með okkur eins og manneskjur«, snökti Guðrún, »það verð- ur flestum fyrir að leggjast á lítilmagn- ann«. »Guðrún mín er orðin ósköp leið á því að þurfa áð hrekjast með drenginn á meðal ókunnugra, — og það er eins um mig«, sagði Þorleifur. »Það er satt bezt að segja«, sagði fylgd- armaðurinn með nokkrum rembingi, »þið hafið flækst úr einum stað í annan, eng- inn viljað hafa ykkur til lengdar vegna ýmislegs, sem hollast væri fyrir ykkur að lægi kyrt, og þá er ykkur bezt sjálfum að segja sem minnst«. »Það er auðheyrt, að þú hefur lært orð- bragðið af þínum húsbónda«, svaraði Guðrún og barðist við ekkann; »en þú mátt segja honum það, að við skulum aldrei troða hann um tær framar. Eg gæti sagt ýmislegt um hann og þig, ef eg vildi; að minsta kosti gætu vinnukonurnar í Ási frætt konuskepnuna þína um ýmis- legt, sem hollara væri fyrir sjálfan þig að lægi kyrt«. Fylgdarmanninum varð orðfall í bili, en svo hreytti hann út úr sér: »Þarna er sýnishorn af munnsöfnuðin- um«. Sýslumanni féll þetta tal illa; hann var einstakur friðsemdarmaður og leiddust l*
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.