Víðir - 21.12.1946, Blaðsíða 1

Víðir - 21.12.1946, Blaðsíða 1
XVII. Vestmannaeyjum 21. des. 194.6 24 tölublað Hvar er rúm fyrir Krist? ef tir séra Halldór Kolbeins sóknarprest E' úinpá kemur hin núkla spurning til allra krislinna LL manna: tívar er rúm 'fyrir Krist? Þessi heimur er stór. Þar er undursamlegt rúm. Rúm fyrir auð og allsnægt- ir, rúrn fyrir völd og virðingar, rúm fyrir sumkvæmi, verzl- dnir, skemmtanir, nautnir og styrjaldir. En er rúm fyrir Krist? Ei rúrn fyrir guðdóminn, guðlegar hugsanir og guð- legan kærleika? Er rúm fyrir Kri.sl á heimilinu, i þjóð- mdlunum, i dagblöðunum, i viðskiplum pjóðanna? Er rúrn fyyir luiini. er lnnui boðar: Alll það, sem pér viljið að aðrir mrini gjöri yður, það skuluð þér og þeirn gjöra? Er rúin fyrir litnni cr lntiin segir: Elska skaltu og friður sé meðyður Er n'tni fyrir hann, er hann kennir: Ef menn lúlii yfirráð- ittn guðs, pd hljóta peir öll ötiinir gæð'i að auki? Svöritt fara eflir því, hverskanar heimur það er sem við lifum í. Það er ekki ri'uu i gisti/iúsi fyrir þann, sem gelur ekki borgað fyrir sig. Og sú veróld, sem óskar, að Krisl.ur borgi fyrir sig eins og gestur á gistihúsi, það er visl að lu'iu hefur ekki rúm fyrir hinni. Hann hefur aldrei haft neinn gistihúsagjaldeyri l/l þess að borga fyrir sig með. En þáð ætti að vera rúm fyrir Kris/. í þeim licimi, þar sein er of mikið af peningum og of litið af hamingju og kærleika. Eu svo er nú hér i veröld, pú að menn njóli misjafnt, með pví að Mammon er ciiii það skur&goð, sem hefir ckki verið steypt af stóli. Það er ekki vorl að dœrría heiminn, eða sakfella pá, sem syndin fjötrar. En vér geltiin ef til vill breytt peim litla heimi, scni lytur oss, svo að pur verði rúm fyrir Krist. Hvar cr ri'iin jyrir Krist'r Þar, scin cr rúm fyrir sannleik- imn. par, sem cr algjör hreinskilni og einlcegni, þar sem er hugur óskyggður uf eigingjarnri lýgi, þar sem er ekki farið eftir ytra gfysi og hégóma, heldur eftir sönnu gildi hlut- atiiKi, þar, sem gjaldeyrir mannlegi'ar sambúðar er svika- laus og fellur ekki eða hækkar fyrir verðsveiflur, sem hræsfd og skynlielgi valda. Miðaldra inaður eða vel það, hlæddur grófum vað- málsföium gckk inn á skrifstofu stærsta bókaút- gdfufyrirtækisins í Moskvu. - Maður þessi er ekki búinn að ríkismannahœtti. Hann tekur handrit upp úr vasa sinum og réttir forst\óranum. Forstjórinn fær honum það þegar i slað aftur og segir: Vér fáuui nóg af pess konar. Vér gelum órnögulega gcfið slíkt út. Það er ckki einu sinni tími til pess ii& lesa pað yfir. Aíaðurinn tekur við handritinu sinu aflur og stingur pvi í brjóstvasann og segir eins og við sjálfan sig: Þetta er ví.st misskihúngur. Mér hcjitr skilist, að fólki geðjaðist að því, sem ég skrifa. — Hver i ósköpunuin cruð pér? spyr forstjúrinn. Ég heiti Lcó Tolstoj. Fyrirgefið þér, sagði forst\órinn og beygði sig djúpt. Réttið inér aftur handritið. Við skulum gefa pað út. Nei, þakka yðitr fyrir og verið þér sælir, sagði heirns- frœgasla skáldið seni pá var uppi. — — Þar sem ekki er rannsakað ofan i kjblinn, heldur dæmt eftir ytru skini, þur er ekki rúm fyrir Krist eða boðskap huns. Þar sem ríkir trausl og ásl á pciin eðla málmi, af pví uð hunn er hreint gull, livur sem hann lunni að glóa, par er rúin fyrir Krist. þar er rúm fyrir sannleikann. Þar sern er hiu sanna lotning fyr/r þvi sanna gildi, sem heitir heill maður, heilög skap- gerð, allt sem er egta í /nunnlifi, þar er rúm fyrir sannleik- ann, rúut fyrir Krist. Sd, sein ber slika lotningu í brjósti, cr scm viiringur frá Ausltiriöndum, sem skynjar Ijósið af h'æðum, — líka, þö áð það birtist i ókunnri jötu i fjurlœgu luiidi. Og pað er pví að vi.sti rúm fyrir Krist i þessuri veröld, rúiu meðal allra sunnra manna. Þvi að góðir menn dragast rneð ómótstæðilegu afli að Kri.sti, eins og segull að stáli, og leita til hans, ein.s og bárn uð' ruóðurbrjósti. Hvur er rúiu jyrir Krist. Þur, sem er 'rúm fyrir kærleikann. Þar sern er skjól og hlíf fyrir smæl- ingjann. Keltúeskt orðtak hljóður svo: Þar, sem er hjarta rt'uri, þur er liha liúsrúm. V reitið Kristi rúm í þeirri veröld, sem þér ráðið yfir, í orðum yðar og athöfnum, i áslrikri frumkomu, i tryggð og viiid/iii, sem engin öfl geta buguð. Veiti'ð Kristi riiiii i gleði yðar og sorg, veilið Kristi rúm þegur humiiigjan er l hásceti, glaðværðin lifgar og Ijós gleðinnar logu. — Veit- ið Kristi rúm, þegar harinur skyggir og hjartað kennir sárt Ul. - Þegar sorgin hmiur og lánið sýnist grafið. Veitið Kristi rúmvið vöggu og gröf, við fjörurnál og í fögrum höllum. Veilið Kristi rúui. Gefið sanleikanuin og kærleikanum rúm. Það er sagl, að i ýiusuni stórborgum deyi drlega tvö hitudruð ungbörn af hverjum púsund, sem fæðast. Sú ddn- artala sýnir að pai vanlar rúm fyrir vin barnannu. Láttu ekki vera liki uin veröldina pá, sem pú ræður yfir. Látu ekki Ijúsiii deyja, Ijós þeirra beztu eiginleika og kennda, sem Guð hefir skitpuð pér. Láttu sannleikunn vem þér vita og vegahesti og kœrleikann mátt, sem mótar innra gull. Gefi þér Drottinn gleðirík jól. — Amen ~v F -4.

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.