Skutull


Skutull - 30.09.1949, Blaðsíða 1

Skutull - 30.09.1949, Blaðsíða 1
 1 'T/ ¦ i j ¦ T 1 j « "i j ^B V i r.,»>..>»...».>.>.»..>.i 1 £ 1 1 ¦ I ¦1 Gjalddagi SKUTULS 11 1 1 1 1 1 j 1 j var 1. júlí. Árgangurinn kostar kr. 20.00. }s!r^^Jr f M ii M ^b^ JB Jl Jl ' XXVII. árg. Isafjörður, 30. september 1949. 28. tölublað. Ollof er háð. „Enginn myndi þab þora ab' segja sjálfum honum þau verk hans, er allir þeir, er heyrfiu, vissu, ao hégómi væri og skrök, og svo sjálfur hann. Þab væri þá HÁÐ, EN EIGI LOF". Svo segir sá merki sagnaritari, Snorri Sturluson í Prologus að ó- dauðlegu snilldarverki sínu, Heims- kringlu. En nú eru breyttir tímar. Nú er þaö talin smekkvísi að lofa menn há- stöfum fyrir það, sem þeir hafa hvergi nærri komið. Tökum lil dæmis grein Ásbergs Sigurðssonar í Vesturlandinu 9. seplember s. 1. um Sigurð Bjarnason. Þar er honum þakkað vegarsam- bandið við Djúp, það er vegurinn um Þorskafjarðarheiði. Þettá er oflof og þar með háð, því að þessi vegargerð var að fullu ráðin, áður en sá merki maður, Sigurður Bjarnason sté fæli sinum inn fyrir Alþingisdyr, sem þing- fulltrúi. Næst er honum þakkað, að nýr og glæsilegur djúpbátur, Fagranes- ið, hafi verið keyptur til stórra um- bóta á samgönguinálum héraðsins. En einnig þetta er oflof og háð, því að nærri þvi máli kom Sigurð- ur Bjarnason ekki. — Það voru þeir Torfi Hjartarson og Hannibal Valdi varsson, sem gengu frá kaupum á því góða skipi, án allrar aðstoðar Sigurðar Bjarnasonar, enda atti hann þá ekki sæti á Alþingi. „Hin myndarlegu sjávarþorp við Djúp, Bolungarvík og Súðavík, voru ekki í akvegasambandi við Isafjörð og Hnífsdal", segir í um- i~æddri lofgerðarrollu Ásbergs, að- stoðarritstjóra. En því miður eru Bolungarvík og Súðavik ekki ennþá i akvegarsam- bandi við Isafjörð, og verða það naumast á þessu herrans ári, þrátt fyrir sjö ára þingsetu Sigurðar frá Vigur. Lofgjörðarmáttur þess af- reks verður því harla lítill, og stappar nærri háði og spotti. Þá er Sigurður Bjarnason enn- fremur hafinn til skýjanna í á- minnstri grein fyrir útvegun stór- virkra vegagerðar- og landbúnabar- véla, sem hann hafi útvegað í hér- aðið. Hver þekkir nokkrar slíkar vélar, sem Sigurður Bjarnason hafi út- vegað í héraðið? Hvar vinna þess- ar vélar og hvaða Grettistökum hafa þær lyft? 1 framhaldi af þessu er athygli lesandans beint að þvi, að með vél- um Sigurðar hafi ræklunin aukizt, og með bættum samgöngum hins ágæta djúpbáts, sem hann útveg- aði, hafi skapazt abstaba til mjólk- urframlcibslu. — I raun og veru eiga menn því að skilja ab jarbrækt arframkvæmdir og mjólkurfram- leibsla vib Djúp séu í rauninni miklu fremur verk Sigurðar Bjarna sonar frá Vigur, en bændanna sjálfra. — Hvar á svona oflof að lenda? Að sama brunninum ber um bætt hafnarskilyrði í þorpunum vegna alorku þingmannsins. Af því leið- ir bæði aukna útgerð og betri nýt- ingu aflans í landi. — Allar slíkar framfarir er mönnum þannig ætlað að þakka Sigurði Bjarnasyni frem- ur cn úlgerbarmönnum og sjómönn um i Norður- Isafjarðarsýslu. Lofgjörð er Sigurði lika sungin fyrir „ötulleik og árvekni" í milli- göngu sinni fyrir kjósendur við ráð og nefndir og lánsstofnanir Reykja víkurborgar. Þetta lof er napurt háð, því að um fátl eru menn betur sammála við Djúp, en að Sigurður Bjarnason hafi verið næsla gleyminn á gefinn loforð um slíka fyrirgreiðslu og reynzt fremur sinnulaus um þess- konar erindi fyrir Norður- Isfirð- inga. Sagt er enn í lofgrein Asbergs Sigurðssonar, að það sé sammæli manna, hvar í flokki, sem þeir slandi, að Sigurður Bjarnason frá Vigur hafi sýnt hinn mesta dugnað í forustu sinni um framfaramál sýslunnar. Þessuni fullyrðingum ber þó heldur illa saman við raunveru- leikann, því að það er sannasl sagna, að jafnvel flokksmenn Sig- urðar -í kjördæminu eru mjög ó- sammála um afrek hans og hafa smuir þeirra ekki farið dult með ó- ánægju sina. Þá hafa andstæðingar Sigurðar heldur þótzt verða þess varir, að úrlausn framfaranna vildi stund- um fara fram hjá garði þeirra, hvernig sem á því stendur, og er þó slík hlutdrægni aldrei hyggileg. Verður þvi lofið um dugnaðinn lasti nær og lyktar jafnvel af háði. Halda menn nú ekki, að heppi- legra hefði verið fyrir þingmann- inn sjálfan, að segja á honum kost og löst, og hefði þá lýsingin orðið eittbvað á þessa leið: Sigurður Bjarnason er glaðvær og viðkunnanlegur í viðmóti — al- mennilegur strákur, eins og yngra lólkið mundi segja. Dugnaðarmað- ur er hann enginn, enda hefir hann alltaf átl þess kost að taka lífinu létt. Abyrgð alvarlegra starfa leggst ekki þungt á manninn, og hefir það sýnt sig jafn greinilega, hvort sem Utið er á feril hans sem forseta bæj- arstjórnar á Isafirði eða sem al- þingismanns fyrir Norður-lsfirð- inga. Sigurður er all Vel máli far- inn, en hugsjónahita verður sjald- an vart í ræðum hans, enda gerir hann engar kröfur til flokks síns um slíka hluti. Sigurður Bjarnason er sjálfglað- ur maður að eðlisfari, gengur fast eftir vegtyllum sér til handa, eink- um þeim sem ekki krefjast mikilla starfa. Lífsgleði mannsins leitar út- rásar í samkvæmislífi og ulanlands ferðum, og hefir hann óft sýnzt að hafa þá hagsýni til að bera fyrir sjálfan sig, að koma drjúgum hluta af kostnaði þessara lystisemda yfir á annarra herðar. Óraunsær maður er Sigurður Bjarnason, tyllir hann málefnalega léttilega tám í jörð, en fer oft skýj- um ofar um fánýta hluti, sem eng- um verða til nytja eða' gagns á næstu árurn. Eiga bændur og sjómenn einna erfiðast með að sætta sig við þessa eiginleika fulltrúa síns, enda krefst lífið annars af því fólki, sem jörð- ina erjar og sjóinn sækir í blíðu og stríðu. Það sem hér hefir verið sagt um Sigurð Bjarnason fer sanni nær um eiginleika hans og afburði, en last það í lofs formi, sem Vesturland ið bar á hann þann 9. september síðastliðinn. — Isfirðingar og Norður-ísfirðingar þekkja mann- inn og geta vissulega sagt til um það, hvort hér sé mikið á mann- inn hallað. „Ekki er kyn þótt keraldið leki." Skutull gerði nýlega að umtals- efni vatnsstöðuna í húsgrunni þeim, sem dieselsamstæðu Raf- veitunnar er ætlað að standa á inni í Engidal. í tilefni þessara skrifa hefir Vesturland sagt: Þab má hugga rit- stjórann (þ.e. Skutuls) strax meb því, ab þessi vatnsagi hefir engin úhrif ú rufmagnsframleiöslu fyrir bwjarbúa í vclur og er ckki alvar- legs eblis". Eftir þessi hlýlegu huggunarorð reynir svo Vesturlaud að ná sér niðri á ritstjóra Skutuls, og hyggst greiða bæði þung högg og stór út af allt öðru máli, og í illsku sinni uppheífir blaðið svívirðilegan at- vinnuróg um tvö fyrirtæki í bæn- um, og ræðst þá að sjálfsögðu um leið jafnframt á alla stjórnendur þessara fyrirtækja, forstjóra þeirra og þá menn aðra, sem hjá þeim vinna, en meðal stjórnendanna í öðru fyrirtækinu er Kjartan Jó- hannsson, læknir, og frambjóðandi Sjálfstæðisflokksins, og kann hann blaði sínu litlar þakkir fyrir þessi skrif, samanber yfirlýsingu frá stjórn Fiskimjöl h.f. á öðrum stað í blaðinu. Nú vill svo' til, að siðan Skutull gerði viðbótarbygginguna í Raf- stöðinnj að umtalsefni, liggja fyrir nánari upplýsingar um vatnsagann þar, og telur Skutull rétt, að bæjar- búar fái sjálfir að skapa sér skoð- un um mál þetta, eftir þeim gögn- um, sem fyrir liggja. — Vesturland telur, að leki þessi muni ekki hafa áhrif á rafmagnsframleiðslu fyrir bæjarbúa í vetur, og lætur þess þá um leið ógetið, að því var yfirlýst af íhaldskommum að umrædd dies- elsamstæða ætti að koma í gagnið s.l. vetur, og vitanlega gleymir blaðið að reikna út, hversu lengi „félagi Gottwald" var látinn bíða á hafnarbakkanum, þangað til hann var fluttur fram í Engidal. En nú skulu menn lesa eftirfar- andi fundargerð eins og Kjartan Ólafsson, kaupm., hefir bókað hana. Fundargerð rafveitusti órnar. „Arið 1949, föstudaginn 23. sept- einber var fundur haldinn á skrif- stofu rafveitunnar. Mættir voru: Matthías Bjarnason, Sigurður Hall- dórsson, Halldór Ólafsson, Birgir Finnsson, Kjartan Ólafsson, Hanni- bal Valdimarsson. Fyrir tekið: Lagt fram bréf rafveitustjóra til Ragnars Bárðarsonar, þar sem raf- veitustjóri áskilur sér rétt til bóta f.h. rafveitunnar vegna galla, er hann segir hafa komið í ljós við framkvæmd viðbyggingar við stöðv arhús. Vegna þessa bréfs óskaði Ragnar Bárðarson eftir að mæta á fundin- um. Ragnar bar fram ýmsar spurn- irigar fyrir (sic) rafveitustjóra vegna byggingarinnar (sic), og svaraði rafveitustjóri þeim spurn- ingum á fundinum. Rafveitustjórn samþ. að fara inn- eftir og líta á verkið og athuga hvaða leiðir séu lieppilegastar til þess a'ð komast fyrir þann leka, sem komið hefir í ljós upp um und- irstöðusteypu. Malthías Bjarnason bar fram eft- irfarandi tillögu eftir að rafveitu- stjórn hafði farið inn að stöðvar- búsi og litið á aðstæður þar: „Rafveitustjórn telur að heppi- legasta leiðiu til að losna við leka- Framhald á 4. siðu.

x

Skutull

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skutull
https://timarit.is/publication/626

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.