Víðir


Víðir - 13.02.1935, Blaðsíða 1

Víðir - 13.02.1935, Blaðsíða 1
VI. árg. Vestmannaeyjum, !3. februar 1035 45. tbl. Bjargráðið. einhver dueur er í, alveg sama hvo'umegin hryggjar hinir ligej'. Minnist þess, sjómenn. Þeir, sem hafa verið hér nokkur undanfarin ár, t. d. muna betri árin og hafa lifað kieppnáiin fiá byijun til þessa dags, þeir geta varla komisr, hjá því að lita svo á, að aldieí heflr útlit aðalatvinnu- vegarins okkar, i byrjun vertiðar, verið jafn ömurlegt og nú. Fyrst er nú það, að margir munu eiga þriðjung af fyrra árs afla í húsum sínum enn. Hversu miklum oþægindum það veldur er svo augljóst mál að ekki þarf að skýra það fyrir hlutaðeigendum, en þeir sem utanvið standa og láta sig litlu Bkifta hvernig fer um fjöreggið okkar, sjávarútveginn, þeir œttu að kynna sér ástandið og hoifurnar betur eu þeir hingað til hafa gert og leggja lið sitt úfvég- inum til viðreisnar í stað þess að spilla fyrir honuro, þá mundi betur fara. Hér eru tið fundahöld meðal sjómanna og svikallaðra sjómanna, en ekki hefir það heyrst áð shkir íundir vinni að því að hlynna að útveginum, sem þeir þó hafa lifi- brauð 8itt frá, heldur munu þeir miklu f.enmr vinna að því að gera honum eifiðara fyrir og n'ia hann í augnabliks- eiginhagsmuna skini, athugandi ekki þnð. að með því eru þeir að sp'lla fyi.fr sinni eigin atvinnu og um leið afkomu. Sérstaklega má í þessu sam- baiiíji b«nda á bæxlaganginn í hipu Svonefnda Sjómannafélagi Vestmannaeyja. Hjá því er ekkí fundaskortur og ekki vantar stór- yrðin á þeim fundum um sam- fylking pjómanna. Samfylking til hvers? Ekki til að hlynn'a að vít- gevBinni, sem þeir lifa á, heldur til Þess að gera henni sem erfið- ast fyrir 0g helst að stoðva hana. En á hverju þeir svo ætla að lifa, það hafa þeir enn ekki haft í hámæli, og flestir líta svo á að þeir muni ekkert hafa um það hugsað. Það er spá manna að þegar vertiðin byrjar, sem væntanltíga verður þegar veður og sjór kyirist að þá fari beisek8ganguiit)n af foringi'unum, því hinir vitrari með- al liðsmannanna muni ganga að vinnu sinni og ekki við þeim líta f ramar. — Og það er helst a bjarg- ráðið, að allir taki hondum saman Útveginum til bjargar, aliir, sem larkaður bás. Um fátt verður mönnum nú tiðiæddara en þær takmarkanir og höft, sem I5gð eru á viðleit.n- ina til að bjarga cé'r. Þar hjálp ast að andvígni þjóðanna í versl- un og viðskiftum, svo að heims- böl má heita, og á hinn bóginn allskonar Ifiggjfif og reglur inn- byrðis til að hafa gætur á athöfn- um einstaklinganna. það má heita svo að mestar umræður um almenn þjbðmál snúist helst um þeasi efni, og er ekki altaf gætt hófs um málaflutninginn með því móti. Alvarlegast er það um meðfeið þjóðmélanna, að svo viiðist sem e'K'd sé um annað hugsafe, en að fleyta því, sem fytir er meðan má, en minna híit um að gæta þess, að önhur kynslóð, miklu fjölmennari, á að taka við af þessari, sem nú ræður, innan fána ára. Þöifum hennar og ktöfum er ékki sa gannmr t?efinn, sem ver'a bei. og munu afl^iðine- ar þess koma í Ijós fyr en vatj. Þykir þetta hið mesta vandamál með öðrum þjAðurri og er rætt með miki|li alvöru og margt um það ritað. Hér verður ekki farið frekar út í þessa sálma að sinni, en undailegt er það hve bljótt er um vandamál unga fólksins. Ekki fyn'r það, að margt er skrafað og skiáf, en 'það er fátt um greini- legai hugleiðingar og vænlegar til- logur til úilausnar. Deilurnar mega sín meira, og þeiin er ekki markaður bás. Nú skal ekki fjölyi ða meira um þessi alvorumál, þótt merkileg séu, þau hafa þegar lagst með of- nrþunga á of marga, En það var markaður bás í þrengri merkingu sem átti að vera efni ereinannnar, það eiu básarnii i fjosinu hans Hannesar á Brimhóli. Smámál mun það þykja, er smabfndi ger- ir séi fjós oe markar þar fyrir básum. En svo má þó vinna hin daglegu stðifin að ajhyglisvert sé, og það pýnist. mé'- Hannes hafa, gert þeaai' harm markaði kúnuui básana. Það er kunnaia en frá þuifi að seeja, að ký| eru ekki allar jafn þrifnar á básunum, og mestu munái' það ef básai eru óhentugir. Kröfur manna um hreinlæti með mjólk fara vaxandi með hverju ári sem hður, stðan farið var að selja mjólk i stóium Rtíl til kaupstaðamia. í*ess eiu dæmi að bændnr hafa oiðið að lóga óþiifnum k.ú'm. M ugs er nú krafist um meðfeið mjólkurinnar, sem ekki þótti nauðsynlegt aður. Til þess má telja allskonar hreins- un mjólkuiinnar o. fl. þess háttar. Kunnáttumenn 1 mjólkuifræðum telja reyndar ót;evnmg að hreinsa mjólk, sem óhreinkast heflr við mjaltir, svo að hrífi. Fyrsta skil- yiðið er því að mjiltir fari fram með fullu hieinlæti, spenar og júgur vavidlega þvegin hvert sinn, sem n jólkað er, og þar fiam eft- ir götunum. En þessu veiður tiauðleea komið við svo í lagi sé, nema fjöain séu hreinleg og loff gbð. Eifiðast er með b sana og broltið i órólegum kúm. þetta sá Haones, og því réðist hann í að bieyt.a geiðinni á básunum fiá þvi, sem tíðkast hefur. Um- ¦ bótin er í þvi Min að hann styttir og lengir básana eftii þöifum svo að segja með eihu handtaki, og það munar svo ótníli'ga miklu með þiifnaðinn á, kúnum. Að visu þaif að gæt\ all h'e'n- Iætis eftir sem áðui, en það vwrð- ur svo miklu auðveldará með þessum einfalda útbúnaði. Hver bankhagur maður mun geta búið þetta út með örlitlum kostnaði. Þetta er alt til sýnis og ekkert láummgarmál, og vert fyrir þá að skoða, sem hafa áhuga á göðri hirðingu og meðferð nautgripa. Mjólkurmálin eiu nú mikið rædd um þessar mundir, þó að lítið kveði að þvj hér enn þá. öll við- leitni til umbóta er góðra gjaldjt verð, ekkért siður þó hún kosti lítið. Það er mikið talað um. að hreinsa og gerilsneyða mjólkina með nýtigkuvélum. Það er sjálf- sagt gott, en heldur mundi ég kjósa óhreinsaða mjblk úr heil- brigðum og hreinum kúm í þrifa- legu fjrtsi, heldur en samanhelling úr ýmsum stöðum, þó að hreins- sður væii í einhveiium gjaldia- vélum Góð fjós, hreinar kýr og þrifalegar mjaltír eru fyistu skil- yiðín til að fá óskaðlega mjólk. Hannes hefui stigið spoi i þessa fitt þegar hann markað1 kúnum sínum básana. Fáll Bjaruason. Arsskýrsla Jykyndils" 1934. 1. Félagið var stofnað 25. mars 1934. Á stofnfundi voru sam- þykt lög þess, kosin stjórn, 2 endurskoðendur og nefnd til að gangast fyrir skemtun til ágóða fyrir sjóð félagsins. 2. Alls gengu í félagið á árinu að stofnendum meðtöldum, 266 konur, þav af tvær sem æfifólagar. Tvæi iélagskonur dóu á árinu. en þijar fluttu burtu úr bænum. 3. Lög félagsms voru preutuð og siðar úthlutað til meðlima. Einnig 'feneu allir meðlimir félagsirts Áj bók Slysavarna- fél. íslands ókeyp's. 4. Deddin var skráð sem sveit í Slysavarnafélagi Islands á síð- astliðnu vori. 5. Fjáihagur: Skemtun var hald- in til ágóða fyrir félagið um lokin, sem gaf af sér um 70,00 kronur og nam sjóður þa m«ð félagsgjoldum rúm- lega 600 kr. að frádregn- um kostnaði við stofnum og skemtun. f desember var aftur haldin skemtun, en gaf lítið af sér. Af sjóði var lagt í Sundlaug- inh 100 kr., en 500 kr. voru sendar Slysavarnafél. Islands. 6. Skemtisamkoma var haldin 28. nÓT. t\l að vekja áhuga á stai fl félagsins Á þriðja hundr- að manns sóttu samkomuna. 7. Ráðstaíanir um slysavarnir. Bæjarsfjbrnin var beðin að setjn Ijós á leikvöllinn á Stakagerðistúnini, til þess að böin gætu verið þar me8 sleða sína, í stað þess að vera i slysahættu á götunni. Ljósið kom fáum dögum sið- ar. Héraðslæknirinn veitti sjó- mönnum ókeypis tilsögn í lífg- unar tilraunum og notkun lyfja- forða, sem á, að fylgja hverj- um bát. Tllsftgn þessi fór fiam um áramótin og nutu henuav 46 siómenn og þótti \

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.