Dagblað

Tölublað

Dagblað - 01.05.1925, Blaðsíða 1

Dagblað - 01.05.1925, Blaðsíða 1
Föstudag 1. maí 1925. ÍÞagðfaé I. árgangur. 73. tölublað. NOTKUN BIFREIÐA fer ár- lega í vöxt hér á landi, bæði til fólksflutnÍDga og vöruflntninga. Hér i höfuðstaðn- öm ber mest á bifreiðum, svo sem eðlilegt er, enda mest þörf- tn fyrir þær hér, einkum til fiskflutninga frá skipunum til fiskstöðvanna, og með salt, kol og vistir til skipanna. Notkun þeirra fer árlega vaxandi hér við höfnina, einnig við afferm- ingu skipa og til flutninga á vörum frá stærstu verzlunum «g verksmiðjum í bænum. Er þetta stórkostleg samgöngubót og til flýtisauka og sparnaðar, sem nema mundi mörgum hund- Tuðum þúsunda á ári hverju. Einkum kemur þetta berlega í ljós, þegar um afferming botn- "vörpuskipanna er að ræða. Jíru þá margar bifreiðir hafðar í takinu og skipið fermt og af- fermt á einum degi; getur skip, sem kemur snemma morguns, farið að kvöldi aftur á veiðar. Að þessu er svo mikill hagnað- ur, samanborið við það, sem áður tíðkaðist, að ekki verður með tölum talinn, og mundi mörgum bregða í brún, ef þess- um ágætu samgöngutækjum væri kipt í burt. Hestar og vagnar eru notaðir aninna en áður var, og er mörg- 'um ökumanninum allþungt niðri fyrir til bifreiðanna, og er það ofur skiljanlegt, að þessi sam- göngutækjabreyting hafi tjón í för með sér fyrir þá, sem eiga vagna og hesta, og hafa haft ofan af fyrir sér og sínum með því að leggja fram alla krafta við starf þetta þann tíma árs, sem vinnu er að fá. — Hafa þeir nú margir orðið að sætta sig' við að selja hesta sína og ökutæki. En þannig er því jafnan var- 10 með hverja nýja bylting í ^tvinnulífi þjóðarinnar, enda þótt *'! stórbóta sé fyrir heildina, að uun verður einhverjum einstak- lingum til tjóns í bili. Opnast þá nýjar atvinnuleiðir þeim sömu mönnum, er frá líður. Þannig var því varið, er vatnsveitan komst á, og mundi nú enginn vilja missa hana fyrir nokkurn mun. Pannig er því varið með bifreiðarnar, að enginn mundi vjlja af þeim sjá. En eitt kemur öðru meira. Jafnvel bifreiðirnar úreldast, slitna, verða gamlar og á eftir tímanum. Nýjar og bættar bif- reiðir koma í stað hinna, sem enginn lítur við að lokum, og verða þær síðustu bornar út á haug eins og annað rusl. Hér skal ekki út í það farið, hverjar tegundir bifreiða eiga bezt við staðhætti hér, enda mun sitt sýnast hverjum í því efni, og er hætt við að mikið sé undir því komið, hvers kon- ar fiutninga er um að ræða og hvers konar vegir þeim eru ætlaðir. Mundi það mælast vel fyrir, ef rannsakað væri þol og gæði þeirra bifreiða, sem hér eru seldar, samanborið við verð þeirra. Er þetta rannsóknarefni sem mundi margborga sig, ef 'fengin yröi full vitneskja um, hverjar tegundir ættu bezt við hér og væri ódýrastar í rekstri og endíngarbeztar. Bifreiðasýningar gæti í þessu efni komið að góðu haldi, og finst mér ekki óhugsandi, að slikar sýningar færi hér fram t. d. fimta hvert ár. Þessu vill Dagblaðið beina til þeirra, sem hér selja bifreiðir og varahluti til þeirra. „Einu sinni var", æfintýraleikurinn eftir Holger Drachmann, hefir nú verið leik- inn 9 sinnum, altaf fyrir troð- fullu húsi áhorfenda. Hefir þessi nafnfrægi leikur sizt brugðist vonum manna og á leikhússtjóri Adam Poulsen, hinn góði gestur vor, drýgstan þátt í því. Með dugnaði sinúm, lipurð og leikhæfni hefir hann laðað að sér hugi allra. Það er bæði hressandi og hugljúft að horfa á leiksýningu þessa og hlusta á hið unaðslega samspil undir stjórn Sigfúsar Einarsonar. Leikritið hefir mag. Jakob Jóhannesson Smári þýtt. og tek- ist það prýðilega. Ágúst Lárus- son hefir málað leiktjöldin með nákvæmni þeirri og smekkvísi, sem honum er lagin, og danzarnir eru eftir ungfrú Astu Norðmann. Um 40 leikendur eru tilgreindir í leikendaskránni, en auk þeirra leika um 30, eða alls nál. 70 manns. Er eins og nærri má geta örðugt að koma mörgum leikendum fyrir á þessu litla leiksviði, sem hér er völ á, en alt tekst í þetta sinn svo vel að undrun sætir. Leikur Poulsens fer fram á dönsku, en svo vel takast sam- leikar, að enginn missmiði eru á, enda þótt hinir leikendurnir tali íslenzku. Mun meðferð hans á leiknum af prinzinum öllum minnisstæð er séð hal'a, því alt látbragð hans og framkoma sýnir meðfædda listagáfu. Sam- fara þeirri æfingu og slælingu, sem sterkur vilji orkar, hefir hann næman skilning á leik sinum. Hann er og fríður mað- ur sýnum, teinréttur og ber sig afburða vel. Anna Borg, sem leikur hina dutlungafullu og drambsömu konungsdóttur, er sem lifandi eftirmynd móður sinnar, frú Stefaníu, fíngerð og falleg, með þennan einkennilega og laðandi málhreim, sem bæjar- búar kannast svo vel við. Nær ungfrúin víðast réttum tökum á hinu vandasama hlutverki, enda þótt hún myndi bera það betur uppi, væri hún þroskaðri. Konunginn gamla leikur Frið- finnur Guðjónsson, sem kemur manni í gott skap að vanda. Veitist honum létt að leysa af hendi þetta konunglega hlutverk,

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.