Vesturland


Vesturland - 13.10.1927, Blaðsíða 2

Vesturland - 13.10.1927, Blaðsíða 2
vesturland. bRiIiiIH ll!IIÍilllllllllllillllllllllllllllll!llllllllllll!ll!IIIIIIIIHI.....'llill!!llll!llllll!>llll!l!lllllll!l!!!!!lll!lllilill!!!!ll!llll!!!!ll!i!i;hM:i!llllll|||l!!!l!i 1 SKÓFAT N A © U R | karla og kvenna nýkominn, óvenjulega góður og ódýr. | Komiö qíj skoöiö. Cr» J3»« Cir« ^llllllilllliltlllllllllllililillllllillllllllllllillilllllllllllW nutu allra atlota bryggju vorrar, því þar var ekkert í milli lagt. Uppskipunin fór þannig fram, að menn í erfiðisfötum, sennilega þeim sömu og þeir voru í við kolavinnuna, báru skrokkana í fangi sér eða drösluðu upp úr bátnum. Umhveríis hrannirnar var, sem áður segir, allmargt manna að virða fyrir sér innflytjendurna. Var það þó ekki „handtéringin" sem nýstárleg var, heldur aðal inn- flytjendanna. Víða hér á Vestfjörð- um er kjötgott fé, svo algengt er að dilkaskrokkar séti alt að 20 kg. En þarna brá frá þeirri venju. Voru margir af þessum skrokkutn svo auðvirðilegir, að ekki m'unu hafa vegið meira en 6—10 kg., og svo horaðir, að þeir stirðnuðu ekki. Fjöldi manna handlék þessa skroWía. Hömpuðu sumir þeim á lófa sér og giskuðu á, að slátrað mundi hafa verið köttum í mis- gripum. Qerðu menn að þessu gaman og hlógu mjög. En sá hlær best sem síðast hlær, 'og það verður hver sá ís- firðingur, sem leggur lostætið und- ir jaxlana. Eitt íshúsið hérna kvað ætla að geyma það til hátíðanna handa allra allra bestu vinum sín- um. JBiívit. Sláturtíð er bráðitm lokið. Þeir scm efni hafa á, eru búnir að byrgja sig að kjöti. Kjöl er í lægra verði en í fyrra,. Þó eru neytend- ur óánægðir yfir því, þeir inu- „Var Jesú sonur Jóseps?" Niðurl. Þá vill G. B. máli sínu til sönn- unar, vitna í handritið af Mattheus- ar guðspjalli, sem fanst skömmu fyrir aldamótin siðustu. Á þessu er sá ljóður, að engin sönnun er til fyrir því að handrit þetta skýri réttara frá í þessu efni, en þau handrit, sem lögð voru til grund- vallar fyrir biblíunni. — Ef ritari handrits þessa hefði ætlað að smeygja þeirri skoðun inn, að Jósep hefði verið faðir Jesú, þá hefir honum tekist það mjög klaufa- lega því hann nefnir Maríu mey. Meyjarheitið á Maríu bendir ótví- rætt á, að ritaranum er kunnugt um hina almennu skoðun á þessu efni. Sennilega e'r því það hálmstrá, sem G. B. vill nota þarna, ritvilla ein. Allar hinar svo nefndu rök- semdir G. B. fyrir þeirri staðhæf • ing, að Jesús hafi verið Jóseps- son eru þannig „reykur bóla og vindaský". Þær hverfa út í busk- an ef á þær er andað. Þetta er svo augljós sannleiki, að jafnvei G. B. virðist hafa séð það sjálfur,. Á bls. 11 i pésanum, segir hann, meðal annars, um frásagnir þær, sem skýra frá því, að Jesús hafi verið getitni af heilögum anda. „Um það verður ekkert með vissu sagt, hvort þær eru tilbúningur einn, eða þær byggjast á sönn- um atburðum". — Við þessa játn- ingu sína hefði G. B. átt að bæía þessu: Það er heldur ekki nokk- ur minsta ástæða til þess að van- treysta Lúkasi í þessu efni. Hann rannsakaði það kostgæfilega frá rótum. Að svo mæltu hefði G. B. gert best í .því að stinga blöð- unum í eldinn, þar voru þau best geymd, því til blessunar fyrir kirkjuna, sem hann þjónar, geta þau ekki orðið. Það hafa deilur um leyndardóma trúarinnar ald- rei orðið. Því miður gerði G. B. það ekki. Honum hefði samt ekki átt að geta dulist það, að kirkjan hlýtur að hafa meira traust til Lúkasar og Mattheusar í þessu efni, en , til G. B. og skoðunar- bræðra hans. Eins og eðlilegt er áttu Lúkas og Mattheus hægra með að rannsaka þetta, þar sem utn er að ræða viðburði úr lífi samtíðarmanna þeirra, heldur en vér, sem uppi erum hér um bil 19 öidum siðar. Nei, G. B. hætti því tniður ekki við að skrifa pésan, heldur er eins ; og hann sæki nú aftur í sig veðr- i iö, en þá tekst ekki betur fyrir ; honutn. Á bls. 11 í pésanum seg- J ir hann: „Svo sem áður er á vik- i io, er einskis stuðnings að leita i iyrir þessum frásögum í því guð- ! spjallanna, sem er áreiðanlegust heimild um líf og kenningu Jesú i og ekkert guðspjallanna lætur þær i styðjast við orð Jesú sjálfs". — Það liggur í augum uppi, að j elngm sönnun fyrir því, að skoð- j ini G. B. sé rétt á þessu efni, i gétur, legið í því, að Markúsar i guðspjall skýrir ekki frá boðun i Maríu. Ótvírætt heldur Markús þvi fram, að Jesús sé guðsson sbr. Mark. I. 1, og víðar. Seint mun sækjast að telja kristnum lýð trúum það, að Markús, og þeir aðrir höf- undar,sem ekki minnast á boðun Maríu leggi ávalt fornu gyöinglegu lendu, að þeir skuli þurfa að kaupa kjötið mikið hærra verði, en það er seljanlegt á erlendum markaði, en svo er og hefir verið í. Rvik og raunar einnig hér. En við þetta er þó það að athuga, að minsta kosti hér, að kaupendur eiga þess oftast kost að velja kjötið, taka aðeins úivals kjöt, og hér við Djúp er víðast svo kjötgott fé, að varla mun slíkt annarstaðar á land- inu. Innlendi kjötmarkaðurinn er ekki rýmri en svo ennþá, að hann hefir tiltölulega lítið að segja fyrir verð þessarar vörutegundar, og þótt bændur séu alls góðs maklegir og komi það í einn stað, livaðan þeim kemur greiðslan, er eínnig á hitt að líta, að innlendu neyt- endurnir eru að langsamleg mestu leyti fátækir þurrabúðarmenn kaupstaðanna. Kjöt heftr verið selt hér á ísa- firði hæst á 90 aurá kg. slóan fjártaka .byrjaði fyrir alvöru. Er þetta útsöluverð kaupmanna og um úrvalsvöru að ræða. Auövit- að fá bændur ekki þetta verð ó- skert, því kaupmenn þeir, sem selja kjötið, fá eitthvað fyrir fyrir- höfn sina. Hægt hefir því verið að kaupa kjöt lægra verði beint frá fjáreigetldum, einkum af ám og lélegum lömbum. Bærinn okkar er stór í allri eyðslu, það er að segja sjálft stór- búið. Vist eru það hundruð fjár, merkinguna inn f guðssonarheitið. Með algerlega rangt mál fer G. B. þegar hann heldur því fram að ekkert guðspjallanna láti þá kenn- ingu styðjast við orð Jesú sjálfs, að hann sé guðs eingetinn son,- ur. — Þekkir G. B. ekki hjarta- stað heiglagrar ritningar Jóh. III. 16. „Svo elskaði guð heiminn, að hann gaf sinn eingetinn son til þess að hver, sem á hann trúir glatist ekki heldur hafi eilíft Hf". sbr. Jóh. III. 18. Þessi orð taka af öll tvtmæli um skoðun Jesú sjálfs á þessu efni. Fyrir þennan sannleika iifði Jesú, leið og dó. G. B. virðist blanda mjög sam- an guðssonarheiti gamlatestament- isins á ísraels lýð og konunguro hans, og guðssonar heiti nýja testamentisins á Jesú Kristi. Frá- sögur nýja testamentisins um að Jesú sé getinnuaf heilögum anda, og umsögn hans sjálf um að hann sé eingetinn sonur guðs, draga markalínurnar þar á milli, svo það hiýtur að vera vísvitandi yfir- sjón, ef farið er að blanda þessu saman. Með komu Jesú Krists í heiminn fær guðssonar heitið nýja merkingu; fram af henni sprettur svo önnur grein hinnar postullegu trúarjátningaj-. Eg get ni'i búistvið því, að G. B. vilji benda á, að ekki sé unt að sanna, að postul- lega trúarjátningin sé rétt nefnd þannig. En hvernig sem þessu er farið, þá er þó hitt víst, að hér um bil einni öld eftir Krist er þessi játning til í ölluni mégin atriðum, og notuð í kirkjunni. Elsta mynd hennar, sem kunnugt er um, tek- ur það fram, að Jesú sé einka- son guðs, fæddur af heilögum anda og Maríu mey. Allir hljóta að sjá, að slík játning getur ekki myndast í kirkjunni, netna þessj Kvöldskóli. Ungmennafél. Ávvakur heldur uppi kvöldskója á vetri komanda, eins og að undanförnu. Allar nánari upplýsingar viðvíkjandi skólanum veitir Guðm. frá Mosdal. sem bærinn kaupir alls, og er þeim kaupum gefandi gaumur, því bæði mun eftirsótt að eiga kaup við svo rikan og neyslufrekan viðskiftavin, og vel gjörlegt fyrir seljanda að þoka verði niður við slíkan kaupanda. Og svo má okk- ur smáborgurunum vera það ljóst, að ekki mun annarstaðar að leita betri fyrirmyndar i búviti og allri ráðdeild, en í atferli inna djúp- vitru ráðsmanna vorra. Ritstjóri Vesturl. lagði þvf leið sína nrður á Tanga vorn, erhann vissi að ráðsmenn vorir létu slátra þar. Hitti hann þar einn vin sinn úr Djúpinu, ungan bónda. Var hann þar með fjölda fjár. Ritstjór- anum var vel kunnugt að bóndi þessi er vel vitiborinn, en var þó grunur á, að ráðsmenn vorir mu'ndu hafa komist á vitsmuni við hann. Ganga vel viðskiftin við ráðs- rnenn vora? spurði ritstj. Ágætlega, sagði hann. Þetta eru alveg einstakir menn. — trú hafi verið almenn um langt skeið. Og víst er um það, að frá allra elstu tíð kristninnar var ávalt borin fram játning, um meginat- riði hinnar kristilegu sannleiks- heildar, samfara skírnar athöfninni, þótt ekki sé oss kunnugt utn orða- lag þeirrar játningar. Ekkert er því líklegra en að sú skoðun manna sé rétt, að postullega trú- arjátningin svo nefnda eigi rót sína að rekja til postulanna, þótt nokkrar orða breytingar hafi ver- ið á henni gerðar síðar. Eg tek þessi atriði fram til þess að benda »á, hve lengi kirkjan hefir játað trú sína á Jesúm Krist, guðs einget- inn son. Þá heldur G. B. því fram, að hvergi bregði þeirri skoðun fyrir f bréfum Páls postula, að Jesús hafi engan mannlegan föður átt. Þess- ari skoðun sinni til stuðnings vitn- ar hann í þessi alkunnu orð Páls um Jesúm: „sem að holdinu er fæddur af kyni Daviðs, en að anda heilagleikans er kröftuglega aug- lýstur að vera guðs son". Hvaða stuðning fyrir skoðun sína getur G. B. fundið í þessum orðum Páls? - Var ekki María af ætt Davíðs og tekur ekki Páll skýrt fram að Jesús sé sonur guðs? — Eg vil mega spyrja G. B. Hvar hefir Páll haldið þvi fram að Jesús hafi verið Jósepsson ? — Vill ekki G. B: athuga vel Rómv. VIII. 3, 29, 32, Gal. IV. 4. Kol. I. 13 og viðar, og vel ætti hann að leggja sér á hjarta orð Páls í Kol. II. 8. og 9. — Mér er sem eg sjái svip- tnn á Páli, þegar á að fara að vitna í boðskap hans um Krist, því til sönnunar, að Jesús hafi vertð sonur Jóseps. Það er jafn ómögulegt verk, og ef einhver ætlaði að fara að sanna það að G. B. sé eingetinn.

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.