Alþýðumaðurinn

Tölublað

Alþýðumaðurinn - 09.06.1931, Blaðsíða 5

Alþýðumaðurinn - 09.06.1931, Blaðsíða 5
alÞyð umaðurinn Muna skal að setja eingin merki á seöilinn, er geti gert hann þekkjan- legan. Kjósendur eiga heimtingu á aðstoð kjörstjórnar við kosninguna. Til- nefna þeir þá þann mann er þeir æskja helst og leiðbeinir hann við kosninguna. Skemmist kjörseðill hjá kjósanda, eða hann, í ógáti kjósi annan en hann ætláði sér, á hann heimtingu á að fá annan atkvæða- seðil, eh sá fyrri er eyðilagður. Varast skal að láta nokkurn sjá atkvæðaseðilinn, eftir að kjósandi hefir kosið. Alþýðukjósendur! Kjósið rétt. Látið engan seðil verða ógildan. Kjósið Erling Friðjónsson. „Svik." Það er mælt um íólk, sem haldið €r af andlegum sjúkdomum, eða sér- staklega gallað að öðru leyti, að það sé altaf með orðatiltæki á vörunum, sem bendi á hið innra-. ástand þess. Þykjast mannþekkjarar geta á þesssu lesið hvaða kendir það seu, sem rík- astar ern með hverjum einstaklingi. Sé gengið út frá þessari grundvall- arreglu, og hún stendur ekki í lausu lofti, þarf ekki skarpskygnan mann til að sjá hvaða kendir séu ríkastar hjá nánustu fylgifiskum Einars Olgeirsson- ar um þessar mundir. Blaðið, sem hann skrifar, Verkam., sér ekkert ann- að en *sviks — svik hjá öllum. Atkvæðasmalar Einars tala ekki um annað við fólkið, en »sWAr«. »Svik« — »svik« og aftur »svik« drjúpa úr penra E. O. »Svik« og ekkert ann- að en »svik« streyma af vörum tals- manna hans í bænum. Hvað skyldi það þá vera, sem inni- fyrir býr? Blaðaskrif og orðamælgi geta að vísu haft sín vondu áhrif, en þó eru verkin lakari, og þegar orð og at-. hafnir fara saman, er hámarki mann- skemmdaiðjunnar náð. Hingað til hefir »Alþm.« látið smástríðni og hnippingar nægja á inóti svikaskrafi »Verkam.« Hann hefir lika beðið með að taka svika- verknað E, O. og fylgifiska hans fyr- ir, i von um að eitthvað það yrði gert af hendi kommúnistanna, sem bætti fyrir aðfárir þeirra og skemdarverk á sviði verklýðsmálanna. En nii virðist yera útséð um það, að þaðan sé nokkurs annars að vænta en samskonar athafna, sem verkalýð þessa bæjar er þegar farið að svíða svo undan, að nóg er komið. Pað er lengi hægt að þola getsakir, róg, nið og annan auraustur frá mönnum, sem ekki geta framleitt ann- að. En þegar sómi og velferð verka- lýðsins er haft að leiksoppi og hann svikinn á hinn herfilegasta hátí, verður ekki komist bjá að afhjúpa þá sem ódæðið fremja. Alvara lífsins er þá komin til skjalanna og henni verð- ur ekki vísað á bug, Það hefir áður verið bent á það hér í blaðinu, hvernig Einar Olgeirs- son fiefir — frá því í fyrrasumar — unnið sleitulaust að því að kljúfa verklýðssamtökin. Fyrst með því að reyna að kljúfa Samband ungra jafn- aðarmanna frá Alþúðuflbkknum. í öðru lagi með því að berjast fyrir »óháða sambandinu*, sem ekkert ann- að átti að vera en fótaþurka komm- únistanna. t þfiðja lagi með því að kljúfa Verklýðssamband Norðurlands út úr Alþýðuflokknum og venja það undir Rúksa; og fleira af sama tagi, Hér verður sögu kommúnistanna haldið áfram, og verður ekki sagt að hún fari frikkandi eftir því sem á hana lýður. — Eftir að árásir Einars á. Alþýðu- flokkinn höfðu mistekist og hann hafði stofnað kommúnistaflokkinn, beindi hann starfsemi sinni inn til verklýðsfélaganna, og þá fyrst og fremst að verklýðsfélögunum hér í bænum, því þar hafði hann besta að stöðu. S. I. haust barðist hann fyrir og fékk því framgengt í Verkamanna- félagi Akureyrar, að gerðar voru sam- þyktir um hitt og þetta, sem svo félagið ekki vildi framfylgja, þegar á reyndi; svo sem um vinnustöðvun fram i firði, og stöðvun á vinnu á Gefjun og gærurotuninni. Af þessutn málum hlaut félagið álitshnekki og raun sem von var. Mörgum var það þá þegar ráðgáta hve E. O, tók þessum óförum sínum og félagsins rólega, jafn volgur og hann virtist vera inn við beinið, en alt þetla er vel skiljanlegt, þegar það er athuguð, sem á eftir kemur. Næstu »sigrar« E. O. í Verka- mannafélaginu voru þeir, að ná full- trúunum á Sambandsþing V. S. N, og í fulltrúaráð verklýðsfélaganna. — Við val á þeim mönnum var ekki um það sint, hvort þeir gætu orðið verk- lýðsíélögunum að gagni, heldur á það eitt iitið, að þeir fylgdu E. O- í blindni. Áður hðfðu verkamenn yfirleitt ekki grunað E. O. um græsku, en er hér var komið sögunni sáu þeir hvert stefndi fyrir honum. ?€]> tóku því af honum ráðin þegar til stjórnar- kosningar kom í félaginu, og kusu þá menn, sem treystandi var til að safna því er E. O. hafði sundrað og reisa það við, sem hann með glannahætti og gerræði hafði fellt, sem var álit félagsins út á við. E. O. ætlaði að gera Karl Magnús- son að.formanni Verkamannafélagsins. Pó Karl Magnússon sé besti drengur, er saga E. O. með hann innan verk- lýðshreyfingarinnar, raunasaga. Við stðustu bæjarstjórnarkosningar tróð E. O. Karli nauðugum i það sæti á lisia verkalýðsins, sem slegist var um við kosningarnar, en sparkaði þaðan Stein- þóri Guðmundssyni, sem gætnarf menn fulltrúaráðsins ætluðu það sæti. Petta varð til þess, að sætið tapaðist og íhaldið græddi fulltrúa á þessari skyssu. E. O.. gerði Karl að for- manni Sjómannafelags Norðurlands. Pað félag var starfslega dautt fyrir ári síðan. Nú cetlaði E. O. að geia Karl að formanni í Verkamanna- félagi Akureyrar, til að láta hann fara með það sömu leiðina. E. O,, sem með einstðku jafnaðar- geði hafði tekið því að V. M. F. A. hefði skömm og skaða af vinnustöðv- unar, Gefjunar- og gærurotunr.rmálinu,

x

Alþýðumaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðumaðurinn
https://timarit.is/publication/597

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.