Dýraverndarinn


Dýraverndarinn - 01.10.1948, Blaðsíða 6

Dýraverndarinn - 01.10.1948, Blaðsíða 6
44 D ? R A V E R N D A RIN N Lisa er Ijómandi falleynr, lítill köttur. Hún getur alllaf verið að leiku sér, og vel kann hán að meta sólskinið. En hún líkist meira en litið ættingjum sinum'' austur i Asíu, þarna sem luín byilir sér í grasinu og hyggst að sýna Ijósmyndaranum í tvo heimana. E. E. Yelland: BARÁTTA MILLI DITttA Allt frá upphafi dýralífs á jörðu okkar, haí'a dýrin háð baráttu sín á milli. Menn skipa dýr- unum í þrjá f'lokka: a) d)'r: lifandi vera með tilfinningu og hæfileika til að hrcyfa sig, en hefur ckki skynsemi. b) húsdýr: ferfætt, heimaalið dýr. c) maður: spendýr, sem stendur upprétt, hefur tvær hendur, skynscmi, andlega hæfileika og getur talað. Af öllum dýrunum er maðurinn grimmastur. A Spáni og í Mexíkó lifa menn, sem hafa það að sérgrcin að vinna sér inn pcninga með nautapyndingum. Kynsystkin þeirra haí'a hina mestu ánægju af viðhafnarmiklum sýningum þeirra, sem nefndar hafa verið nautaat, cn það er rangnefni á nautapyndingum. 1 síðastliðnum ágústmánuði gaf að lita á strætum borgarinnar Linares á 'Spáni við- hafnarmikla skrúðgöngu manna í marglitum og fögrum klæðum, og fór þar meistari nauta- morðingjanna, umkringdur lífverði sínum, nautakvölurunum. Fylking þessi hélt til hring- leikhússins stóra, scm þcgar var orðið yfirfullt af manndýrum, sem þyrsti eftir hávaða pynd- inganna og morðanna á nautunum, scm í'ram- kvæmd voru af sérfræðingum í þeirri iðju. Þegar fylkingin kom inn á lciksviðið, stóðu áhorfendur upp í hril'ningu og hylltu hetjurnar með mörgum húrrahrópum. Þegar hin hátíðlegu formsatriði voru um garð gengin, var fyrsta nautið rekið inn á sviðið. Það tregðaðist við að hreyí'a sig. Það langaði ekki til að berjast. Menn ráku það áfram með því að stinga það með hvössum örvum. Það hreyí'ir sig ckki. Þctta í'ellur manndýrunum ekki í geð. Þá veil'ar maður rauðri kápu í'yrir i'raman augu þess, til að l'á það til að ráðast á sig. Hann lætur nautið hlaupa lengi á ei'tir kápunni. Þcgar nautið er orðið ör])rcytt, kemur maður með örvar til að knýja það til að hlaupa á nýjan leik. Hann er á hestbaki, og þegar nautið geysist að hon- um, stingur hann í'imlega í herðakamb ])ess örvum, sem skreyttar eru marglitum böndum. Nautið, sem orðið cr lafþreýtt og kvalið því sem næst til dauðs, verður æðisgcngið af sárs- auka. Þá er komið að nautamorðingjanum, að leika listir sínar. Hann cr aðalpcrsónan í aug- nm fjöldans. Allir girnast að sjá, hvcrnig hann stingi svcrði sínu í hnakka nautsins. Hinir blóðiicilu Spánverjar haí'a mætur á þei' af nýrunnu l)lóði. Nautið ncmur staðar .... lítur í kring um sig .... eins og maður, cins og það spyrji: „Hversvcgna kvcljið ])iðmig af slikri grimmd?" Þá koma aðrir nautakvalai'ar og beita öllum þeim brögðum, sem þeir þekkja og iðju þeirra tilheyrir, til að fá nautið á sprett aftur, til að reka það á móts við sverðið, scm falið er bak

x

Dýraverndarinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dýraverndarinn
https://timarit.is/publication/598

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.