Dagblað

Tölublað

Dagblað - 08.06.1925, Blaðsíða 3

Dagblað - 08.06.1925, Blaðsíða 3
DAGBLAÐ 3 FISKUR Tilbod óskast í 30—40 ton vel verkaðan og; f ull- saltaðaii þorsk (neta- eða togarafisk) afhentan í Reykjavík 15.—20. þ. na. — Verðkrafa fyrir nr. 1 og nr. 2, lrvort fyrir sendist nú þegar til O. ELLINGBEN. Heimili þeirra verður framvegis á Sigurhæðum, húsi Matthíasar Jochumssonar á Akureyri. Árið sem leið störfuðu 11 smjörbú hér á Suðurlandi og var framleiðsla þeirra samtals 36500 kg af smjöri og rúm 4000 kg af osti. Skiftist framleiðslan þannig niður á búin: Deildarbú ... 2765 kg Hofsárbú ... 4325 — Fljótshlíðarbú... ... 2250 — Rauðalækjarbú ... 5000 — Þykkvabæjarbú ... 3400 — Áslækjarbú ... 3700 — Baugstaðabú ... ... 3000 — Hróarslækjarbú ... 5350 — Kálfsárbú ... 2150 — Sandvíkurbú ... ... 2430 — Torfastaðabú ... ... 2130 — Sex af þessum búum eru í Árnessýslu, fjögur í Rangárvalla- sýslu og eitt í Vestur-Skaftafellss. Mestur ostur var búinn til í Hofsár- og Rauðalækjarbúum, um 8—900 kg á hvoru búi. Núna í sumar eru liðin 25 ár síðan fyrsta smjörbúið var sett á fót, að Seli í Hruna- mannahreppi. Var það síðan flutt að Áslæk. Rauðalækjarbúið hefir starfað í 23 ár. Dósamjólk mjög ódýra en góða hefi eg fyrir- liggjandi. — Sérstakt verð ef að teknir eru 5—10 kassar í einu. %jíjortur cKansson Austurstæti 17. Löng þjónusta. I. H. Fletcher heitir maður einn í Northamp- ton í Englandi. Hann hefir ný- lega sagt af sér sýslunefndar- störfum sem hann hefir gegnt í 70 ár samfleytt og áratugum saman sem formaður. Er þetta talið einsdæmi í Englandi og- mun vera þótt víðar sé leitað. Líklega hefir Fletcher gamli sett þarna heimsmet, og er svo sagt að hann hafi verið jafnframt dæmalaus afkastamaður í starfi sínu. }SfST~ Rakarastofa Einars J. Jónssonar er á Laugaveg 20 B Inngangur frá Klapparstig. cfflálnincjarvörur: Blýhvíta, Zinkhvita, Fernisolía, Þurkefni, Japanlakk. Löguð raálning. Ódýrar en góðar vörur. Yfir 120 tegundir af veggfóðri, frá 45 aurum rúilan af enskum stærðum. JHLl. JEliti &- Ljós. 1. fl. BlFllCIÐ til leigu. Sími 341. Veröi vanslsil á útburði Dagblaðsins, eru kaup- endur beðnir að tilkynna það strax í síma 744. Somir járnbrantakángslns. var skylt að gera er líkt stóð á, og þá hafði þetta komið róti á hugi þeirra beggja. Hálf- gildings uppgerð mátti lesa út úr svip þeirra og málróm er þau gengu til þorpsins, og þau vör- uðust að l(ta hvort til annars. — Gömul steinhús stóðu beggja vegna. Gatan var þröng og hlykkjótt, en litbrigðin, sem þau höfðu virt fyrir sér í fjarlægð, urðu nú skýrari. Gangstéttin undir fótum þeirra glitraði í öllum litum regnbogans, svo sem hún hefði verið máluð af listamanni. Alsnaktir svertingjakrakkar gægðust fram úr öllum skúmaskotum og tóku til fótanna er þau bar að. Á einum stað stóð flokkur presta í fullum skrúða og flutti guðs- þjónustu á spönsku. Alstaðar rikti sami doðinn og drunginn, alstaðar gat að líta sama nægju- brosið, og þýður kliður manna, fugla og flugna bar friðarorð að eyrum þeirra. Þau gengu stíg upp eftir fjallinu og komu nm miðdegisbil að læk nokkrum. Settust þau þar niður og tóku til nestis sins. — Dásamleg útsjón er héðan! mælti Edith og virti fyrir sér landslagið. Eigum við ekki að ganga á háfjallið, þá er máltíðinni er lokið? — Ég er til í alt, mælti Kirk, jafnvel að fá ^ér sjóbað. Tvö börn komu eftir stígnum og bar annað þeirra í fanginu ananas, sem var nærri eins stór og það sjálft, en hitt hafði fangið fult af ávöxt- um, sem þau Kirk þektu ekki. Ivirk keypti alt saman af þeim og hlupu þau burtu fegnari en frá verði sagt. — — Klukkan var fjögur er þau Kirk og Edith komu aftur niður í þorpið. Var bátur þeirra þá horfinn. — Hvað er orðið af bátnum? hrópaði Kirk. — Formaðurinn lofaði mér því að vera ferð- dúinn klukkan fjögur. Máske hefir hann farið til Taboguilla eða — — — — Báðuð þér hann að bíða eftir okkur? — Já, ég lagði ríkt á við hann að hann mætti ekki fara á undan okkur. Hún kallaði í mann nokkurn, sem var að slæpast niður við höfnina og spurði hann um bátinn. Fekk hún það svar, að hann hefði haldið til Panama fyrir tveimur stundum. Talaði hún eitthvað meira við manninn á spönsku og sneri sér svo að Kirk. — Pað hefir farið eins og mig grunaði, mælti hún. Þejr hafa fengið sér ofmikið í staupinu. Maðurinn segir að þeir hafi farið í land og keypt ósköpin öll af áfengi og síðani orðið saupsáttir. — Við verðum þá að ná í annan bát. — Hvar ættum við að fá hann?

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.