Nýjar kvöldvökur - 01.01.1930, Blaðsíða 48

Nýjar kvöldvökur - 01.01.1930, Blaðsíða 48
40 NÝJAR KVÖLDVÖKUR að sorglega fyrir hana, þótt hann nú væri saklaus. Eftir litla stund sneri hertoginn sér við og kallaði til mín: »Mr. Dal, það vantaði aðeins einn hlekk í keðju þá, er bindur vináttu okkar, og sá hlekkur er nú fund- inn: Eg heyri nú, að mistress Quinton er vinur yðar — og eg er hennar allra auð- mjúkasti þjónn, og vil gera alt sem í mínu valdi stendur til þess að þóknast vinum hennar — alt hennar vegnak »Hvað mundi yðar hágjöfgi svo sem vilja gera mín vegna?« spurði Barbara. »0, hvað mundi eg ekki vilja gera!« hrópaði hann, en bætti svo við lægra og með á- kefð: »En eg er hræddur um að þér séuð altof miskunnarlausar til þess að vilja gera nokkuð mín vegna«. »Yðar vegna hlusta eg á þær meiningarlausustu ræður sem hugsast geta«, svaraði Barbara og brosti gletnislega. »Er ástin þá meining- arlaus?« spurði hann. »Eru ástríðurnar aðeins til þess að hlægja að, mistress Barbara?« »Vill ekki yðar hágöfgi segja það í ljóðum«, sagði hún. »Yndisleikur yðar ritar það í Ijóðum á hjarta mittk svaraði hann. Barbara leit við þessi orð á mig — það gat verið af hendingu, en virtist þó naum- ast vera það — og hún hló hjartanlega. Það þurfti enga sérlega skarpskygni til að skilja þann hlátur. og mér dettur ekki í hug að ásaka hana fyrir það: Árum sam- an var hún búin að bíða eftir að geta hefnt sín fyrir kossinn, sem eg gaf Cy- dariu í lystiskóginum við Hachtstead — og gat hefndin verið öllu áhrifameiri? Eg 3tóð auðmjúkur og neyddur til að þegja á meðan hálf hirðin horfði á að hertog- ínn biðlaði til hylli hennar. — Eg hefi áldrei haft neina tilhneigingu til að gera sjálfan mig að ræfli, úr því að náttúran hefir ekki gert mig það, svo eg mætti augnaráði hennar og reyndi að svara með mínu: Hlæ þú, inndæla ungfrú — hlæðu. Stúlkan, sem eg ann, hlær að þér! Hertoginn hélt ræðu sinni við Barböru áfram á sama hátt, og Carford hlustaði stöðugt á með sama undirgefnisbrosinu. Mér fanst það allmerkileg framkoma hjá sjálfum biðli stúlkunnar, sérstaklega, þar sem eg nú líka sá að Barböru fór að verðá meira en nóg boðið. Hún litaðist um, og er hún sá hversu margir horfðu á þau, blóðroðnaði hún. Monmouth þar á móti kærði sig ekkert um það. Eg gerði mig svo djarfan að eg færði mig að hlið Car- fords og hvíslaði að honum: »Lávarður minn, sjáið þér ekki að hans hágöfgi er að gera mistress Quinton að undrum fyr- ir allra augum? Gætuð þér ekki stilt svo til að hann léti hana nú vera?« Hann starði á mig og undirgefnisbrosið breytt- ist í undrunarbros, en það var eitthvað það í svip mínum, sem lét bros hans hverfa og gerði hann reiðilegan í staðinn. »Þykist þér enn einu sinni þurfa að minna mig á, hvernig mér beri að hegða mér?« spurði hann — »eða dettur yður í hug, að nokkur maður fari að grípa fram í, þegar prinz á í hlut?« »Prinz?« sagði eg. »Já, hertoginn af Monmouth er...«. »Elzti sonur konungsins«, greip eg fram í; og með hattinn í hendinni gekk eg til Barböru og hertogans. Hún horfði í augu mín, þegar eg kom. Nú var alt háð, alt sigurhrós horfið úr augnaráði hennar. Það hrópaði um hjálp. »Yðar hágöfgi má ekki gleyma, að þér voruð búnir að lofa mér að ná fundi kon- ungs«, mælti eg. Hann hrökk saman, leit á mig og hleypti brúnum, leit svo á Bar- böru og hnyklarnir í brúnum hans uxu. Eg stóð eins og í dýpstu auðmýkt. Hann vissi auðsjáanlega ekki, hvað hann ætti að halda um mig, hvort eg hefði talað af hreinni einfeldni og heimsku, eða af hugsun, sem var svo djörf, að hann gat ekki tekið hana trúanlega. Svo hló hann
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Nýjar kvöldvökur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýjar kvöldvökur
https://timarit.is/publication/511

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.