Dagblað

Tölublað

Dagblað - 05.10.1925, Blaðsíða 1

Dagblað - 05.10.1925, Blaðsíða 1
Mánudag 5. október 1925. HÞagBlaé I. árgangur. 204. tölublað. AUKNING sj á varút vegsins hefir verið allstórstig núna á sið- ustu árum, eins og öllum er kunnugt og raun ber vitni um. Fyrir 20 árum siðan var botnvörpungaútgerð vor aðeins í byrjun, og reynsla fyrstu til- raunanna gaf engar vonir um glæsilegan árangur. Hin stór- felda aukning fiskiflotans ber gleðilegan vott um framtak ein- staklingsins og athafnadugnað vorn, og hefir orðið til að auka aijög trúna á eigin manngildi. Mörgum er samt áhyggjuefni að þessi mikla aukning fiski- flotans hafi verið of hraðfara, og kviða því að það kunni að hafa þær afleiðingar, sem erfitt verður að ráða fram úr, ef illa fer. — Eru það einkum gætnari mennirnir, sem vilja hafa traust- «n grundvöll undir framtiðar- byggingunum, sem telja að nokk- ur einkenni ofvaxtar séu í hinni siauknu botnvörpuskipaútgerð, og að nauðsynlegrar forsjálni sé þar síður gætt en skyldi. Það er óneitanlega hættuleg braut að leggja allan ágóða hagn- aðaráranna í aukna útgerð í stað þess að tryggja sig betur gegn ófyrirsjáanlegum áföllum, sem altaf geta skollið á fyrir- varalaust og þegar verst gegnir. Hér er hætt á tæpasta vaðið og má búast við að mörgum veitist erfitt að standast afturkastið ef veiði skyldi bregðast, markaðsverð lækka að mun, eða aðrir ófyrirsjá- anlegir erfiðieikar bera að dyrum. Að öllu leyti hefði verið æski- legri að aukning botnvörpunga- útvegsins hefði verið meira í hóf stilt og meira gætt þess, að gera þennan annan aðalatvinnu- veg landsmanna sem tryggast- rn og öruggastan móti þeim erf- iðleikum, sem altaf geta komið. Vegna hinnar sivaxandi aukn- ingar fiskiflotans hefir ofvöxtur komið í aðal útgerðastöðvarnar, sem eru Reykjavik og Hafnar- fjörður og er ekki enn séð fyrir <ndann á afleiðingum þess. Allir flykkjast þangað, sem arðsvonin er mest og þótt marg- ir hafi sótt hingað wgull og gæfu«, þá hefir þó hlulskifti manna verið ærið misjafnt og jafnvel hjá sömum ver af stað farið en heima setið. — Ofvöxtur bæjanna hefir einn- ig fleiri hliðar, er að þeim snúa. Fólkstæming sveitanna fylgir þar vanalega eftir og eins og, nú standa sakir er fólksfæðin einna verst þeirrá efiðleika, sem land- bændurnir eiga við að búa. Hnignun landbúnaðarins hefir einnig áhrif á afkomu bæjanna, sem e. t. v.'reynist erfitt að ráða fram úr, svo allir megi vel við una. — I raun og veru er sizt ástæða til að amast við fram- taki einstaklingsins og stórtæk- um framförum, þvi það eru ein- mitt þær, sem bera uppi þjóð- félagið. En samt verður því að vera í hóf stilt, svo ekki sé reist- ur sá huröarás um öxl, sem of- raun reynist að rísa undir. t þessa átt virðist vera stefnt með aukningu fiskiflotans og verða allir að vona, að þar rætist betur úr en á horfist. — Um Yesturheimsferð sína flutti Einar H. Kvaran fróð- legt erindi í fyrrakvöld. Sagðist honum vel að vanda, og var þar margan fróðleik að fá um landa vora vestanhafs, sem okk- ur hefir verið áður að mestu ókunnugt um. Mikinn velvildarhug bera flest- ir Vestur-íslendingar til ættlands síns, og miklu kunnugri eru þeir öllum málum vorum hér heima, en við þeirra. Láta þeir sig jafnan miklu skifta öll mál, sem okkur varðar, og eru ótrauðir útverðir íslenzkrar menningar og réttdæmis annara um álit á landi og þjóð. Ræðumaður sagði frá einstökum dæmum, sem á- réttuðu það, sem Dagbl. heiir áður haldið fram um samband- ið milli Austur- og Vestur-ls- lendinga, og taldi hann afskifta- Ieysi okkar um viðhald sam- bandsins milli þjóðarhlutanna mjög vitavert. Áleit hann að við gætum þar mikið að gert, og öll nauðsyn á, að þar væri betur að verið hér eftir en hing- að til. Vestur-Islendingar væru mjög nákvæmir um hvers hug- ar þeir yrðu varir héðan að heiman, ogfyndistþeim að stund- um gæti jafnvel nokkurs mis- skilnings í þeirra garð, en ann- ars væri afskiftaleysið verst við- horfs. — Um viðhald islenzk- unnar í Vesturheimi taldi ræðu- maður miklu betri horfur, en hér væri alment álitið, og sagði glæsileg dæmi þvi til sönnunar. Almenna heimþrá bera Vestur- íslendingar í brjósti, og hafa þeir hug á að fjöimenna hingað 1930. Mætti þá jafnvel búast við þeim í þúsundutali, ef við greidd- um eitthvað götu þeirra. Ættum við að vera þar vel á verði, og væri ekki vansalaust, ef við lét- um okkar eftir liggja og gerðum ekki nokkuð til, að þeir kæmust hingað sem flestir og með hæg- ustu móti, og að þeim yrði dvöl- in hér sem ánægjulegust. Afkomu landa vorra sagði ræðumaður yfirleitt vera góða og lét mjög af þeim viðtökum, sem þau hjónin urðu hvarvetna fyrir þar vestra. Hjúskapnr. Á laugardaginn voru gefín snman i bjónaband Jóhanna Eiriksdóttir og Jörgen Þórðarson kaupni., ungfrú Sólveig Daniels- . dóttir og Jón B. Jónsson skrifari hjá bæjargjaldkera, ungfrú Guð- munda Stefánsdóttir og Valgaröur Stefánsson bókari hjá Eimskipa- félaginu. í gær voru gefin saman í Wien ungfrú Kristjana Blöndahl (Magnúsdóttir framkvæmdarstj.) og Kjartan Ólafsson augnlæknir.

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.