Skutull


Skutull - 08.10.1970, Blaðsíða 1

Skutull - 08.10.1970, Blaðsíða 1
Það borgar sig að auglýsa í SKDTLI XLVIII. árgangur. Isafirði, 8. október 1970. 17. tölublað. Menntaskólinn á ísafirui settur í fyrsta sinn Draumur sem rættist - Upphaf nýs tímanils í súgu ísafjarðar - 7 stúlkur ug 28 piltar munu stunda nám í fyrsta bekk skúlans Menntaskólinn á Isaf irði var settur í fyrsta sinn við hátíð- lega athöfn, sem fram fór í Alþýðuhúsinu, laugardaginn 3. þ.m. Fjölmenni var við at- höfnina, sem var látlaus, en hátíðleg. Skólr.meistari bauð gesti velkomna en að því ioknu sungu viðstaddir „1 faðmi fjalla blárra" við lag Jónasar Tómaswnar. Þá flutti skólameistari setningarræðu sína, en að henni lokinni söng Guðrún Tómasdóttir nokkur þjóðlög við imdirleik Ólafs Vignis Albertssonar. Þ'á flutti ræðu bæjarstjórinn á Isafirði, sem gat þess, að á hátíða- fundi bæjarstjórnar í janúar 1966 var stofnaður Aldaraf- mælissjóður ísafjarðarkaup- staðar. Er markmið sjóðsins að verðlauna þá nemendur menntaskóíans, sem fram úr skara og mun honum ráðstaf- að í samráði við skólameist- ara. Sjóðurinn er nú kr. 200 þús. Þá talaði Björn Bjarna- son, Eiríkssonar kaupmanns í Bolungarvík, nýskipaður rektor við „Menntaskólann við Tjörnina", en honum og konu hans var feoðið sérstaklega að vera viðstödd athöfnina. Færði hann skólanum kveðj- ur og árnaðaróskir. Björn átti sæti í 7-manna nefndinni, sem skipuð var af ráðherra til að gera tillögur um stofnun skólans og starfsemi. Kveðjur og árnaðaróskir bár ust frá mörgum aðilum m.a. menntamálaráðherra, sem gat ekki komið því við, að vera viðstaddur skólasetninguna. Setningarræða skólameist- ara var yfirgripsmikil og f jöl- þætt. Rúmsins vegna eru ekki tök á að birta han» í heild, en blaðið birtir hér glefsur úr henni. I upphafi ræðu sinnar sagði skólameistari: „Að fjórum árum liðnum Aðalfundur Alþýðuflokksfélags tsafjarðar verður haldinn í Alþýðuhúsinu föstudaginn 9. október n.k. kl. 20,30. Dagskrá 1. Inntaka nýrra félaga 2. Aðalfundarstörf 3. Kosning fulltrúa á 33. þing Alþýðuflokksins 4. Bæjarmálefni 5. Önnur mál Félagar fjölmennið. STJÓRNIN. munu íslendingar minnast þess, að 11 aldir eru liðnar frá upphafi íslandsbyggðar. Þá verður væntanlega mikið um dýrðir. Hátíðahöld og hátíðaræður um prúðbúna knerri og hetjur, sem riðu um héruð. Hátíðaræður, sem ná frá landnámstíð fram á líðandi stund eru nú einu sinni okkar sérgrein. En í 'þann mund, sem þjóðin býst til að halda upp á Is- lands þúsund ár og einni öld betur, mun fámennur hópur nýstúdenta frá Menntaskól- anum á Isafirði væntanlega kveðja skóla sinn og lærifeður og legn;ia út í lífið með nesti og nýja skó. Þess vegna erum við hér saman komin í dag, að við vilj um árna fararheilla þessum hópi ungra manna og kvenna sem í dag leggja upp í þenn- an leiðangur eftir hinum þrönga menntavegi. Þau verða brautryðjendur hins nýja skóla. Og svo svartsýn- um leyfist engum að vera í dag, að ekki muni einhverjir þeirra skila sér í áfangastað á tilsettum tíma. Ugglaust getum við tekið undir með skáldinu og fræði- manninum í Árnasafni, er hann segir: Jón Baldvin Hannibalsson, skólameistari, setur Mennta- skólann á Isafirði í fyrsta sinn. 33. kynslóð landnámsmanna á íslandi hafi þá helgað sér nýtt landnám — ef ekki með eldi, þá í sveita síns andlits — og að það marki einhver spor í menningarviðleitni okk ar byggðarlags og þjóðarinnar allrar. Þegar hugmyndinni um menntaskóla á Vestfjörðum var fyrst hreyft í alvöru á hinu háa Alþingi fyrir nær aldarfjórðungi síðan, urðu margir gætnir menn og grand varir til þess að vara við svo fjarstæðukenndum hugarórum Þótti mörgum sem fiskimenn Við hliðið mitt ég heimanbúinn stend á (himni ljómar dagsins gullna rönd; sú gjöf mér væri gleðilegust send að góður vinnudagur færi í hönd. Ég aftanskinið óttasleginn lít, ef ekki dagsins próf ég staðist get, að mjakast hafi ennþá út um fet þess akurlendis jarðar sem ég brýt. Við vitum ekki, hvort það verður gamla skólabyggingin við Aðalstræti, sem þeir kveðja á því herrans ári 1974, eða nýtt musteri af steini og gleri, sem enn er ekki vitað, hvar muni rísa af grunni. En við væntum þess, að þessi og búandkarlar gerðu sig helzti digra með slíkum til- löguflutningi. Hvar eru nemendurnir? var spurt. Eru ekki Vestfirðir að fara í eyði og þeir Vestfirð- ingar, sem einhver töggur er í, seztir að allsnægtaborði menningarinnar suður með sjó? Eða hvaða kennarar halda menn, að vilji ótil- neyddir hverfa í útlegð í fá- sinnið á þennan hjara verald- ar? Eða hvað halda menn, að það kosti að halda uppi svo dýrum skóla fyrir fáeinar hræður? Síðastnefndu röksemdina getum við að vísu látið okkur í léttu rúmi liggja: Vestfirð- ingar leggja annað eins á borð með sér í þjóðarbúið, að þeir þurfa ekki til annarra að sækja það fé, sem varið er til menntunar barna þeirra. Að öðru leyti skulum við ekki amast við því, þótt gætn ir menn og góðgjarnir vilji vara okkur við að ana í blindni út í ófæruna. Við skulum að vísu skella skoll- eyrum við ráðum þeirra og minnast þess, að ef gætnir menn hefðu mátt ráða, væri þessi veiðistöð í miðju Atlanz hafi sennilega ónumið land enn í dag! En það getur svo sem vel verið, að Vestfirðir séu að fara í eyði. Það getur vel ver- Framhald á 2. síðu

x

Skutull

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skutull
https://timarit.is/publication/626

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.