Skutull


Skutull - 12.08.1932, Blaðsíða 3

Skutull - 12.08.1932, Blaðsíða 3
S R U TULt 3 andi frásagnarslíl, og raunsæjum, djöifum og maikvisMim lyaingum. Þessar nýju bókrnentir hafa vakið eftiitekt al'ra menntaðra þjóða, og öllura kemur saman utn, að þarna sé að vaxa upp þróttmikill og kjarnrikur groftur. Sú'már¦ bœktirjaftV eru svo þrungnar málaflutningi, að. persónurnar verðs eins og í vifVjum. Þær hreyfa sig og hugsa eins og hentar málaflutningi höfundarins, en ekki fyrst og fremst eftir þekkj- aulegum hvötum og tilfinningum mannlegrar sálar. Eo þó er bitinn og ólgan í stilnum svo magnþrungin, að leaandinn fylgist af ðhuga með höfundinum. Svo eru aftur aðrar af þessum níju íússnesku bokum þannig, að þar er það einkum hið íðandi og litiika lif, sem d egur að fcór athyglina. En á bak við ersem aflvnki alda umbótanna og hin styika og vakandi viðieitni til betra og íéttlátara skipulags. Við lestur þessara bóka sitjum við ekki og uudiumst hinar elnislegu fiamfarir, heidur flytjumat hundruð milna 8uður og austur á bóginn og stör- um á hina miklu móðu miljónanna, móftuna, sem ber á b jóbtum sínum kneni hlaðna korni og tijávið, en *peglar þó himin hinna fegurstu framtíðaidrauma mannkynsins. — — Ein af þeim bókum er Stille flyder JDon — eftir hinn unga bónda af Kosakkaættum, Michail Sjolo- choíf. , Nl. Gudmundur Gíslnson Hagalín. „Fyrst ég njiílfnr". Í síðasta „Baldri" virðist Halldór Ólafsson vera all óhýr yfir þeirri ráðstöfun nð jafna bæjarvinnuuni sem bezt milli fleetra þeirra, sem atvinnulausir eru i bænum. Harmar hann það i-ýnilega, að ekki skyldu vera teknir nbkkrir menn ur hopi atvinnuleysingjanna og látnir t-k stöðuga vinnu, en öðrum neitað um allar bjargir. Hér rekst oþyrmilega á einstaklingshyggja og félagshyggja í framkrœmd, og verður það því miður hlutskift kommúnistans að hallast gegn ainni' samféUgslegu lausn málsins. — fikki gefur það góðar vonir. Liffð uotnð eldinél UI ;»lii ineð t»klfarl8TeiðI hjii Signrjóul Sigurbj. ^jalddagi SkutuU " var 1. juuí og nú liggur hon- nm mikið á greiðslun-ni. Áskornn bifreiOastjéranna. „Almenniugsálitið er mátt- ugur drottinn, sem fleygir þeim mönnum til jarðar, sem engin ttllit taka". A. Á. Það er skoðun margra þeirra, er um þau inál hugsa, að áíengis- bölinu verði aldrei utrýmt ur heiminum til fulls, fyr en almenn- ingsálitið hefir bannfært alla áfengisnautn, og að bindindi og bann séu aðeins áfangar á þgini leið. Þetta ber mÖDnuiö nokkurn- vegin saman um, hvort heldur þeir aðhillast bann eða ekki. Og með þetta fyrir augum vinna allir sannir bindindismenn að því, að úfcrýma fornum drykkjusiðum, út- rýma allri vindýrkun, og smátt og smátt að móta svo almenn- ingsálitið, að víndrykkja verði talin siðuðum mönnum ósam- bodin. I þesau sambandi get ég ekki stilfc mig um að taka upp kafla úr grein eftir Hannes J. Magnús- «oa kennara. Grein þessi birtist i Degi þ. 21. fyrra mán: „Eg efast utn, að meiri þjóð- fé'.agyleg og eiðferðÍ9leg hætta liggi í nokkru öðru en því, þegar almenningsálitið, um eitthvert skeið, sefur á þeim verði, seui það þrátt fyrir allt hefir haldið um réttlætið og siðgæðið í heiminum frá morgni timanna, þegar það á annað borð hefir komið auga á hlutverk sitt. Og það eru ótviræð feigðarmerki menningarinnar,. hjá hvaða þjóð sem er, þegar almenn- ingsálitið á ekki hreinskilni eða hugrekki til að láta sina döma ganga feimulaust i málum þeim, er óspilt réttlætistiifiuning tinnur að er eitur i æðum þjóðlifnins Og það hefir ætíð verið svo, að al- menningsálitið hefir fyrst þurft að láta sinn dóm ganga i málunum, áður en hin svonefnda „réttvisf" lét þar til eiu taka. Þannig hefir það verið með allt siðleysi liðinna alda á hvaða sviði sem er. Al- menningur fordæmdi það áður ea „lögiu" skárust í leikinn". Það var át frá þe89um og svip- uðum forsendum, að ég reit smá- grein i Skutul um drykkjuskap sumra bifreiðastjóranna á ísafi^ði. Það er almannarómur hér i bæ, að nokkrir þeirra drekki meir en heppilegt sé eða sæmilegfc, og er ég hafði komist að raun um, að þessi skoðun var á rökurh byggð, taldi ég mér skylt, sem Templara, að vita þetta. Og míg iðrar þess ekki. Pjöldi manna hefir komið til min og tjið mér þakklæti sitt, fyrir að ég skyldi hreyfa þe9su máli, og hafa um leið sagt mér ýmsar miður fagrar sögur af fram- ferði þessara sömu bilstjóra. J&it- vel úr hópi biUtjóranna ejálfra h^fi ég fengið þakkarorð. Hafði sérstaklega einn bilstjórinn orð á þvi, hversu sér þætti vænt um, að ég hefði vakið máls á þessu, þar eð hann sæi ekki annað, en að hér stefndt til hinna mestu vand- ræða, ef ekkeit yrði að gert, en haDn virtist taka sér þetta fram- ferði stóttarbræðra sinna mjög nærri, og skildi ég vel þá til- finningu. Mér kom þvi nokkuð á ovart, er allmargir bilstjórar ruku að mér á götu, og formælandi þeirra jÓ9 yfir mig ókvæðisorðum og brigslum, og enn varð ég meir hissa, er þair sen'du áskorun til min i Vesturlandj, um að birta „nöfn þeirra manna", sem óg segi að séu svo að segja daglega ölv- aðir við störf sín. Af þvi sem að framan er sagt um skoðanir minar — og margra annara — á útrýmingu áfengis- naucnar, er það ljðst, að óg get ékki orðið við þessari áskorun. Mér er það litilfjörlegt aukaatriði, að fá þessa brotlegn menn dæmda til fésekta. — Hefði œór verið það kapp9mál, þá hefði ég vitan- lega kært þá. — Til hins vildiég stuðla af veikum mætti, að al- menningur kvæði upp sinn dóm, svo að þe9sir sömu veslings menn mættu læra að hegða sér, Og ég hefi enga á9tæðu til að örvænta um þá tilraun mina. Það er ísfirðingum til heiðurs og sóma, og ekki sizt verkalýðnum, hversu föstum tökum hefir verið tekið hér á þvi, að draga úr áfengisatraumnum til bæjarins, og það er von min og tro, að vÍDna. megi áfram á þeirri braut, ef ekk^*. er stuðlað að þvi, með orðum eð& fordæmi, að briála dómgreiud al- mennings. Þetta. soin hér er sagt, veit ég að margir bílstjóranna — þeirrá.

x

Skutull

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skutull
https://timarit.is/publication/626

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.