Alþýðumaðurinn

Tölublað

Alþýðumaðurinn - 31.10.1931, Blaðsíða 1

Alþýðumaðurinn - 31.10.1931, Blaðsíða 1
I. árg. Akureyri, Laugardagiim 31. Okt. 1931. 64. tbl. flresku kosningarnar á Priðjudaginn var fóru þannig, að fylgjendur sambræðslustjórnarinnar fengu 559 þingsæti en andstöðu- flokkarnir 54. íhaldsmenn fengu 475 sæti, frjálslyndir 70 sæti, verka- mannaílokkurinn, sem andvígur var stjórninni, 52 sæti, MacDonaid- flokkurinn 14 sæti og óháðir 2 Atkvæðatölur fiokkanna e:u enn ekki komnar, en þær eru ekkert í samræmi við þingsætafjöldann. — Veldur því hið löngu úielta kosn- ingafyrirkomulag Englendinga, þar sem nær því allt af silja minni hluta þingmenn á þingum. Enska þjóðin. hefir enn kastað sér í faðm íhaldsins. Er því nú spáð, að það muni nota sér að- stöðuna til að ganga erinda auð- valdsins; demba á verndartollum, knýja fram kauplækkun og annað það, sem auðvaldinu þóknast. — Um samkomulagið milli þeirra, sem börðustu hlið við hlið nú í kosn- ingunum, er ýmsu spáð. En ekki er ólíklegt að kastast geti í kekki í breska þinginu, þegar íhaldið fer að smíða eftir sínum nótum. Út! í 62. tbl. Alþýðumannsins er greinarkorn með fyrirsögninni: Fyrsti snjórinn. Greinin virðist í sjálfu sér ósköp meinlaus, en af þvi þar er haldið fram hugsunarhætti, sem er mjög óheillavænlegur, og »eitur í mínum beinum« get ég ekki látið hjálíða að andmæla því, sem þar er haldið fram. Höfundurinn fárast um krakka- svarminn á götunum og gang- síéttunum með sleðana sína og á- vaipar lögregluna til þess að sker- ast í leikinn og hindra þennan ófögnuð og lætur prenta með breyttu letri: »Sleðarnir eiga að vera inni*. Nei, nei og aftur nei. Sleðarnir eiga að vera úti. Hér þarf ekki fyrst og fremst að grípa ti' lögregluvaldsins til þess að reka krakkana inn með sleðana sína. Hér þarf miklu fremur velvild og skilning á þörfum barnanna og högum heimilanna, og svo aðstoð- ar stjórnenda bæjarins til þess að leiða útþrá barnanna á þann veg að ekki sé til hindrunar, Mæðurnar munu eiga nógu stríð- samt, þó að krakkarnir þeirra séu ekki jafnharðan rekin skælandi inn og þau fara til leika- — Börn- unum verður að ætla sérstök svæði til og frá í bænum þar sem þau mega vera óáreitt. Annars er umferðín hér í Akur- eyrarbæ ekki svo óskaplega mikil, síst á útjöðrum bæjarins, að þetta komi að nokkurri sök. Hér eru eng- in vandræði á ferðum. En vand- ræðin eru í því fólgin að koma fólkinu út, og þá sérstaklega yngri kynslóðinni. Pað eru hrein vandræði. Er það sárt að vita af hinni uppvaxandi kynslóð sitjandi inni í ofnhita í kvikmyndahúsum, kaffihúsum, öl- knæpum eða öðrum slíkum stöðum, þegar nógir ísar eru í kring, poll- urinn lagður og sléttur eins og spegill eða nægar brekkur fyrir sleða- og skíðaferðir alveg heim undir bæ. Enginn vafi er á því að mikil ó- hreysti stafar af of miklum inniver- um. Er það því fagnaðarefni, að börnin leila svo mikið út, sem þau gera. Peirri útþrá þarf að halda við alla æfina. Mér er það engin raun að mæta krökkunum á gang- stéttinni með sleðana sína og skófl- ur, iðandi af starfslöngun, lífsgieði og hreysti. Langar miklu fremur inn í hópinn þeim til hjálpar. En það er mér raun og áhyggjuefni að yngri kynslóðin leitar inn, gerir stöðugt meiri og meiri kröfur til upphitunar, ailskonar lífsþæginda, æsandi og kitlandi nautna. Afleið- ingin af þvf háttalagi er því auðvit- að veiklun, allskoijar tyrming og aumjngjaskapur. Ut með sleðana, skíðin og skaut- ana undireins og tækifæri býðst, eða þá þeir, sem ekki hafa öðru til að dreyfa, tunnustafi og hrossleggi. Úí! Lárus /. Risí. Athugasemd: »Alþýðum.« neitar því eindregið, að í greininni »Fyrsti snjórinn« fel- ist sá hugsuna>háttur, að það eigi að bæla börnin inni. Hinu heldur hann fram, að það eigi alls ekki að þola sleðafarganið á gangstéttunum, og um daginn hafi alls e k k e r t sleðafæri verið komið, svo að sleð- arnir áttu að vera inni en ekki úti. Og óþarfi virðist það vera af Lár- usi Rist, að eggja til þeirra yfir- troðslu á lögreglusamþykt bæjar- ins, að gera gangstéttirnar að leik- völium ófyrirleitinna krakka, í stað- inn fyrir að nota þá staði, sem ætl- aðir eru til leika. Götur bæjarins og gangstéttir eru engir leikvellir, og það er ekki nóg að koma börn- unum út úr húsunum, það þarf að koma þeim út úr bænum. Og ekki

x

Alþýðumaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðumaðurinn
https://timarit.is/publication/597

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.