Vesturland


Vesturland - 19.08.1927, Blaðsíða 1

Vesturland - 19.08.1927, Blaðsíða 1
VI* C T TT Ð T * II Tfc £5TURLAND Ritstjóri: Sigurður Kristjánsson. IV. árgangur. ísafjörður, 19. ágúst 1927. 29. tölublað. Árferði. Það er mikið gert til þess hér á landi að telja mönnum trú um að þeir geti ekki lifað. Þeir sem það gera, hafa víst ekki athugað það, hvað trúin á úrræði og eig- in mátt á mikinn þátt i þvi, að vandræði leysast, og liðan manna verður bærileg, jafnvel í baslinu, og að trúleysið á opnar leiðir hinsvegar er algengasta orsökin til athafnaleysis og lífsgremju. Jafnvel á Alþingi sjálfu hefir því með hávaða verið haldið fram, (af Tímamönnum) að bændur gætu með engu móti lifað á búskapn- um vegna margskonar örðugleika, allra helst skattþyngsla og verð- falls á afurðum. Ungir og dug- legir bændur var þar sagt að flosn- uðu upp af jörðum sínum, jafn- vel sjálfseignarbændur. Þá hefir aldrei verið á því þagnað af svo kölluðum alþýðuforingjum, að sjórinn geti ekki brauðfætt þá, sem hann. stunda. Þar á því að vera um að kenna, að sú atvinna er öhum frjáls. Ríkiseinokun á þar að vera hjálpráðið. Þessar marg- endurteknu tilraunir til að teygja menn á flóttá úr sveitunum, og fá menn við sjávarsíðuna til að leggja hendur í skaut, eru hin mestu ó- þurftarverk og valda meiru böli en ilt árferði. Nær 8 mánuðir eru liðnir af þessu ári. Hafa landsmenn vissu- lega litla ástæðu haft til að kvarta undan þeim. Tíðarfar hefir verið einmuna gott til lands og sjávar. Fjársýki gerði að sönnu sumstað- ar tilfinnanlegt tjón, en vorveðr- átta var góð og vetur snjóléttur, grasspretta í sumar yfirleitt meiri en í meðallagi, og nýting fóðurs svo góð sem menn muna best. Afurðir landbúnaðarins hafa til þessa selst vel; ull hækkaði frá því sem var, og kjötið á innlend- um markaði í háu verði, miðað við það, sem var fyrir stríð. Um kjötverð í haust er enn ekki unt að segja með vissu, en líklegt að það verði vel viðunanlegt. Og að minsta kosti eru allar líkur til að fé verði vænt eftir svo gott sum- ar, sem nú er. Að öllu athuguðu virðist ekki liorfa óvænlega fyrir landbúnað- inum. Má og sjá, að bændur, að minsta kosti liér í nágrenni, líta svo á, þvi þeir vinna ótrauðir að húsa- og jarðabótum á ábýlis- og eignarjörðum sínuni. Útgerðin hefir átt við nokkra örðugleika að stríða, sökum verð- lækkunar á tiski, en til uppbótar því hafa aflabrögð varið fágætlega góð. Var togaraafli á síðustu vetr- arvertið meiri en nokkru sinni áð- ur, og síldveiðar liafa gengið svo vel, það sem af er sumri, að menn muna víst ekki slíkl. Trúleysið er mesta böl þjóðanna og þeir, sem ginna menn á flótta, mestu óhappamenn þeirra. Fiskurinn er genginn á grunn- mið. Trúleysingjarnir segja, að það þýði ekki að róa, því fiskur- inn borgi ekki beituna. Það er rétt, að verðið á fiskinum er lágt, en er það, þá rétt, að það borgi sig ekki að róa? Hérna i veiðistöðvunum þurfa menn ekki að róa nerna nokkur áratog á miðin og sagt er að menn fái 10—12 kr. hlut á ára- bátum daglega, auk þeirrar bjarg- ar sem menn fá fyrir heimilið. Þetta verður mörgum að miklu liði, en hvernig færi fyrir þeim, sem þessu sæta, ef þeir hlýddu á úrtölur flóttamanna og sætu held- ur heima? Héðan frá ísafirði gengu í gamla daga margir árabátar. Nú er sá útvegur nær því niður lagður. Að sönnu er héðan lengra að sækja en úr Hnífsdal og Bolungarvík, en þó sýna þeir fáu dugnaðar- menn sem þetta reyna, að það er framkvæmanlegt. Hætt er við, að ótrúin á að þetta borgi sig, eigi sinn þátt í þvi, að þetta er lítið stundað. Skamt er síðan að 30—40 menn fengu særniiega at- vinnu yfir vorið við það að taka skelfisk hérna á „Rifinu". Nú þyk- ir þetta ekkí „borga sig" og sést þar varla maður. En hvað er það sem best borgar sig. ? Fjölskyldumaður hér í bæ misti á síðasta vetri atvinnu, sem hann hafði haft fasta við verslun hér. Þessi maður hafði á unglingsár- um stundað skelfisktöku hér á Rifinu. Hann tók nú skektuna sina og fór út á Rifið, fékk fyrsta dag- inn 3 eða,4 krónur við slitavinnu á báðum fjörum. Það „borgaði sig" nátturlega ekki, en hann hélt samt áfram og suma daga fékk hann 10—12 kr. Síðar, þegar fisk- ftr gekk í Djúpið, fór hann að róa tii fiskjar einn á skektunni sinni með syni sínum 11 ára. Hann fékk suma daga ekki meira en 6—10 kr. upp úr róðrinum, en hann aflaði sjálfur beitunnar og gaf enga peninga út. Og stund- um fékk hann líka 40—50 krón- ur brúttó. Það er óvíst að fasta vinnan hefði orðið honum nota- drýgri. En hann lét ekki heldur þá hugsun letja sig, að það borg- aði sig ekki að róa. Hitt vissi hann, að lengi yrði hann e. t. v. að bíða þess, að steikt gæs flýgi í munn honum. Hér á ísafirði hefir sú kenmiig meiri byr en nokkursstaðar ann- arsstaðar á landi hér, að einstakl- ingurinn sé núll, en ríkið alt. Að menn eigi að láta raða sér á skákborðið og eiga alla sína hamingju undir skákmeistaranum. Hans sé að meta, hverjir séu peð og hverjir riddarar og ákveða HVAD ER BESTA CIGARETTAN SEM HÉR ER Á BODSTÓLUM? Svarið verður ávalt: LONÐON OPINION. (ÁLIT LUNDÚNABORGAR.) —;— Mildar, kaldar og þétt vafðar. ------- FRAMLEIÐENDUR: AHDATII TOBACCÖ GO. LONDON. I»eir lníseigendur, sem kynnu að vilja fá breyttri virðingu til brunabóta á húsum sínum, verða að láta endurvirða hús sín ekki siðar en um næstu mánaðar- mót, svo að beiðni um breytta vátryggingu komist til Brunabótafé- lags íslands Reykjavík snemma í næsta mánuði. Eigendaskifti að hús- um ber að tilkynna umboðsmanni og varðar sektum, ef slikt er ekki gert. Uinboösmaður Brunabótafélngs íslands ísafirði il/$ 1927. Sigurjón Jónsson. Þvottur og strauning. Kristín Friðriksdóttir Sundstræti 29. stöðu þeirra og gang. Til þess að koma öllum á skákborðið og gera þá að ósjálfráðum peðum, eiga að koma bönn. Alla á að kúga inn á skákborðið undir for- sjá skákmeistarans. Það á að banna einstaklingnum að gera út skip, svo og að selja sjálfur eða hagnýta sinn afla. Alt slíkt er sam- kepni. Aðrir líta svo á, að afkoma hvers eins og þar af leiðandi heildarinnar sé kotnin undir ein- staklingsframtkinu og trúnni á eig- in mátt og endurgjald atorkunnar. Og þeir trúa því og vita það, að athafnafrelsið er höfuðskilyrði fyr- ir þroskun manna. Því er frelsið þeirra fyrsta krafa. ísafjörður er á tilraunastigi hinna fyrtöldu. Að sönnu eru allmargir enn svo trúaðir á -sjálfræðið, að þeir þrjóskast við að láta raða sér á skákborðið. Hinir bíða þess að þeim verði leikið fram, og er því miður hætt við að biðin verði löng þeim, sem þungum hala hafa að veifa. En hver sem afkoma hvorra verður, er rangt að kenna árferði um ef illa gengur. Sólin skin ríku- lega, jörðin skrýðist sem best má verða og fiskurinn gengur svo grunt sem sundfært er. En hvernig er um að litast á skákborði komm- unistanna á ísafirði? Er þar ekki ófimlega leikið? Ný bók. HAVETS RIQDOMME °g DERES UDNYTTELSE eftir Malthias Þórðarson. Gefin út af H. Hagerups Forlag 1 Kaupm.höfn. Þessi merkilega bók kom út á umliðnum vetri, en hefir ekki kom- ið í bókaverslunina hér nema eitt eintak, sem seldist strax. Þeir sem vilja sjá og eignast hana, og það ættu sem flestir að gera, verða því að panta hana. Bókin er 352 bls. í stóru broti. Vönduð útgáfa með fjölda mynda. Efni hennar er, eins og nafnið segir, um auðæfi sjávarins og hagnýting þeirra. Hún er skemti- lega skrifuð og full af fróðleik; er því mikill og góður fengur fyrir alla þá, sem við útgerð fást og hagnýtingu og verslun sjávar- afurða, og raunar alla fróðleiks- fúsa menn, þótt ht'in sé aðallega ætluð Dönum og skrifuð fyrst og fremst þeim til uppörfunar. Bókinni er skift í tvo aðalkafla. Er hinn fyrri sögulegs efnis, um fiskiveiðar og fiskverslun ýmsra Norðurálfuþjóða á miðöldunum. Svo og stutt ágrip af sögu hval- veiðanna. Síðari kaflinn er um fiskiveiðar ahnent. Skip og veiðarfæri, fiski- mið og fiskirannsóknir, fiskiveiða- tilraunir við Grænland, hvalveiðar, hákarlaveiðar og selveiðar, kæli- flutning og saltfisksverkun og verslun, sildarsölu og sildar- bræðslu, og loks um ýmsar ný- tískuvélar til vinslu og verkunar sjávarafurða. Þessi bók hr. M. Þ. hefir vakjð

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.