Víðir


Víðir - 23.03.1934, Blaðsíða 1

Víðir - 23.03.1934, Blaðsíða 1
VI. árg. Vestniaintsieyjuin, 23. mars 1934 5. tbl. •? Oryggi og björgun. í síðasta tölublaði „Viðis" skrif- aði Páli Bjarna^on skólasfrjóri um Slysavarnir. Er grein sú orð í tíma talað, og ætti að geta orðið til þess að vekja áhuga manna hér á þvi merkilega störmáli. Pað er nokkuð óviðkunnanlegt og ekki litill vottur um kæru- leysi okkar, að hér í Vestmanna- eyjum, láng stærstu vélbátaútgerð- arstöð landsins, skuli fyrst núna vera að votta fyrir litlum vísir að slysavarnardeild. Og að' sú deild byrjar með skólabörnum, sem litla eða enga þekkingu hafa á þessu máli, er ljós vottur um það að skólastjöri bendir börnun- um á hina réttu leið, og enn- fremur sýnir það áhugaieysi sjó- manna um eitt hið stærsta vel- ferðarmál þeirra. I ýmsum blöðum landsins og timaritinu „Ægi" má oft lesa um Stofnun og starfsemi slysavarna- deilda viðsvegar um landið, en Vfigtmannaeyjadeild heflr eigi þekst fyr en nú að börnin koma þar ttl aögunnar, Heysst hefir að Kvennadeild muni í fæðingu og ef kouurnar hér, með sínum alkunna dugnafi og viljafestu, taka slysa- varnamálió að sér, þá eru þser vísar til að vinna þvi mikið gagn. Hvað hugsa sjómennirnir ? Það mun flestum vitanlegt att slysavarnafélög, stærri eða minni, eru stofnuð með þeim eina ásetn- ingi að auka öryggi sjömanna og bjarga þeim úr sjávarháska. Pað virðist því eðlilegt og sjálfsagt að þeir myndi með sór félagsskap í sama tilgangi. Það má auðvitað kalla Björgun- arfélagið, s«m Btofnað var og enn Btarfar héi', Slysavarnafélag, því fullyrða má að fjölda mörgum Blysum heflr það varnað, og mörgu mannsllflnu bjargað. Eu það er ekki nóg. Hér þarf að stofna slysa- varnadeild, eða deildjr sem vinna í félagi við Slysavai'iiatfélHg Is- lands að öryggi og bjótgun ajó- mannn alment. Aður en Bjorgunaifélag Vest- mannaeyja var stofnað, voiu sjó- »lys hór börmulega tíð, en síðan það hbf staifsemi sína hefir slys- um mikið fækkað, og það svo, að t. d. vertíðina 1933 fórst héreng- inn maður f sjb. Munti þó hafa stundað hór fiskveiðar um fimm, hundruð manna á línuvettlð og um sjö hundruð og fimtíu á netavertið. Óefað er þessi góða útkoma Björgunarfélaginu mikið að þakka, og á þessu getur maður séð hve mikilsvirði slysavarnir eru. Við getum sagt að nú um há- vertiðina hafi sjómenn ekki tima til að mynda neinn félagsskap, en fyrir næstu árambt settu sjómenn hér að hafa stofnað myndarlega Blysavarnadeild, sem í félagi við Björgunarfélag Vestmannaeyja og Slysavarnaiélag Islands, vinni að öryggi og björgun allra sjómanna. Góuþrællinn 1685. það er gömul hjátrií, sem lifað hefur til skammstíma, að góu- þrællinn sé mjög hættulegur sjó- farendutri, og sérstaklega ftönskum sjómönnum; var meir að segja stundum kallaður Fransmanna- dagurinn. Hann þötti um eitt skeið litu betri en Gvöndardagur. GætUr þessi ötrú stafað frá slysa- deginum mikla, góuþrælnum 1685. Nokkrar frásagnir eru til um mannskaðana þann dag og ber ekki að fullu saman. Hér verður það tekið er líklegt þykir að fari næst sanni. (Eftir ísl. Annálum). Á góuþrælinn (9. mars 1685) gerði ofviðri af útsuðri og fórust þann dag 7 skip af Stafnesi, þVír' teinætingar en 4 áttæringar, úr Garði 3 skip, en 4 skip úr Vest- mannaeyjum með 53 mönnum, tvó skip braut undir Jökli og rveggjamannafar af Vatnesi först með 2 mönnum. Af skipunum frá Stafnesi og Garði fórust að sögn 81 maður, eða samtals 136 manns þennan eina dag. „Rak þá upp 47 líka nóttina eftir, sum í Garði, sum á Miðnesi. Voru þeir allir iarðsettir við Út- skálakirkju á einum degi, og gerðar að þeim þrjár grafir og voru. í eina lagðir 42, hver við annais siðu en formennirnir í hinar tvær; að þeim voru kistur gerðar og hjúptæiðir". Bátar þessir voru kóngsbátar og mennirnir flestir eða allir norðlenskir, úrvalsfólk. Skömmu aður fórsst skip af Eyrabakka með 11 möonum. Talið er að þetta ár hafi orðið 19 skiptapar á landinu og drukkn- að 191 maður, „Meintiat siðan Island var bygt að ei mundu fleiri menn af fiskibátum drukknað hafa hér við land á einurh vetri". Geta má þess til samanburðar, að í Haugsnesbardaga, er vai mannskæðasta orusta hér á landi, féllu 110 menn. Petta sama ár lá hafís fyrir Notðurlandi fram til höfuðdags og komst þangað aðeins eitt kaup- skip með nauðum, hin snéru aft- ur. Um haustið gerði stórflóð, mest í Skagafirði og braut um 50 báta, og tók út mikið af rekar timbri á Tjörnesi, jafnvel forða til 20 ára. Pá verða úti í Beykjadal 6 menn. Maður var brendur á alþingi fyrir guðlöstun. Margur hefur átt um sárt að binda eftir þetta vandræða ár, en oft hafa síðan orðið ægileg sjó- slys hér við land. Sannast þar, það sem Steingr. Th. kvað um í hinum fagra Sjómannasöng: Hraustum mörgum drekti dröfnin, d]úpið á sinn val, gleymdust þeir?, nei, guð veit nöínin, grand ei hræðast skal. Páll Bjarnason. Dómur var kveðinn upp í aukarétt Vest- mannaeyja þann 21. þ. m. í máli því, er höfðað vat af hálfu rótt- vísinnar gegn Sigurði Snorrasyni, fyrverandi féhirði i útibúi Útvegs- banka Islands h.f. hér í bænum. Niðurstaða dómsins er svo- hljóðandi: Pví dæmist rétt vera: Ákærður Sigurður Sívertsen Snorrason, sæti betrunarhúsvinnu 1 18 mánuði. Hann greiði Jóni Baldvirrasyni og Jóni Olafssyni f. h. Útvegsbanka Islarids h.f kr. 60733,00 innan 15 sólarhringa frá lögbirtingu dóms þessa. Loks greiði ákærður allan kostn- að sakarinnar, þar á meðaIkostnr að við gæsluvarðhald sitt. Dómi þessum skal fullnægja með aðför að lögum. Jón Hallvarðsson. settur. LESIÐ VlÐI Leikfimissying. Telpur og drengir úr barnaskól- anum -sýndu leikfimi undir stjórn hr. leikfimiskennara Lofts Guð- mundssonar í Alþýðuhúsinu s. 1. sunmidag. tTyrst kom inn flokkur telpn- anna. Sýndu þær nokkrar æfing- ar standandi og sitjandi, fallegar, mjúkar og samstiltar og svo flug- stokk sem tókst mætavel. Var telpunun óspart klappað lof í lófa. Þá komu drengirnir 8 að tölu, voru þeir allir knáir og karlmann- legir. Byrjuðu þeir á gólfæfing- um, snöggum og.hressilegum, þá kom hesturinn og síðast stðkk á dýnu. Snerust þeir í loftköstum aftur á bak, áfram og út & hlið svo fljbtt að vart auga á festi. Mátti sjá að þarna eru á ferð- inni afbragðs leikflmismannaefni. Eftir að drengírnir höföu um stund hoppað og skoppað áhorfendum til mikillar ánægju og stónar undr- unar, kvað við rödd kennaranS: »Standið rétfl „Til hægrl Bnú"! „Afram gakk„I Gengu þeir þá hvatlega og her- mannlega eiun hríng f salnum og svj út, glaðir o§ reifir eftir ágæta frammistöðu. Að lokum kom allur hópurinn og voru telpurnar í broddi fylk- ingar, gekk hann nokkra hringa i salnum fallega og frjálsmannlega. Pór sýning þessi prýðilega fram og var bæði kennara og börnun- um sem sýndu til liins meata sóma. * Því miður var sýningin heldur illa sótt, sem getur stafað af þvi að menn hafi ekki alment yitað af henni eða þá að þeir hafi veriB teptir við störf sín. Að endingu vil eg fara svolitinn útúrdúr, þó ekki só hann beinlín- is þessu máli viðkomandi, og skjóta því að kennurum barnaskólans, hvort ekki værí tiltækilegt að efna til skemtana með börnum skólans á svipuðum grundvelli og gert hefir verið á Akureyri, í Hafnar- flrði og viðar, og að ágóða af þessum skemtunum yrði varið i sama tilgangi, það er að gefa börnunum kost á að ferðast eitt- hvað um landið í sumarleyfinu. Ég efast ekki um, að bOrn h*r eru alveg eins fær um að taka þátt í slíkum skemtunum og önn- ur börn víðsvegar um landið, ef nokkur rækt væri lögð við þau á því aviði. Og þá er ekki að efa, að börnin hér hefðu ekki siður

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.