Alþýðumaðurinn

Tölublað

Alþýðumaðurinn - 25.02.1933, Blaðsíða 1

Alþýðumaðurinn - 25.02.1933, Blaðsíða 1
ALÞÝÐUMAÐDR III. árg. Akureyri, Laugardaginn 25. Febrúar, 1933. 11. tbl. Það er óþarfi að segja að langt sé nú milli stjómarhneykslanna. Og enn «r það Magnús Guðmundsson og skjólstæðingur hans, sem komnir eru á dagskrá. 13. þ. m. ritaði Héðinn Valdimars- son grein í Alþýðublaðið, sem vakti geysi athygli í Reykjavík. Segir hann þar frá því sem hér fer á eftir: >Árið 1914 stofnaði Jóhann Jó- hannesson fasteignasali »minningar- sjóð hjónanna Jóhanns Jóhannessonar og'Sigurbjargar Ouðnadóttur<. Stofn- féð voru ýmsir fjármunir, er Eggert Claessen var falið að koma í peninga og afhenda sjóðnum, sem var undir stjórn ríkisstjórnarinnar, samkvæmt sérstakri skipulagsskrá ftá 14. Oktober 1914. — Tilgangur sjóðsins er að veita fátæku ellihrumu fólki, eldra en 65 ára, lifsuppeldi til dauðadags. Til þess að fullnægja þessum tilgangi skyldi kaupa jörð í sveit á heilnæmum stað, þar sem fagurt væri og vistlegt fyrir gamalmennin. Skyldi byggja hús vandað að gerð, en stofnunin skyldi skýrð »Æfikvöld<. — Stjórnarráðið skyldi sjá um bygginguna og hafa út- boð um hana, og skyldi öll tiihögun hennar miðuð við tilganginn. Húsið skyldi vera fullbyggt og stofnunin vigð og taka til starfa á aldaraf mœli konu Jóhanns, 13. Apríl 1973 (4. og 5. gr.). vÞangað til skal hann fsjóður- Jnn) vera á vöxtum með sömu irygging sém lög skiþa fyrir á hverjum tíma sem er um ómynd- ji'gr'á fé, — en að ððru leyti ræður stjóarráðið ávöxtun sjóðsins. - Pessu næst skyrir Héðinn irá h versu stoínandinn gekk vel frá ðllu til trygg- ingar því að sjóðurinn gæti komið til að vinna hlutverk sitt á tilsettum tíma. 1930 var sjóðurinn orðinn 173 þús kr. auk nokkurra eigna, er til hans áttu að falla og voru í umsjá Eggerts Claessen. Reiknast Héðni svo t;l að árið 1973 gæti sjóðurinn — með sæmilegri vöxtun — verið orð- inn rúmar 2 milj. króna, og þá hægt að byggja veglegt »Æfikvöld< eins og gefandinn hafði bugsað sér, þar sem »fátækt, ellihrumt fólk< gæti notið góðrar elli við ylinn af kærleika hinna góðkunnu. hjóna, En harmþáttur þessa leiks hófst síðastliðið haust, — og leikend- urnir eru engir hversdagsmenn, — heldir Vigfús Einarsson skrifstofu- stjóri i atvinnumálaráðuneytinu, sá, er aðallega hefir haft umsjón með sjóðnum, — og dómsmálaráðherrann, Magnús Guðmundsson. Segir Héðinn framhald sögunnar á þessa leið; »Fyrir nokkrum árum réðht Vigfús í það að kaupa Iökustu jörðina í Mos- fellssveit, Hlaðgerðarkot, er hann end- urskýrði Reykjahlíð. Jörðin er lítil og var léleg bygging þar og sólargangur lítill vegna fjalla að sunnan. Jörðin var að faste'gnamati 2,600 kr., þar af landverð 2100 kr. — Engin sérstók hlunnindi eru við jörðina, nema heitt vatn og þó ekki mikið. Vigfús hefir reist þarna miklar byggingar, en gert litlar jarðabætur. Við nýafstaðið fast- eignamat er jörðin metin 31 púsund kr. virði, par af landverð 4900 kr. Búskapurinn hefir eðlilega gengið illa á þessari margyfirbygðu jörð og mun Vigfús hafa stórtpað á jörinni ár frá ári. Út á pessa jörð fœr Vigfús Idnað úr sjóðnum. En ekki nóg með það. — Vigfús hatdi enga löngun til þess að tapa ár- lega á jarðeign og búskaþ. Hann hefir viljað selja jörðina — að sagt er á 15 þús. kr. eða 2]/2 sinnum fasteignamatsverðið, en enginn viljað líta við kotinu yfirbygða. En Vigfús er séður maður og hefir góða að- stöðu og mikið hugmyndaflug. Hann hefir sjóð Jóhanns undír höndum, en það er dýrt að greiða vexti. Hann lœtur pá sjóðinn kaupa kotið ásamt 10 kúm, ekki á 31 púsund kr., eða 75 pús. kr., heldur fyrir níutiu pús- und krónur. — Þannig er hægt að snúa tapi í gróða á kostnað gamal- menna-framtíðarinnar. — Til þess að hafa allt í lagi staðfestir Magnús Guðmundsson, sem að rétiu lagi hefir yfirstjórn sjóðsins, söluna, sem fór fram 1. nóvember 1932, viku áður en undirréttardomurinn féll á Magnús.< Nú vita aliir, sem til þekkja, að jörð þessi ski<ar ekki einu sinni sæmi- legum vöxtum af þessari nppbæð, hvað þá upphæðinni sjálfri, fyrir utan það að þessi jarðakaup eru þv,erbrot á skipulagsokrá sjóðsins. E'ns og von er til, hafa þessi mál vakið geysi athygli og umtal viða um land. »Alþýðubl.«, »VerkIýðsbl.< og »Tíminn hafa tekið fast á málinu, en íhaldsblöðin »Morgunbl.< og »Vísir« hafa algerlega þagað. Og ekki hefir útvarpið verið að segja frá jafn óveru- legum fréttum og þetta. Dæmi þetta er ágætt sýnishorn af því hvernig herrar þessir haga sér í æðstu stöðum ríkisins, þegar þeir finna öryggið af sambræðslu íhald- anna á bak við sig. En krafa allra manna, sem ekki eru samdauna svindil- braski þessara herra, hlýtur að verða á einn veg. Héðinn segir síðast í grein sinni: »Sé nokkuð réttlæti enn til í land- inu, verður svo að taka f þétta mál,

x

Alþýðumaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðumaðurinn
https://timarit.is/publication/597

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.