Vesturland


Vesturland - 17.09.1927, Blaðsíða 1

Vesturland - 17.09.1927, Blaðsíða 1
VESTURLAND Ritstjóri: Sigurður Kristjánsson. IV. árgangur. ísafjörður, 17. september 1927. 33. tölublað. Þar er mér úlfsíus von er eg eyrun sé. Tíminn hefir skift um ritstjóra. Qrunnfærnasti göslari i íslenskri pólitík ber ekki formlega ábyrgð á ósannsögli hans og gúlaþemb- ingi um stundarsakir, og * * og J. J. sést þar ekki lengur. Við er tekimn maður, sem víst fáir þekkja og enginn veit til að haft hafi áhuga eða afskifti af stjórnmálum íslands, og þá ekki kunnur að neinu misjöfnu í pólitískri starf- semi, hvorki í blaðamensku né á annan hátt. Margir munu því svo bjarsýnir að ætla, að breyting verði á blaðinu; getur hun auð- vitað, ef einhver yrði, ekki orð- ið nema á einn veg — til batn- aðar. — bað væri ekki nema að vonum, þótt lesendum blaðsins létti við þá tilhugsun að eiga von á ó- hlutdrægum frásögnum og kurt- eisum tillögum og deilum um þjóðmál, í stað átta dálka efnis- lausra þvættingsgreina, margend- urtugginna glamuryrða uppgerð- arvandlætara. Að vera lausir við hin blygðunarlausustu ósannindi, ódrenglegasta rógburð og skríls- legasta tón, sem þekst hefir í blaðamensku íslands á þe'ssari öld. En eru menn ekki of bjartsýnir ef þeir gera sér von um þetta? Halda menn að fyrri ritendur Timans hætti að skrifa hann, þótt þeir setjist í ráðherrasætin ? Halda þeir að innræti manna breytist, þó þeir skifti um stöður? Eða halda , þeir að virðuleg og ábyrgðarmikil staða hefti framferði þeirra manna, sem ekki hefir hugkvæmst það áður, að hverjum manni í hverri stétt sem er, ber að haga sér sómasamlega í orðum og æði? Hætt er við, að sú verði reynd- in, að ráðherrarnir núverandi fylli framvegis dálka Timans með sams- konar góðgæti og áður, og breyt- ingin verði sú ein, að nafn rit- stjórans verði annað á pappírnum. Ef menn skyldu efast um þetta, ættu þeir að lesa grein, sem heit- ir: „Eg er ekki dómsmálaráðherra" i 38. tbl. Timans þ. á. Þótt dul- nefni sé undir grein þessari, bland- ast víst engum hugur um, að höf- undurinn er einn af ráðherrunum. Og hverskonar góðgæti er þarna fram reitt? Að öðrum þræði er það væmnasta sjálfshól, sem hvern mann mundi kigja við, þótt satt væri, en að hinum'þræðinum rakalausar og lognar skammir um fyrverandi dómsmálaráðh. Magn- ús Guðmundsson, verulegt skít- kast, eins og það tíðkast meðal illa siðaðra orðháka. Svo langt er gengið, að skitkastinu rignir yfir látinn mann, Jón heitinn Magnússon forsætisráðherra, sem I alment mun álitinn þess verður, að virðulega sé um hann taMð, hvað sem skoðanamun liður. Og að minsta kosti er ekki ósann- gjarnt að krefjast slíks af manni, sem nýsestur er í sæti hans og ófarnar á víst nokkrar tröppur upp á við, uns kominn er á hlið við hann. bví er ekki að neita, að í blaða- mensku eiga menn misjöfnu að venjast. Vill þar oft sannast, að ekki þarf nema einn gikk í hverja veiðistöð. Hávaðagjarnir árása- menn gefa þann tón, sem alt of margir lesendur láta sér í smekk falla. En hvað sem þessu líður, þá ætti að mega krefjast þess.'að menn í æðstu stöðum rikisins bæru þá virðingu fyrir stöðu sinni, að þeir létu slík verk óunn- iri. Og höfuðskömm er það, sem reka ber af höndum sér, ef stærstu svívirðingar í blaðamensku eiga framvegis að vera örugt fanga- mark æðstu valdsmanna landsins, þeirra sem til þess eru kjörnirað vaka yfir velsæmi og pólitískum dygðum landsmanna. En það er ómótmælanlegur sannleikur, að það, sem vísar á höfund þessarar greinar, er fyrst af öllu það, hve svívirðileg hún er — mesta sorp- grein blaðsins. — íslenskir lesendur, auðvitaó hin- ir heirnskari þeirra, hafa kosið sér svívirðilega blaðamensku, blátt áfram með því að þola Tímann í húsum sínum. Sömu lesendur hafa kórónað þetta með því að Ieiða höfunda þessarar blaða- merisku í ráðherrasæti. Nú vant- ar ekki nema eitt til þess, að til grunns sé kafað, en það er að alþjóð veiti því þegjandi samþykki sem æskilegri nýmenningu, að ó- fyrirleitnustu ósannindum, mann- lasti og skrílyrðum rigni yfir þjóð- ina frá æðstu sætum þjóðfélags- ins. Móri jarmar. Erlendar mútur við Alþingis- kosningar á íslandi. bormóði i Skáleyjum hafði horfið mórauður forustusauður. Tók hann sér ferð í land einn sunnudag og spurði messufólk að Staðarfelli, ef nokkur hefði séð eða spurt til Móra. bá tók til máls bóndi af Fellsströnd: „O honum hefir sjálfsagt verið stolið. bað er ekki nýtt þótt stolið sé hérna á Fellströnd. Betur að allir béaðir þjófarnir væru flengdir og hengd- ir". bessi sami bóndi hafði stolið Móra. Afkomendur Fellsstrandarbónd- ans sverja sig í ætt sína. R E YK1Ð LONDON OPINION (ÁLIT LUNDÚNABORQAR). Mildar, kaldar og þétt vafðar. Framleiðendur: ARDATH TOBACCO COY. LONDON Innilegt þakklæti til allra þeirra, er auð- sýndu mér hluttekningu við fráfall og jarðar- för konunnar minnar sál. Steingrímur Árnason. Fyrir rúmum tveim árum hófu Tíminn og Alþýðublaðið árás á Morgunblaðið fyrir það, að blaðið væri gefið út fyrir útlent fé. Fóru blöð þessi mörgum og heimsku- legum orðum um það, hver sví- virðing það væri, að þiggja út- lent fé til pólitískrar starfsemi hér á landi. Tíminn lifði blátt áfram fram undiráráþessumósannindum um Morgunbl. og fram til þessa dags er á þessu tönlast í flestum tölublöðum hans. Fyrir nokkrum dögum átti rit- stjóri Vesturlands tal við mann i Reykjavik og spurði almætra tíð- inda. Sagði sá smátt og stórt, eftir því sem hann mundi. Meðal þess yar það, að nú væri hann að lesa nýgefna skýrslu sósialista í Danmörku. Sagði hann að með- al annara útgjalda þar, væri talin gild upphæð til kostnaðar við Alþingiskosningar á íslandi 1927. bað þarf ekki um það að spyrja, hverjir hafi fengið þetta fé. bað er ekki um aðra að ræða en Tímaflokkinn og Alþýðuflokkinn svo kallaða. Qildir einu hvort annar eða báðir hafa þegið þessa rnútu, því báðir unnu að því sama við kosningarnar, eins og þeir gera --erin og munu gera. Meðal annara svívirðinga, sem fleytt hafa núverandi landsstjórn upp f valda- sætið eru þá erlándar fémútur. Er ánægjulegt fyrir hana að styðj- ast við þann þjóðlega staf, meðan hún les upp árásargreinar sínar á fhaldsflokkinn út af útlenda fjár- stuðningnum. Timaflokkurinn og Bolsar hafa árurn saman barist sem bræður fyrir bví að opna ísland fyrir er- lendri aðstöðu, og átroðningi og yfirgaugi útlendinga. Ekki verður annað sagt, en að þeim hafi örð- ið sæmilega ágengt. Hvað segja sjómennirnir, sem stundað hafa síldveiðar við Norðurland í sum- ar? Hafa þeir ekki oft og tlðum átt það undir náð og geðþótta r'rt- lendinga, hvort þeir fengu að lenda við strendur síns eigin lands og hagnýta afla sinn ? Hafa þeir ekki orðið að taka því með undirgefni, að útlendir menn eins og heima- rikir rakkar ýttu þeim óafgreiddum úr lendingu á sínu eigin lándi, svo hinir erlendu gestir Tímans og Alþýðublaðsins kæmust að? Vissulega hafa þeir orðið að þola þetta, og e. t. v. launað það með því að efla pólitískt vald þessara flokka með atkvæði sínu við sið- ustu kosningar. bað er ómótmælanlegt, eins og allar skjalfestar staðreyndir, að ráðherrar Timaflokksins, þeir fyr- verandi, opnuðu landið og land- helgina fyrir útlendingum fyrir á- eggjan og atbeina foringja Tíma- flokksins og bolsa, sem kalla sig Alþýðuflokk. bað er jafn víst, að til þessa voru brotin skýlaus lands- lög. bað er enn fremur vitanlegt, að þessir sömu flokkar, eða foringjar þeirra, sýna allri viðleitni vorritil þess að sanna sjálfstæði vort út á við, hinn megnasta fjandskap. Og er það eitt af því, sem vænta má af núverandi stjórn og þing- meiwhluta, að afnumdar verði stöður opinberra sendimanna ís- lenska rikisins erlendis. Og loks er nú sannað að þessir sömu flokkar opna erlendu mútufé leið inn í landið, til þess að vinna Al- þingiskosningar. Qóðgjarnleg skýring á þessu frámferði er sú, að það sé af ó- visku sprottið — gáleysi æstra manna í hinu pólitíska valdakapp- hlaupi. — Já, þetta er vingjarnleg skýring, því í raun og veru er athæfi þetta fullkomin landráð. En allra ógeðslegasti þátturinn í þvi mun öllum virðast sá, þegar menn þeir, sem eru að ná völdum í landinu með erlendu mútufé, eins og þeir sameinuðu hafa gert við síðustu kosningar, saka andstæð- ingana um þann glæp, sem þeir

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.