Alþýðumaðurinn

Tölublað

Alþýðumaðurinn - 30.05.1931, Blaðsíða 1

Alþýðumaðurinn - 30.05.1931, Blaðsíða 1
ÝÐUMADURINN I. árg. Akureyri, Laugardaginn 30 Maí 1931. 27. tbl. Veiðileyíin. Útflutningsnéfnd Síldareinkasöl- unnar hefir setið á rökstólum að undanförnu, við að úthluta veiðileyf- um á þau skip, sem sótt hafa um að fá að veiða í salt á vertíðinni í sumar. Hefir nefndin haldið tvo fundi um úthlutun veiðileyfanna. Mun nefndinni hafa verið það ljóst, að alt kapp yrði að leggja á það að auka veiðileyfi skipannn eftir því sem föng væru á, því þar sem bræðslusíldarverð er nú svo lágt að ógerningur er að veiða i bræðslu, þá er synilegt að ókleyft er að gera út á síldveiðar, nema að veiðin í salt geti hækkað til muna. Umsóknir um veiðileyfi höfðu orðið nokkru minni en í fyna. Einkum höfðu færri stór skip sótt um veiðileyfi nú en þá, sem stafa mun af því, hvað útlit er ískyggilegt um að útgerðin beri sig. Sunnlenzku skipin sum, sem á veiðum voru í fyrra, munu því ekki hafa sótt um veiðileyfi nú. Reyndist því kleyft fyrir Úlflutnings- nefndina að úthluta nokkru hærri veiðileyfum á hvert skip nú en áður, og áætla sölu sildarinnar heldur hærri en í fyrra, þar sem búið er að selja síld með meira móti fyrir fram. Að síðustu var samþykt tillaga frá Erlingi Friðjónssyni um að tít- hlutað yrði veiðileyfum sem hér segir: Á mótorskip, sem áður hafa haft 1500 tn. veiðileyfi, 2200 tn. Á línuveiðara 2700 tfl 2900. Hafa þeir áður haft 2000. Á togara 3800. Hafa þeir áður haft 2 til 3 þús. Á mótorbáta og reknetaskip í samsvörun við þetta ¦¦ Tillöguna höfðu samþykt Erlingur Friðjónsson, Björn Líndal, Ingimar Eydal og Steinþór Guðmundsson. Á móti Eiuar Olgeirsson sem vildí hafa hærra á togurunum, Guðmund- ur Pétursson, sem vildi ekki láta togarana og línubátana hafa eins mikið eins og í tillögunni fólst, og Pétur Ólafsson, sem mun ekki hafa viljað úthluta eins miklum veiðileyf- um eins og samþykt var. „Völdin". Framsóknarblöðunum verður mjög tíðrætt um það, um þessar mundir, að »bændavaldið« verði að rísa gegn »kaupstaðarvaldinu« við í hönd far- andi kosningar. — Bændur eru eggjaðir lögeggjan að snúa hatri sínu og allri orku gegn óvinaliðinu, sem byggi kaupstaðina. og sé svo fífldjarft að krefjast sömu mannrétt- inda og sveitafólk landsins. Sjaldan eða aldrei hefir nokkur stjórnmála- flokkur i landinu rekið jafn svívirði- lega pólitík, eins og þessi stjórn- málaþáttur Framsóknarflokksins er. Pað er út af fyrir sig að reynt er að æsa bændur upp til heimskulegs haturs á kaupstöðunum — siga stétt móti stétt — þó það óneitanlega sitji illa á flokki, sem i hinu oröinu þykist vera alhliða umbóta-, sam- vinnu- og jafnréttis-flokkur, er byggi alt sitt starf á bróðurlegri samvinnu fólks til sjávar og sveita. Hitt er athyglisverðara, að hér stendur deil- an um það, hvort allir þegnar hins borgaralega þjóðfélags skuli biía við sömu mannréttindi eða ekki, og flokkur sá, sem með völdin hefir farið í landinu undanfarið, setur hnefann í borðið og segir að órétt- Ixeti skuli rí.kja i landinu, og heitif á landslýðinn að styrkja sig til að svo megi vera sem lengst, Framsöknarflokkurinn vill viðhalda hinu borgaralega þjóðfélagi. Aðal- kostur bins borgaralega þjóðfélags, eru jöfn mannréttindi til handa öll- um þegnum þess. Svo undarlega er ástatt með þennan flokk, að í stjórnartíð hans hefir það komið fyr- ir að menn hafa verið sviftir almenn- um réttindum, sem þjóðfjelagið veitir þegnum sínum, án annara saka en þeirra, að þeir hafa haft stjórnmála- skoðun sem Framsóknarflokkurinn hefir ýmigust á. Það er því máske ekki að undrast yfir þó sá sami flokkur snúist gegn iafnrétti þegn- anna, þegar hann býst við að það dragi úr því *valdi», sem flokkur- inn hangir við völd á. En þjóðin verður að vera & verði gegn þessum ófagnaði. Og fyrir flokkinn er þetta svo greinileg gjaldþrotayfiriysing sem mest má verða. Alhliða umbótaflokkurinn sem átti að vera, treystir nú hvorki á alhliða fylgi þjóðarinnar, sem honum hefði átt að vaxa á undaníörnum árum fyrir hans »alhliða« umbótastarf. Hann treystir ekki á fylgi bændanna,' sem sérstaklega hefði átt að falla honum f skaut fyrir öll stórvirkin, sem flokkurinn þykist einn hafa komið í framkvæmd, landbúnaðinum til blómgunar. Nei, engu þessu treystír Fram- sóknarflokkurinn, Með því að ala á róg milli sveita og kaupstaða. Með því að hræða bændur með upploginni hættu, sem þeim eigi að stafa af því, að fólk í kaupstöðum hafi jafnan kosningar- rétt á við fólk í svettum. Með því að etja þeim til valdastríðs í land- iuu án alls tiltits til þess, hvort bar- , ist er fyrir réttlæti eað ragnlæti, er^

x

Alþýðumaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðumaðurinn
https://timarit.is/publication/597

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.