Víðir


Víðir - 02.11.1929, Blaðsíða 1

Víðir - 02.11.1929, Blaðsíða 1
MH9 1 Wri!B>í - itíbl' THÍ; -ifdíi- I. árg. Vesttnannaeyjum, J2. nóv. 1929. 50. tbl. íslandsbanka, okt. 1919—30 okt. 1929 Fyrir 10 árum síðan, eða 30. okt. 1919, var Útbú íslandsbanka stofnað hjer í Vestmannaeyjum. Húsakynni bankans voru þá í Steinholti, húsi Kristmarins þorkelssonar, en fluttisí að Tungu ogjverður nú á næstunni í húsi því) er hr. Árni kaupm. Sigfús- soqar hefur nýlega selt bankan- antim. Hafa þannig húsakynnin smStt og smátt stækkað og batn- að, svó sem ytri vottur váxancii þroska og starfa. Var umsetning bankáns 17% míljón krónur árið 1920, en árið 1928 33 lU miljön króna. Upphaflega var það margra manna ósk hjer, að Landsbank- inn setti hjer á stofn útbú og bar und'trritaður fram áskorun á þingmálafundi t:l þáverandi þing- manns Karls Einarssonar um það, að reyna að fá Landsbankann, ef unt væri, til þess, en þá ísl- landsbanka að hinum frágengn- um. Á næsta þingr'ma var okk- ur stefnt til viðtals við banka- stjórn Landsbankans, sem þá taldi öll tormerki á sl'kri stofn- un, það því fremur, sem ákveð- iö væri' að stofna útbú á Sel- foss:. En þess er skylt að geta, að Magnús Sigurðsson banka- stjóri, sem. hafði orðlð fyrir stjórnina, lofaM að leggja fast að hr. Tofte, að íslandsbankl setti hjer útbú og efndi það dyggilega. ,Útbú íslandsbanka hjer, eins og kunnugt er, hefur sglt skipi sínu minst, eða sama sem ekkert sködduðu gegnum hafíshroda viðskiflalausungarinnar, en þar háfa margir ratað í raunir, útbú og aðalbankar. .Úbúið hafur verið hin mesta og bestalyftistöng undir atvinnu- veg Eyjarskeggja og má segja, að „í þyí lifum, erum og hrær- umt vjer>, sem einhvern atvinnu- rekstur höfum. Sem form. Björgunarfjel. Vest- mannaeyja teljeg mjer sjerstaklega skylt að þakka Útbúinu fyrir þá agætu aðstoð og sjón fram í tím- Min, að því er fjírmál fjelagsins 8«erti. það var prýðilegt. En veldur hver á heldur. Og verð jeg nú að biðja háttvirta les- endur virða á betra vcg, hve fljótt verður yfir farið, því mað- urinn, sem nú kemur til sögun- ar, mundi þakka fyrir að verða hjer hvergi getið, sökum með- fæddrar" 'hæversku. En hjá því verður ekki kom- ist, með örfáum orðum. Haraldur Viggó Bjömsson fæddist 30. okt. 1889; er þvf fertugur í dag. Hvarf sem kornungur dreng- ur að bankastörfum í íslands- banka 1. júlí 1904. í dag hefur hahn þvístarfað sem bankasehd- ill, ritari, gjaldkeri og hú í 10 ár sem bankastjóri, samtals í 25 ár. Og útbúið 10 ára. það eru þvt þrennskonar há- tíðisdagar fyrir Viggó bankastj. og meira en það, því rtú getur hann staldrað við, horft ura öxl ogsjeð framfarir, aukinn atvinnu- reksurr og endurbætur á öllum sviðuth frá því ér hann kom hjbi" fyrst — og starf hans ster.kur þáttur í þessari framþróua. Hann má því með sánni segja, eins og þar stendur, „jeg er glaður í dag". En hitt er ekkert leyndarmál, að það er ekki bara sætabrauð og sykur að verá bankastjóri á slíkum ólgutímum, sem geysað hafa hjerlendis ög erlendis undanfarin ár. Margir verðá óánægðir, og það yfir hin- um rj»ttmætustu ráðstöfunum — og þar á meðal undirritaður, sém var sá fyrsti óánægði, sem for út úr Útbúinu. 'Gæfa og gengi fýlgi alla tíma bankastjóra Viggó Björnssyni og mætti Útbúið blómgast' og dafna undr hans hahdleiðslu, hjbraðinu til heilla og framfara. Vestmannaéyjum, 30. okt. 1929. Sigurður Sigurðsson frá Arnarhoiti. gg lyflækningasjúklinga á spítal- anum hjer, á síðara misseri fyrra árs og fyrra misseri þ. á. Dag- bók spítalans má bæjarstjóm senda til stjórnar Læknafjelags fslands, eða hvaða lækna sem vera skal, hvar sem er, nema Kolka læknis, með beiðni um að skifta sjúklingunum niður eftir sjúkdómum, á skurðlækninga-og lyflækningadeild, eins og undir- skriftaskjalið fór fram á, og eins 'og Kolka læknir hefur haldið dauðahaldi í upp á síðkastið. Út- koman mun reynast eins og hjá 1 mjer og hjá öllum nema Kolka. Jeg fylgi þeirri venju, sem all- 'Staðar er viðhöfð, þegar raðað 'er niður á svona deildir (lyFi.n., mediclnska deild og skurðlæka- inga eða handlækninga þ. e. chirutig. deild), og jeg er viss um, að skifting mín er rjett og stenst dóma allra þeirra, sem þetta geta dæmt og vilja dæma rjeit. Mjer er sem jeg sjái Kolka læknir, þegar hann er orðinn skurðlæknir spítalans, ef t. d. rifbrotinn sjúklingur yrði lagður á lyflækningadeild, eða sjúkling- ur marinn á „óæðri endanum", 1 eins og læknirinn svo fagurlega útmálar það. Hvar er ,æðri encH" á hans sjúklingum og honum sjálfum ? Leiðrjettingin hnekkir enguog getur engu hnekt, sem jeg hef skrifað í þessu > máli, sýnir að eins að hann er kominn í þær ógöngur, sem hann getur ekki losnað úr. Viijann til að sverta mig sýnir læknirinn, þar sem hann flnnur sig knúðan til að fræða almenn- ing á þvi góðgæti, að iegutími sumra minna sjúklinga sje lang* ur, samanborið við hans. Svona illvilja ætla jég ekki að gjalda í sömu mynt, þó mjer sje s)>kt innan handar, heldur mun jeg a\ láta hann og hans sjúklinga spítalanum í friði, eins og hingað til Annars er vonlegt, að Kolka svíðf sjúklinga minna vegna; þeir hefðu átt að lenda t'í hans, þar tók alt stýttri tíma Getur' nii læknirinn gengið öllu lengra í undirróðri gegn mjer, og hreinum og belnum atvinnu- róg,.en hjer er gert? Hvað lengi ætlar þú K. o. s. frv. , Mjér skilst af hans skrifum,- og svo skilst fjölda mörgum, að aðstæður hans í hjeraðinu sjeu nú örðnar svo góðar, að hahn þurfi ekki lengur að grípa til svona vopna. Állir, sem augun hafa ópin, geta skil ð, að hjer í hjeraði er óvenjulega góð aðstaða fyrlr praktiserandi lækni eða lækna,'¦¦>¦ þar sem hjeraðslæknir er oft ut- an?heimilis við embættisverk, og o ekki hægt á stundum til hans að ná í kasti. En „mikill vill meira". -' Samtímis því sem Kolka viroist ætla sjer skurðlækningastörf við sjúkrahúsið og laun úr bæjar-- sjóði, se'm hann virðist hafa í : hendi sjer, þá ætlar hann hjer- aðslækni áð láta af hendi við sig þá sjúkllnga, sem hann hefur hingað til haft og þá, sem hann vitjar og hefur viðunanlega að- stoðú til að hafa. Hann segist" nú hafa orðið því nær allar' skurðlækningar f hjeraðinu. Er það ekki nóg? Hernig getur - Hokkur variðsvona frámunalegan yfirgang og frekju. í jég mun trauðla svara lækn- inum eft'rleiðis. Hann er orðinn svo ber að illvilja til nu'n og undirróðri, eins og allir þelr hjeraðsbúar, sem opin hafa augu og vilja sjá og geta sjeð. Engu góðu er hægt að búast við af honum, ekki því, sem mætti verða hjeraðinu til vegs-t auka í þessu spítalamáli- . Ól. Ó. Lárusson. • H. V. Björnsson, bankastjóri og Fisksöiusamlag Vestmannaeyja; 1----------- Svar vi ö rjetting Leið- » Kollca í Víði síðast finnur iæknirinn sig knúðan tilaðkoma meðleiö- rjettihg á skýrslu þelrri, sem jeg birti í Víði um skurðlæknfn^a- í dag, þann 30. "okt. 1929 á Haraldur Viggó Björnsson banka- stjóri 40 ára afmæli, og um leið 10 ára afmæli veru sinnar í þess- um bæ. Jeg efast ekki um, að margir hjer senda honum hlýjar ham- ingjuóskir í tilefnl af þessum tve'm afmælumhans, því mörg- um er haiin hjer aðgóðu kunnur. Með ráðum og dáð hefur hann stutt öll framfara fyrirtæki siðan hann kom hjer. þó er það eitt, sem glöggvast er að benda á, og sem hann hefur sjerstaklega bar- ist fyrir og það er Pisksölusam- lag Vestmannaeyja, en i það er ótvírætt eitt af-allra stæðstu'hags- munamálum þessa bæjar. Fisksölusamlaglð var víst fyr«t »0.i ,

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.