Dagblað

Tölublað

Dagblað - 04.12.1925, Blaðsíða 3

Dagblað - 04.12.1925, Blaðsíða 3
D A G B L A Ð 3 N otið snnnn SEIÍQRLfKÍ Irmlend tlðíndi. Vestm.eyjum FB. 3. des. Vínið var flutt á land í gær að viðstö'ddum fjölda manna og flutt í hús og verður þar vörð- ur nætur og daga. Mysteri eða Vorblomsten er 36 smálestir að stærð. Flutti það til Hamborgar 145 tn. af síld er seldist á 46 aura kg þar, og gekk andvirðið upp í vínkaupin,. en afgang greiddu móttakendur. — Þessir 15000 lítrar er hollenzkur spiri- tus og kostaði literinn í Ham- borg að eins 60 aura og hafði verið gert ráð fyrir að selja hann aftur á 10 kr. hér. Vest- manneyingar eru yfirleitt ánægð- ir yfir dugnaði Linnets i máli þessu. ÍflSST Anglýsingum í Dag* idaðið má skila í prentsmiðj- una Gutenberg eða á afgreiðsla blaðsins. Sími 744. Hngsanalestnr. ítalski tauga- læknirinn Casanati flutti nýlega erindi í Sálarrannsóknarfélagi Kaup.m.hafnar og gerði þar ítarlega grein fyrir merkum til- raunum, er hann hefir gert við hysteriska sjúklinga. Fyrst voru nokkrir sjúklinganna lokaðir inni i afskektu herbergi og settir í svæfingarástand (trance) með dáleiðslu. í hergerginu voru fjögur sjálfstæð þráðlaus viðtökuáhöld. Á stuttum bylgjusveiflum tókst nú Casanati að heyra greinilega en mismunandi sterk hljóð er höfðu mismunandi blæ, alt eftir því hvernig ímyndunúm (hallucinatrónum) var varið, sem sjúklingnum var blásið í brjóst í dáleiðsluástandinu, er og var í samræmitvið ástand það sem þeir lýstu sjálfir með ósjálfráðri skrift. MÉiwl. Afgangar af kápuefnum og kjóla- efnum verða seldir fyrir hálfviröi. Verslun Guðbjargar Bergþórsdóttur, Laugaveg 11. *JCanósnyrting (Manicure) og Andlitsböð þar á meðal »Mudd«-andlitsböðin, fást eftirleiðis í Rakarastofunni í Eimskipafélagshúsinu. Sérfræð- ingur annast slarfið. Sóley er nafnið á bezta kaílibæt- invim. — þeir sem nú eru farnir að nota bann, kaupa ekki annan. íslenzki kaffibætirinn er drýgstnr og beztnr. Sonnr járnbrantakóngslns. sýnilega sjálfur sakaráburði sinum — og félagar hans trúðu því lika. Og þeir myndu óefað halda áfram að ætla hann sekan, hvað sem hann segði eða gerði, því ofan á þessa hræði- legu ásökun þurfti meira en orðin tóm til að sanna, að hann hefði eigi svikið vin sinn og velgerðarmann. I*að var alveg óskiljanlegt og óþolandi! Hann þóttist verða að hrópa sakleysi sitt inn í eyrun á þeim, berja það inn í höfuð- in á þeim; en því lengur sem hann talaði fyrir Þeim og fullvissaöi þá um sakleysi sitt, því kaldari urðu þeir í viðmóti við hann. Hver á fætur öðrum tóku þeir hatta sína, tautuðu góða nótt til hinna, eins og þeir þyrftu endilega að fara einsamlir heim til sín og forð- ast alt skraf um þetta óskemtilega málefni, sem komið var upp á milli þeirra. Runnels var einn eftir hjá Kirk. — Pér trúið þó vonandi ekki, að eg hafi gert þetta? spurði Kirk, og átti bágt með að koma aPp orðunum. —- Eg — eg held, að ég geri það þó. Og eftir dálitla vandræðalega þögn, bætti hann við! — Það er eiginlega ekki sjálft málið, skiljið bér, heldur bölvuð hlunnindin, sem þér hafið feogið af þessum ástæðum. Ef það hefði aðeins verið einhver önnur, en — i fullum drengskap, er það annars ekki satt? Kirk hristi höfuðið vandræðalega og upp- gefinn. — Eg tíI ekki segja yður ósatt og mundi al- drei gera það. Runnels varp öndinni, — Heyrið þér nú til, maðurinn hlýtur þó að hafa vitað, hvað hann var að segja. Skiljið þér ekki, hvað í húfi er, — ef — jæja — ef honum hefir skjátlast? Það er nógu hræðilegt, ef svo er ekki, en tíu sinnum verra, ef þetta skyldi alt reynast tómur misskilningur. Skiljið þér það? — Eg skil ekkert ennþá, eg er voðalega hryggur. — Svei, fjandinn stjálfur! Hann hlýtur aö vera úr steini, úr því hann getur fengið sig til að auglýsa þetta á þenna hátt. Það fór hrollur nm Runnels, en svo horfði hann kuldalega á Anthony og mælti: — Hann hlýtur að hafa vitað eitthvað, Ant- hony. þessháttar og annað eins gerir maður eigi sökum gruns eins. Hann hefir miskilið vináttu vora, mæti Kirk sorgbitinn. Svo herti hann upp hugann og réðist í síðustu vörnina: — Hlustið þér nú á mig! mælti hann. Þér

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.