Víðir


Víðir - 16.04.1935, Blaðsíða 1

Víðir - 16.04.1935, Blaðsíða 1
YL árg. Vestmannaeyjum, 16. april 1935 51. tW. Atvinnáætur. Það er fyrirsjáanlegt að atvinna verður rýi hér í sumar fyrir fólk almennt. Fiskvinna hlýtur að vera með minsta móti. Eitthvað veiður helst að koma í staðinn. Ég hefi, eins og fleiri, lengi talið það ómenskubiag ekki alilit- inn á þjóðimii, að hún skuli flytja inn í landið kartöflur fyrir hundrað- ir þúsunda króna og geta þb mjog vel aflað þessa í 'laudinu sjalfu. Auk þess etum við ekki nálægt því eins mikið af þessari fæðu- tegund eða öðium garðávöxtum og skyldi. Garðar hafa verið auknir hér nokkuð i ár. En það þykir mér víst, að enn megi mifeið auka þá. Hitt er annað að almennirj'gur hór a þessu litla skeri telur flest land langt í burtu, og ókleift að vinna það nema það sé rétt við nefið á þeim. Hafa menn þó viða um bygðir landsins, þax sem, eða meðan ver stóð á, tekið lönd til bwitar eða garðiækfar, sem erú eins langt og lengia i burt en t. d. Storhöfði hér. Þegar graslendinu í Kinninni lýkur tekur við gróðurlaust land allmikið og mjög vel fallið til þess að rækta þnð eða hafa það til garðstæðis. Þar mun ekki vera nrjog vindasamt, hnllar móti suðri ¦ í afliðandi b-ekku. En grjór, er þar mikið og þaif mörg haudtök til þess að það geti gefið mönnum arð. En nú þegar handtökin eru þeim litilsvirði, sem verða að ganga iðjulausir, þá er tíminn kominn til þess að nema þetta land undir Vestmannaeyjar. Flæmið er mikið og má efalaust fá þarna mörg hundruð tunnur af garð- ávöxtum. Siðar má ef vill breyta þessu eða einhverju af því { græn gróðuiiönd og — ef menn vilja — nota það eða nokkuð af því til kúabeitar á sumrum. Hér verður fullt af vöruflutninga- bifreiðum i sumar og bifieiðar- stjórum, sem hafa lítið við að vera. Það ætti ekki að kosta afat gjald að flytja menn til 0g frá, svo sem stundarfjórðungs leið. Það ætti ekki að kosta meira en venju- legt strætisvagnagjald í Reykjavik. Ég held að það mundi borga sig fyrir alla aðila. Sú leið, sem ég helst vil fara •r þessi. Aðrir kunna ef til vill betri leiðir eða geta stungið upp á þvi, sem horfir til bóta. Nú eftir lokin, þegar annirnar eru bunar og ekkert eða lítið verður að gera þangað til menn fara (þeir sem sjá sér fært að fara) í atvinnuleit, „i síld" og kaupavinnu, sem tæplega er fyr en í lok júnímánaðar, á að nota tímann til þess að brjóta þetta land taka úr þvi grjótið, gefa því áburð og sá í það og setja. Grjótið getur að 'nokkru leyti farið í garða um það. Myndum félagaskap. Eigum garða þessa í félagi, „hlutafeiagi". Felum einum manni umsjón með garðinum, og undirbúning þsss að gera þetta lanussvæði að gaiði. Hver sem tekur hlut hafi forgangsrótt að þeirii vinnu þar, sem er hægt að veita honum. Um- sjónarmaðUr jafnar henni niður og gefur félagsstjóininni skýislu um það, og tekur hún á móti kvörtunum ef koma og fær sér annan umsjónarmann, ef nokkur hluidtæ-ui kernst að. Sama er þogar þarf að sá l ttaiðinn og setja. Hluthafar ¦sitia fyrir allri vinnu við það á sama hátt. Akveðnar bifreiðar eru leigðar tii mannflutniTiganna, akveðnu verði, og einnig þar sitji hluthafar fyrir eftir því, sem unnt er. Útsæði er keypt í einu í félagi og borgár hver sinn hlut fyriifram. Nú er sáð og sett. Garðuiinn giitur og iíður fiam á sumar. Umsjónarmaður þarf við og vií að lita eítir garðinum og athuga m. a. hvort h'ann verður fyrir ágangi af vðldum manna eða dýra. Hann þyrfti nelst að eiga um sumaiieytið beima þar eða eih- hveisstaðar þar nálægt. Nú þarf að taka illgiesi úr garðinum, og er það ekki alllitið verk ef vel á að vera, í jafn stór- um garði. Þetta verk vinna kon- ur og atálpuð börn. Það gefur þeim einhverja atvinnu og er unnt fyrir þau að gera Jjþegar hentug- leykar leyfa. Svo kemur uppskerutíminni Þá er alt „vegið og mælt" og kemur þá í ljós hvað hver á að fa eftir sínum hlut. Þá er skift. Áður' hefur kostnaður við vinnuna,. a'ft helming eða svo, verið borgaður af því, sem þeir borga, sem enga vinnu hafa lagt til eða mjög litla og svo með braðabirgðaláni, sem hefur verið tekið. Nokkuð er selt og haft sem varasjóður félagsins. Tekur svo hver sitt og ráðstafar eftir vild. Það mun þurfa þarna geymslu skúr undir áhöld og garðavexti. Þeir, sem vilja styðja fólagið, en þurfa ekki að vera félagar sér til atvinnubóta tða tekjuauka á þenna hatt, eiga að gerast hluthnfar með því að kaupa hluti, sem mundi létta undir í upphafinu. En þá er alt örðugast eins og og menn vita. Jjátum engan blett á Eyjunni bnotaftan, sem unnt er að nota, og notum landið sem best. Eyjan er litil og ekki veitir af. Latum ekki framkvæmdaleysi fyrri ára afsaka tómlæti sjálfra vor. Nú er tíminn. Það er sagt að betra sé illt að gera en ekkert að gera. Þetta er rétt. Því svo getur hið illa verið „gótt" að það sé skárra er iðju- leysið, sem er til hins mesta sið- faiðislega niðurdreps, sem til er, og sein auk þess gérír tilveru manna tóma og litilsvirði. IfVjuleysi margra fer i hönd. Bætum nokkuð úr því með því að vera samtaka í þessu. Svo er annað, sem ekki má gleyma. Það er eins um þessa ræktun eins og aðra, að hún gef- uf atvinnu, ekki að eins í bilið heldur einnig til frambúðari Það þarf eins að ári og árin eem koma að bera í garðinn, Þn'fa hann, sá í hann og setja. Og þessi atvinnuauki er heima fyrir, sem ávallt er skemtilegra, en að verða að sækja atvinnuna í fjarlæg héröð. Loks skal það fram tekið að einmitt með félags- skap með svipuðu sniði og hér er lýst er gerr mögulegt að hafa gaiðiækt þaina, jafn langt frá bænum. Hafl einhverjir áhuga fyrir þessu og vilji taka þátt í stofnun slíks félagsskapar eða líks, bið óg þá um að lofa mér að taka upp nfjfn sín. Bið þá að láta aðra vita um þeita, sem ekki lesa Fíði eða það sem ég skrifa. Ungir menn, sem eins og t. d. skógiæktaifélagið) langar að sjá Eyjuna fyllri af gróðri og piýdda ættu einnig að ýta undir þessa og taka þáttíþvi. Og umfiam alt, látum sjúkdóma vorra tÍTOft tíma, tortryggnina og eigingirnina ekki spilla góðu og þfirfu mali, eða kæfa það að fullu. Fáist nœgar undirtektir mun ég kalla saman fund þeirra, sem hafa látið i ljósi ósk sína að maiið komist í framkvæmd. „En það sem þú giörir gjör þú skjótt". Kr. Linnet. Frá feæjarstjórnarfundinum 28. íebrnar. EfHr Guðiaug 8r. Jónsson, (Jísvörin. Ákveðið var að jafna niður aukaútsvörum þetta ár 180 þús. krónum. Það mun teflt á tæp- asta vaðið, að ætlast til, að bygð- arlag með ekki [meiri tekjumenn en hér eru, geti ár eftir á>, eða árum saman, tekið jafn þuntí.ui skatt af íbílunum. Það mun öllum Ijost hvað nú á siðari árum efni og tekjur manna, hafa gengið SHinan, og margir hafa fallið ú.r leik. Alt vegna hinnar ^é^stoku ^ifiðleika og vandiæða, sem atvinnuhf okk- ar hefir átt við að stríða. Þetta vandræða ástand mun vera óþarfi að gera að umtalsefni hér, það munu flest okkar haf» fengið mjög tilfinnanlega að gjalda þess, og vera ljós þau afiamhflldandi vandræði, sem blnsa við fram- undnn. Það heflr vpii^ svo nm fiftlda ára, að ríkiw-jó^m ti.fi h" ^ "t- imi af Ulijuni ii'Kt i>», cu h fa þeir akattar fniið ^tnðuiít hækk- andi. En :\d ¦¦! xetn i ú, K t - stjornm h.fii 8ett m>.t i tilbún- ingi maigra skattH, Að boiua n\eð -avmunuiTi étt- mæta reiknmga, er tiii oiðntn

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.