Víðir


Víðir - 10.05.1948, Blaðsíða 1

Víðir - 10.05.1948, Blaðsíða 1
XIX. Vestmannaeyjum, 10. maí 1948. 14. tölublað. «¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ s ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ « Guðlaugur Jónsson Gerði MINNINGARORÐ 1111 ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ Guðlaugur Jónsson í Gerði lést á heimili sínu 25. apríl s. 1. Hann var l'æddur í Presthúsum 11. nóv. 1866, og' því nær 81I/2 árs, er hann'lézt. Foreldrar hans voru Jón Jóns- son í Prestliúsum og kona hans Ingibjörg Ste'fánsdóttir, er voru bæði ættuð úr Vestur-Skaftaf'ells- sýslu. Guðlaugur gifstist 1887, Mar- gréti Éyjólfsdóttur frá Kirkjubæ. Þau áttu 2 börn. Stefári bónda í Gerði og Auðbjörgu nú húsfrú, sem er gift Magnúsi Gunnars- syni í Ártúnum. Þau hjónin Guð laugur og Margrét fóstruðu líka upp Guðjón Tómasson, sem nú á heima á Heimagötu. Þau Guð- laugur byrjuðu búskap sinn í Gerði þar til Margrét l'ézt 29. janúar 1937, og höfðU þau þá bú ið þar urri 50 ár. Guðlaugur er læddur hér á miklum erl'iðleikatímum. For- eldrar Iians voru með þeim fá- tækustu af öðrum fátækum enda hafð'i l'a'ð'ir hans legið veikur í tvö ár. Hér var þá kaupmanna- vald og einokun hin mesta og hélst lengi síðan. Þau hjónin voru því fátæk, þegar þau byrj- uðu búskapinn, en þau voru bæði dugleg. Fnda lór nýgifta konan tvö sumur Jtil Austfjarða, og vann sem aðrar slíkar lyrir 25 kr. um mánuðinn. Þetta tímabil og el'tir að þau giftust var oftast allalítið og stundum aflalaust á vetrarvertíðum, svo hagur fjöld- ans var mjög bágur. Eg heyrði það löngum, hve Guðlaugur væri myndarlegur, því hann spann á rokk, prjónaði, og gerði allt, scm vel i'ær stúlka V;tnn, auk þess sem hann var tal- inn ágætis velari. Aldrei var 1 P n<inn lormaður, sem ]ón í Norð- urgarði bróðir hans, en 12 ára byrjaði hann að fara með færið sitt til sjós, og réri þar til árið 1909, þar á meðal hjá hinum mikla sjósóknara Friðrik Svip- mundssyni. Enda var hann tal- inn góður sjómaður. I byrjun mótorbátanna réri hann síðast á sh'kum bát hjá Magnúsi heitnum í Dal. í úttekt jarða f'rá því tímabili er sagt að 1/, Ger'ðið fóðri \/ kú, 1/2 hest, 6 kindur og 8 sauði í Ell iðaey. Guðlaugur fór því snemma að stækka jörð sína og að smáauka skepnurnar, og mun hafa .haj't mest í fjósi 7 kýr auk annarra gripa, og lengi átti hann fyrningar er nam \/ stóru hlöð- unni í Gerði. Ég spurði hann fyr ir allöngu, hvað hann sæi við það að l'yrna svona mikið. Hann svaraði því til að margt gæti kom ið fyrir, svo sem feikna rosasum- ar, Heklugos o. 01. Þannig var Guðlaugur hygginn, og vildi vera sjálfum sér nógur, hvað sem fyrir kæmi. Með sérstakri ráð- deikl, sparsemi og reglu, mun honum hala tekizt, að vera frek- ar veitandi en þyggjandi. Og margt hefur breytzt til batnaðar hér á dögum Guðlaugs, breytzt úr sárri fátækt til allsnægta. En þrátt fyrir það fannst Guðlaugi að margir mundu lifa yfir efni fram, og f'ara illa með fé sitt.sér- staklega hvað víndrykkju og tó- bak snerti, og gat hann vel um það talað, því þar var hann ann- arra fyrirmynd. Ekki vildi Guð- laugur skulda neinum neitt, enda var hann stáláreiðanlegur í orðum sem verki. Með Guðlaugi er farinn einn hinn merkasti bóndi hér í Eyjum um helur búið, og í nafni ná- granna hans og mín þökkum við honum samverustundir og hið mikla starf hans að bæta og prýða þessa fögru eyju. Og að síðustu: ,;Farðu í frið.i friður guös þig blessi hal'ðu þökk fyrir allt og allt." Ma»nús Guðmundsson Fyrsta þýzkalandsför „Elliðaeyjar" Viðtal við skipstjórann, Ásmund Friðriksson. S.l. þriðjudag kom Elliðaey úr sínum fyrsta Þýzkalandstúr og í tilefni af því hitti blaðið Ás- mund skipstjóra að máli og 'spurði hann frétta af ferðinni og sagðist honum svo frá: Sannast að segja var ég nú hálf óánægðum með að fara til Þýzkalands. Kom það til af því að ekki var gert ráð f'yrir þegar við byrjuðum túrinn að ég færi þangað. Enda liagaði ég mér samkvæmt því, einbeitti mér að því að reyna að ná í góðan fisk, og það tóks't, því að við vorum með ekta Englandsfisk eða 3200 kit af þorski og 800 kit.af ýsu, en aðeins 200 kit af ufsa, eftir 10 daga útivist. Þetta aflamagn ætl- aðist ég til að við seldum vel í Englandi og mun betur en raun varð á í Þýzkalandi, og þó ekk- ert sé að sjálfsögðu hægt að full- yrða um hver salan hefði orðið í Englandi, þá get ég nú ekki að því gert, að ég hefi þá trú að Englandssala hefði orðið betri en Þýzkalands. Annars þýðir ekkert að vera að tala um þetta, það er skeð, sem skeð hefur. Hvernig gekk svo'ferðin? Jti, blessaður hún gekk ágæt- lega, rjómablíða báðar leiðir. Annars er ennþá dálítið erfitt að sigla á Þýzkaland. Tundurdufla- belti eru ennþá við Iandið, og við urðum að sigla eftir uppgefn um leiðum 60 mílur, til þess að forðast duflin, áður en komið er að fyrsta vitaskipinu. En það fór nú allt vel. Og hvar var svo landað? I Bremerhaven, hún er á bandaríska liernámssvæ'ðinu. Þangað var hryggilegt að koma. Svo að segja ekkert hús uppi- standandi eða óskaddað. Löndunin, hvernig gekk hún? Jú, svona sæmilega, en-talsvert annar háttur var á henni en í Englandi. Þjóðverjarnir skildu eftir i lestinni allan ísinn, sem eftir var úr fiskinum svo og lest- arborðin. f Englandi aftur á móti taka löndunarmennirnir allan ísinn upp og skila lestar- borðum þvegnum og uppsettúm í lestina. Þessi háttur Þjóðverj- anna varð til þess a'ð við urðum að gera þetta og var því rétt lok- ið þegar til Aberdeen kom, en þangað urðum við að fara til þess að fá olíu. Og salan varð? 9756 pund og upp úr skipinu kom 3853 kit eða 350 kitum minna en við höfðum talið að í skipinu væri. Því ei\ ekki að leyna, að ég er mjdg óánægður með vigtina. Elliðaey er búin að l'ara 7 túra á England og hefur uppgefið aflamagn af okkur alltaf' reynst rétt og vel það. Ég taldi að nú væri í skipinu 4200 kit a. m. k., og það er engin á- stæða til þess að ætla að mér og skipshöfninni hel'ði frekar skjátl- ast nú en endranær. Auðvitað vil ég ekkert fullyrða a'ð svo komnu um hvað orðið hefur af mismun- inum, en eitt er víst að 22 tonn gufa ekki upp um lestaropið, og að full þörf verður á að fylgjast með lönduninni í framtiðinni. en ekki meira um það. Framhald ;í 2. síðu.

x

Víðir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víðir
https://timarit.is/publication/600

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.