Víðir


Víðir - 06.04.1935, Blaðsíða 1

Víðir - 06.04.1935, Blaðsíða 1
VI. árg. Vestniannaeyjuin, 6. apríl 1935 50. tbl. Syndapokinn. þ ift trtllll Vera, ekki aðeins uokk- u tá ata haldiu a'.dago'tiul ieyns]a, ð undi'r veikstjóiruinni sé það komið hvoit verkið gengui vel eða illa. Það ev líka Vist aö litið getigui fiarn, jnfi-vel þó að dun»*ð- irrtumn -óu frft vik', fií stjörn- andiim ' e' líð'jél tiijghi éoá aula- bnðu', iétn omigul-,yur er til m innafoi táðs. Þett'a h fi' s.ima-t. a (illura liiuiii, 1 okka'i ' |itl i þjoðfólági; sí-'iat) fyihI að éaga þesH hóiVt, þ6 sjaldan eða aldieí hafi það komið eins sárgiætílega fram eins og nú við störí AlMngis. Það er mal hinna kunnugustu manna, ao aldrei hafl hinir ráðandi menn þingsins, ráðherrarnir, verið jafn ómögulegir t.il stjórnarstarf- anna og nú. Eins og vítað er, hefir þingtð st.atfað, að nafninu til, siðan 15. febiúar. Og hvað Hggur svo aftii það? þannig hefir verkstjóvnin farið lir hendi, að jagast hefir verið dag eftir dag, um hin ómeikileg- ustu smámál, bem litið eða ekkei t koma rikisbúskapnum við, Og sumt af því, sem afgreitt hefir verið, eins og t. d. frumvarptð tim Hæstarétt, hefir jafnt í með- ferð málsins og afgreiðslu vetið bæði til skammar og skemdar. Vítanlega getur núveranúi meiri hluti þingsins samþykt alt — ráðið öllu, því er það undravert hvað lengi þeir geta verið að tönlast á hinum ómevkilegustu smámálum. Það er eins og þeir séu bara að teygja tímann, — þeir hlusta á andstæðingana, en þó að þeir í hjaita sinu flnni, að meira vit er oft í tiilögum þeitra, þá kemuv þeim ekki í hug að taka það til greina. Svo ofstækisfull er pólitik hinna ráðandi flokka. Hjá ein- stðkum monnum innan þingmetri- hlutans, ev það ofbeldiskend huvð- ýðgi, aem verk þeina xtjóinast af, en hja oðium er það eihfeldnls- legur ofmetnaður, sfím 'æður geið- um þeirra. Það er svo setn fkki skemti- legt, að eiga velfetð lands og þjóðar undir stjiStn slíkia ntanna, en að þetta sé rótt hermt um þá, verður ekki m«ð rökum hrakið, því verk þeirra tala. Eitt dæmi um framfetði hinna ráðandi manna, er fvamkoma þeirra í svo kolluðu mjólkurmáli, sem þegar er að verða sem næst því að kalla megi það hmikslismal. Hofðað er mál á hendur nokktum konutn fyrir það, að þær vilja raða sjalfar hvar þær kaupi mjólk, en það er vist að áliti hinna vold- ugu manna ekki ófytitleitni að s.-gja við þæt;: annað hy'oi.t kaup- ið þið mjólk þar setti ykkui er satít, eða þið veiðlb s< ktaðat fyiir öhlýðmna. En ætli sektin veiði ekki nokkuð seiutekin hj i þeim ? Eða svo h''fi hi.'yist. Þá mætti b>nda a fi.iksölumálið. sem verið hefir í hinu mesta ólagi hina síðustu mánuði, fyiir aðgerð- ir þingsins, að dónu' þeivra tnanna, setn best, þekkja, það mál. Nú hafa nokkrir menn hér fisksölu með höndum og einnig samlagið, og mun sala þess einna lökust. Fyr í .yetur, meðan saltfiisksverð var mikið hærra, þá neitaði stjórn- in mönnurn név um að selja. Hver getur með góðri samvisku lofað slika ríiðsmensku ? Syndapoki stjóinatinnar er þeg- ar ovðinn svo þungúr, að erfitt mun hún elga með að bera hann til lengdar. Síldveiðar á „Þór" við Vestmannaeyjar. Undanfarna daga hc-fur vaiðskip- ið Þór fengist við tihaunir til slld- arrannsókna í kiing um Vest- mannaeyjir með sildarbotnvörpu. Hefur hattn veynt á svæðinu fvá Dythólaey alla leið vestur á Sel- vogsbanka, þo einkum kring um Vestmannaeyjar, á djúpu og giunnu. Eigi var hægt að beita vöipunni nema á sléttum og góð- um botni, vegna þess að hún var bobbingalaus, eins og hún ev notuð annats staðar. Engin sild veiddist austan eyja, en síldar varð vait vestan Einidrangs og eins vestur á Selvogsbanka, en alt var það millisild. Samkvæmtvísindalegum rann- sbkrium, sem gerðar hafa verið hér við land a undaufötnum árum, bæði af íslendingum sjalfum, og útlendingum, hiygniv síldinihlýja sjónum, og eftir eilendri leynslu að dæma á hörðum botni og á gvunnsævi (innan vtð sextugt dýpi). Annavs etu gotstfiðvai sildaiinmiv hév við latid ekki nakvæmlKga kunnav, enda þótt vitað sé með vtsiu, að þær i<ru fyrir sutman og vestan Fand ð, oe ^igi heldur hvenær sildm et við botnivin á mtiðan á hiygningunni stendur, þótt líklegt nuigi telja að það sé helst á nóttuimi. Þótt þessat bytjutiaitilraunir hafi ekki gttfið þann ðrangur, sem æskilegt hefði venð, ef þó langt írá því, að sildarbotuvaipan sé að fullu reynd til síldveiða hér við land. I fyrsta lagi tekur það tima að finna, miðin. f öðtu lagi verða tilraunir að skera úr því, hvenær á sólarhringnum eigi að beita veiðavfætinu, og loks þatf að vita nákvæmlega hi ygningat tíma sildar- innav hér við latid. San.kvæmt þeirri reýhplu, sem fengin er í Notðuisjónnm og víðar við önnur lönd, má telja liklegt, afi sildarbotnvavpan reyuist vel hér við land, enda hefur , þegar komið i ljós við þessar tilraunir, að hún ev ágætlega veiðisæl á þotsk, og hvaða tegund botnflska, sem veva skal. Tilvaununum veiðut hnldið áfram og einskis látið 6freistí).ð til þess að ná sem bestum árangri. Arni Friðriksson. Síldveiði- raunin Ftamaniituð grein er svar við nokkrum spmningum, er ritstjóri þessa blaðs lagði fyiir hr. Áma Fiiðtiksson fi-^kiftæðing og félaga hans, sem hmn hi-flr átt tnl við um síldveiðitilvauuitnav, þá akip- hevvann a „þói" og Geiv Sigurðs- son skipstjóta. Fjóiða m£,nninum, sem eitthvað hafði að segja við þessav vannsóknir, Magnúsi Guð- mundssyni á Vestujhúsum, hafði blaðið ekki tal af. Þó að enn hafi ekki tekist að . finna sild svo nokkvu nemi, í þetta nýveynda veiðavfævi hév við land, þá ev þess að vænta, að, áður en langt um líðuv beti þess- ar rannsóknir hinn besta árangur Vestmannaeyjum i hag. Par sem tilraunin með þessa sildveiðiaðfevð hefir aldvei áður verið reynd hér, þá er ekki þess að vænta að hún beri strax á- vanguv sem óskað er og vonað að siðar megi verða, Eins og getið er um í framan- vitaðri grein: „Sildveiðar [á Þór við Vestmannaeyjav", hefit hin nýja botnvavpa, sílda.botnvaipan, reyust prýðilega veiðin á alls- konat botnfiska, hví þá ekki eins á sildina, þegar aðeins búið er að finna hiygningaisvæðið og einnig það, hvonær hún'. helst ev við botninn, því vitanléga vetðist hún ekki í botnvötpu á öðtum tíma. En slikt hefir aldtei vevið vann- sakað fyv en nú, að geið ev tii- vaun til þess, sein væntanlega bei hinn b.'sta aiangui að lok- utn. . Pað vjta enti ekuí tneð vissu hinii snjöllii^tii fi-; if æðinuav, hvenæt sildm héi vto land bytiar að hiy^na, oj þvj alls eigi vist að etiu sé hetiuar tíini iil þess kominn, en fully t et að hún hiygni í apn'lmánuði. En hinir ahugasömu menn, sem nú vinna að þessum rannsóknum, leiða væntanlega sannleikann í ljós f því efni. Dugnaður Árna Frið- rikssrjnar fiskifiœðings er þegar landskunnur, og má því vænta hins besta af stavfi hans við þesa- ar rannsóknir. Þingírestun. Nú vill víkisstjóvnin okkav fresta þingi iram i október n.k. Haldið er að hún muni ekki þo.ia að samþykkja að svo stöddu, hin geysi háu fjárlög. Hún hugs- av liklegast, þó að voldug sé, að frestur sé á illu bestur, því eng- inn þarf að efa að stjóvnin fær

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.