Dagblað

Tölublað

Dagblað - 30.06.1925, Blaðsíða 1

Dagblað - 30.06.1925, Blaðsíða 1
Priðjudag 30. j'úní 1925. I. árgangur. 123. tölublað. ÆÐI víða í borgum erlendis mun vera til félagsskapur, sem setur sér það mark- mið, að hafa hönd í bagga um það alt, sem við kemur ytra útliti borganna. Félagsskapur þessi kemur með frumkvæði að ýmsu, svo sem hvernig skuli liagað götum og torgum, hvar skemtigarðar eiga að vera, eða hverjar breytingar skuli gerðar á skemtigörðum og göngubraut- um; enn fremur á hann að sjá um það, að bæjarstjórn geri ekki nein afglöp um húsa- smíði, og ótal margt er það íleira, sem slíkur félagsskapur heíir með höndum. Hann er bæði í senn nokkurs konar ráðgefandi nefnd bæjarstjórna, og einnig settur bæjarstjórn til höfuðs. Þeir, sem athugað hafa, hvernig margt hefir gengið hér á tréfótum hjá bæjarstjórn Reykjavíkur á undanförnum ár- um, ættu að geta fallist á það, að full þörf væri slíks félags- skapar hér í bæ. Enda mun því máli hafa verið hreyft fyrir nokkuð mörgum árum, að koma slíkum félagsskap á fót. En þá var það eigi tímabært, því að menn höfðu yfirleitt ekki áttað sig á því, hvert gagn hann gæti gert. Nú er öðru máli að gegna, og vantar nú ekki nema áhugasama borgafa, karla og konur, til þess að hefjast handa og koma félags- skapnum á. Petta væri mjög þarft verk, því að mörgu góðu gæti það komið til leiðar, og enginn efi á því, að starfsemi félagsskaparins yrði vinsæl meðal bæjarbúa. Hver vill beitast fyrir sam- tökum til slikrar félagsmynd- unar? Honum mundi margur mað- ur i bænum þakklátur i fram- tíðinni, því að þótt bæjarstjórn geti verið vel skipuð, þá skortir hana jafnan tillinnanlega áhuga um þessi málefni, meðan svo er sem nú, að bæjarfulltrúar eru valdir með tilliti til politiskra skoðana eingöngu. Félagskapur- inn á' ekki að vera politiskur. Hann á aðeins að hugsa um bæjarmál og hann getur því gjanian Iátið til sín taka bæjar- stjórnarkosningar. Þeim mun léttara verður starf hans sem bæjarstjórn er betur skipuð áhugamönnum um það sem horfir til umbóta um útlit bæj- arins og skipulag. S^tórætúkuþing^ið hófst í gær með guðsþjónustu i Dómkirkjunni. Sr. Gunnar Bene- diktsson prédikaði og deildi mjög á þjóðina, og ekki sízt Templara, fyrir undanhald í bannmálinu. 75 fulltrúar voru mættir við þingsetninguna, og er von á fleirum, og er sagt, að koma muni fulltrúar frá öllum stúk- um á landinu, nema e. t. v. 2 á Austfjörðum. Er þetta langfjölmennasta Stór- stúkuþingið sem haldið hefir verið og mun þar nokkru um valda að Norðlendingar leggi töluvert kapp á að halda stjórn reglunnar norðanlands áfram og fylgja Vestfirðingar og Austfirð- ingar þeim að málum. Aftur á móti mun Sunnlendingum vera það kappsmál að fá stjórnina aftur hingað suður, og má ekki enn á milli sjá hver flokkurinn er sterkari. — Eftir setningu fyrsta fund- ar mintist stórtemplar andláts Sigurðar Eiríkssonar regluboða og stóð allur þingheimur á með- an. Síðan var samþykt i einu hljóði að hann yrði jarðaður á kostnað góðtemplara-reglunnar. Meðal fulltrúa er sitja þingið eru þessir prestar: séra Björn Þorláksson Dvergasteini, séra Þórður Ólafsson Söndum, séra Guðm. Guðmundsson ísafirði, séra Gunnar Benediktson Saur- bæ, séra Magnús Guðmundsson Ólafsvík, séra Halldór Kolbeins Flatey, og séra Árni Sigurðsson s fríkirkjuprestur. Eiga prestarnir skilið að þeirra sé sérstaklega minst fyrir það að þeir skilja svo vel köll- un sína að láta sig miklu skifta jafn göfugt mál og bindindis- málið er. Og munu þeir allir ' teljast til ákveðnustu bannmann- anna. Oxnafellsundrin. Eftir Steingxím Matthíusson læknir. Úr ársskýrsln héraðslæknisins 1924. Jeg get ekki gengið fram hjá því að minnast á keppinaut, sem á þessu ári hefir náð mikilli lýð- hylli i þessu hjeraði og siðan viðsvegar um land. Það er hinn svonefndi Öxnaf ellslæknir, huldu- maðurinn Friðrik, sem enginn hefir greinilega séð nema hin skygna bóndadóttir í Öxnafelli. Sjúklingar koma til hennar eða skrifa henni um sjúkdóm sinn eða senda henni símskeyti og hún talar við Friðrik. En hann liknar fólkinu á undursamlegan hátt. Margir verða hans varir þegar lækningin kemur, þannig að straumur fer um þá allra snöggvast og batnár stundum um leið, en aðrir finna engan straum og batnar eða batnar ekki. En sumir, sem bráðfeigir eru, deyja þrátt fyrir alt. »Ekki verð- ur feigum forðaðta Pví verður að skjóta hjer inn í, að stúlkan í öxnafelli, Margrét, er af öllum kunnugum sögð bæði greind og sérlega vönduð og ætti skilið meiri laun en hún hefir hingað til fengið hjá þeim, sem bún heíir leitast við að bjálpa til að öðlast hjálp.

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.