Dýraverndarinn


Dýraverndarinn - 01.09.1962, Blaðsíða 3

Dýraverndarinn - 01.09.1962, Blaðsíða 3
Kjör villikattanna eru hin hörmulegustu. Þeir leita hælis, hvar sem þeir vænta sér helzt friðar, í skúrgörmum, kjallaraholum, þar sem brotin er rúða í glugga, í geymsluhúsum, sem standa meira og minna opin, í opnum og brotnum ræsum, í köss- um og tómum tunnum og í urðum og ruslahrúg- um. Þeir veiða íugla, rottur og mýs, en fara einnig í matarúrgang í sorptunnum, róta þar og rífa. Þeir smjúga inn um opna glugga á matargeymslum og eru alls staðar jafnóvelkomnir, svo að ekki sé nú talað um vinsældir þær, sem náttsöngvar þeirra aíla þeim! Svo er hent í þá grjóti, sigað á þá hundum, þar sem þeir eru, og loks eru dæmi þess, að óþverra menni leiki sér að því að limlesta þá. Þeir eðla sig og eiga afkvæmi, og þau alast upp við sult, kvelj- ast til dauða, mörg hver, en önnur dragast áfram skinhoruð — og svo er og um móðurina, ef hún þá ekki limlestist og liggur ósjálfbjarga og síðan hung- urmorða! 3. Eins og áður getur, verða menn að hafa þá sóma- tilfinningu til að bera að gefa krökkum ekki kett- 'inga, nema tryggt sé, að vel verði fyrir þeim séð. í öðru lagi verða foreldrar að sýna þann manndóm að neita að leyfa börnum sínum að taka kött á heimilið, nema þeir ætli sér að sjá þeim farborða. En það er trúlega ekki fljótgert að innræta því fólki þetta, sem ekki sér það sjálft, hve sjálfsagt er að sýna ábyrgðartilfinningu gagnvart öllu, sem lifir í þess umsjá — eða leitar á náðir þess. Helzt mætti vænta árangurs, ef sá háttur yrði upp tekinn, að í skólunum væri brýnt fyrir börnunum, hvernig þess- um málum víkur við í þéttbýlinu, og virðist ein- sætt, að sá hlutur verði upp tekinn. Að öðru leyti virðist ráðlegt að gera það, sem nú skal greina: 1- Inn í allar lögreglusamþykkt séu sett ákvæði um, að hver, sem hefur húskött, skuli merkja hann ;i eyrum, eins og frá var greint í 5. tbl. Dýravemd- arans í fyrra — og um leið skrá hann. Enn hefur ekkert gerzt í því máli, og er kominn tími til, að dýraverndunarsamtökin herði róðurinn og fái þessu komið í framkvæmd. Þegar kettir hafa verið merkt- lr og skráðir, er unnt að koma þeim til skila, sem komast á flæking, — og ennfremur er þá hægt að fluiniiig Wossa Það hefur verið háð hörð barátta fyrir því á und- anförnum árum, að sú löggjöf, sem sett var til tryggingar sæmilegri meðferð á útflutningshross- um, væri ekki stórum skert, en svo mikil hefur ver- ið ásókn þeirra manna á stjórnarvöldin, sem hafa haft hrossasölu með höndum, að aftur og aftur hafa verið látnar í té undanþágur frá lögum og reglu- gerðum, án þess að hlutaðeigandi ráðherra hafi nokkurn lagalegan rétt á að veita slík frávik. Það er tvennt, sem þeir hafa sótt fastast, hrossaprangararn- ir: að stytta þann tíma ársins, sem óheimik er að flytja út hross í skipum — og fá lengt það tímabil á vori og hausti, sem heimilað er að flytja hesta á þilfari milli landa. Síðastliðið vor var sótt fast um undanþágur, en Samband dýraverndunarfélaga íslands var beðið um, að það mælti með slíku, og var svar þess auð- vitað neitandi. Svo varð þá ekki af því í það sinn, að undanþága — sem er, svo sem áður getur, óheimil að lögum — væri veitt. En strax og liðinn var 15. júní, var haíizt handa um útflutning á þiljum uppi. Formaður Dýra- verundunarfélags Reykjavíkur, Marteinn Skaftfells, var þá á verði um það, að sem bezt væri um hross- in búið — og mætti hann skilningi og velvild af hendi bæði yfir- og undirmanna á skipi því, sem hrossin flutti, og fékk því til leiðar komið, að ekki væru i'leiri höfð í einni og sömu stíu en fjögur. greina á milli þess, hvað eru vegarvilltir húskettir og hvað fæddir villikettir. 2. Að hver bær geti vísað á mann, sem aflífi á ákveðinn og sæmandi hátt ketti og kettlinga, eftir beiðni eiganda, sem greiði fyrir þetta fast gjald. 3. Að bæjaryfirvöld séu skyld til að sjá um út- rýmingu villikatta á þann hátt, sem heppilegastur, virkastur og mannúðlegastur verður talinn. Dýraverndarinn skorar á alla dýravini að styðja að framgangi þessa alls — og það þolir enga bið. Ástand- ið í þessum málum er ótækt og ósæmilegt með öllu. DÝRAVERNDARINN 51

x

Dýraverndarinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dýraverndarinn
https://timarit.is/publication/598

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.