Ægir

Árgangur

Ægir - 01.04.1971, Blaðsíða 7

Ægir - 01.04.1971, Blaðsíða 7
ÆGIR 73 Sjávarútvegurinn 1970 Nokhrir forustumenn í sjávarútvegi og fiskiðnaði gefa í þessu og nœstu blöðum stutt yfirlit ytir árið sem leið, og ratða ástand og horfur. Tómas Þorvaldsson: Saltfiskframleiðslan 1970. Það hefur verið venja að birta í Ægi um hver ára- mót yfirlit yfir einstakar fram- Pleiðslugreinar sjávarútvegsins. ^k.: __^i B seint á ferðinni og ^dg B •*-**¦ aðrar greinar um B |É J sjávarútveginn ^^^W-.M'jH. HR hafa þegar getið Uln gæftir, aflabrögð og þess háttar sleppi eg því. Það er nú svo, að síðustu hundrað árin, aö minnsta kosti, hafa fiskveiðar lands- ^anna og sala fisks í ýmsu formi og frá- Sangi verið sterkasta efnahagsstoðin í ís- 'enzku þjóðlífi. Og langt aftur í aldir höf- Ul*i við um það heimildir að sótt hafi verið öl fanga á sjóinn og þá fyrst og fremst til udrýginda hinu íslenzka bændaþjóðfé- lap, enda þótt nokkur útflutningur ætti ^er stað á skreið nokkrar aldir aftur í 1]ttann. Var hér ekki eingöngu um að r£eða þa er bjuggu við sjávarsíðuna, held- Ur var þá einnig mikið um aðdrætti sjó- angs til sveitabýlanna og var „útgerð" ^tunduð frá ýmsum stórbýlum, svo sem biskupssetrunum að Hólum og í Skálholti °S þá frá ýmsum stöðum t. d. frá Skálholti: a Akranesi og í Þorlákshöfn, Selatöngum vsem er miðsvegar milli Krýsuvíkur og ^indavíkur) og eins í Grindavík. Mai'gir eldri menn muna eflaust "Skreiðarlestirnar". Það er þegar bændur °mu með lestir hesta og fengu keypta skreið fyrir peninga eða í skiptum fyrir landbúnaðarafurðir. Allt var þetta skreið- arverkun á bolfiski og einnig þurrkaðir þorskhausar. Snemma stóð hugur Islendinga til frek- ari sjósóknar og til þess að fá stærri fleyt- ur en þeir höfðu haft til þessa brúks. Ýtti þar undir, er þeir sáu Frakka, Englend- inga, Hollendinga, Spánverja o. fl. hér á djúpmiðunum árum saman og höfðu af því fregnir að þeim yrði vel til fanga. Á síðustu öld fór heldur að rofa til í þessum efnum, og voru það þá fyrst skúturnar, síðan togararnir og mótorbátar. Voru mót- orbátarnir oft kallaðir línuveiðarar, að minnsta kosti þeir stærri, sem ekki komu daglega að landi. Með þessari þróun kom einnig það, að saltnotkun jókst mikið til að verja fiskinn skemmdum (saltfiskverk- un) og kom þá til þess að leita þurfti mark- aðs fyrir hann, en það var þá fljótlega að hinn rómanski heimur þ. e. a. s. Miðjarð- arhafslöndin, þ. e. Spánn, Italía, Grikk- land ásamt Portúgal, urðu drýgst í kaup- um og síðan Suður-Ameríka svo sem Brasilía, sem var stærst, svo og ýmis önnur ríki, er fram komu í þessari grein, á ára- tugunum fram að 1940. Fram að stríðinu var svo að segja allur fiskurinn saltaður, vaskaður og þurrkaður og seldur þannig úr landi. Var um að ræða mjög góðan fisk, því hér var að miklu leyti um heimilisiðn- að að ræða, ef svo mætti segja og einnig unnið af höndum, sem vanizt höfðu slíku frá blautu barnsbeini. Skilningur almenn- ings og þjóðarinnar allrar var og betri þá en nú á því að hér var fjöregg þjóðarinn- ar, sem það og er enn í dag. Á styrjaldarárunum 1940—1945 lokuð- ust saltfiskmarkaðslöndin að mestu, en þess í stað varð nægur markaður fyrir ís-

x

Ægir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ægir
https://timarit.is/publication/584

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.