Vesturland


Vesturland - 03.11.1927, Blaðsíða 3

Vesturland - 03.11.1927, Blaðsíða 3
VESTUftLAND. \ ^d^c>^o^o^ch>^<>^c::^c^c:>^c::^<; Rakstur með R O T B A R T-rak- vétablaði fullnægir kröfum hinna kröfuhörðustu. Það er heimsins besta rakvélablaðið. slípivélina Notið við >s» það ROTBART TANK' í heildsölu hjá Vald. Thaulow Kaupmannahöfn. Biðjið kaup- mann yðar um Rotbart-blöð og Rotbart Tank. I Karlmannaföt, Unglingaföt, | Drengjaföt, j Vetrarfrakkar, 1 Matrosafrakkar, § | fæst hvergi betra eða ódýr- I I ara en hjá § | Brauns-Verslun. niiii'^ og skrílslegt orðbragð dómarans mjög á óvart? Jú. Eftir viðtal okkar í réttinum, er eg gaf skýrslu mina áður um daginn, gat eg fyrst i stað enga skynsamlega skýringu fundið á þessari framkomu dómarans. Og hefði eg ekki verið búinn að vera áður við nokkur réttarhöld hjá honum, hefði eg tæplega trúað að hann væri alls gáður. Vesturland telur þetta Hnífs- dalsmál svo alvarlegt, að ekki sé forsvaranlegt að um það fjalli til rannsóknar né dóms aðrir en þeir, sem til þess eru mjög vel færir. Nú vill blaðið Ieggja það undir dóm. bæði sérir'óðra manna og al- mennings, hvort forsvaranlegt muni að ætla slíkt vandaverk manni, sem fyrirfram kveður upp úr með það, hverja hann ætli að dæma og til hve mikillar refsingar, í mál sem fjöimargir menn eru við riðn- ir; manni, sem gefur þá ástæðu fyrir því, að hann vill einangra einn mann, að hann ætli að pína hann til sagna; manni sem ber- sýnilega hefir í ráðum með sér um alla rannsókn og meðferð málsins, þá, sem sterklega og grunsamlega eru við málið riðnir. Og þegar hér við bætist alt það látæði mannsins í orðum og atferli, sem lýst hefir verið — þó að h'tlu leyti — hér í blaöinu, og sem hægt er að leiða að sönn vitni hvenær sem er, virðist full ástæða til að leita álits sérfróðra manna um sáiarástand hans. Meira. Lýgi og rógi hnekt. 1 greininni „Stakkaskifti" í síð- asta tbl. Skutuls getur síra Guðm. Guðm. þess, að eg hafi verið ráð- inn ritari rannsóknardómarans, (H. Júlíussonar) við yfirheyrslum- ar i Hnífsdalsmáliim, en svo ver- ið leystur frá starfinu og annar settur í staðinn. Þetta er auðvitað satt. En síra Guðm. Guðm. hefir að gömlum vanda kunnað betur við að færa þessa frásögu sína í þann búning lyga og rógburðar, sem honum er svo eiginlegur, að furðu ætti að gegna um mann kominn á hans aldur. Hann ætti þó að muua, að það er talið of seint að iðrast eftir dauðann. Allur þorri manna hér nærlendis kannast við síra Guðm. Guðm. og blaðamensku hans, og er þvi óþarfi fyrir mig þess vegna að svara þessum lygum hans; en þó ekki væri nema vegna preststitils- ins sem ennþá er klíndur við þenn- an uppgjafa drottins þjón, gætu ef til vill einhverjir úti um land glæpst á þessu skrifi hans og lagt trúnað á, og þessvegna skal eg hérmeð lýsa yfir því opinberlega, 1. að síra Guðm. Guðm. lýg- ur því vísvitandi upp frá rótum, að eg hafi boðið rannsóknardóm- aranum (H. Jolíussyni) brennivín. Eg hefi aldrei boðið nefndum dómara brennivln eða annað á- fengi, og verður því alt mas síra G. G. utanum þetta brennivín einn samanhangandi lygavefur. 2. Þá lýsi eg síra Guðm. Guðm. vísvitandi lygara að öllum dylgj- um hans út af því er eg hætti ritarastarfiuu, og sem bæði eru illgirnislegar og meiðandi i minn garð, þaf sem hann fullkomlega gefur í skyn, að eg hafi sagt frá því, er gerðist í réttarhöldunum. Eg sk'ora hérmeð á síra Guðm. Guðm., ef hann ekki vill orðalaust kyngja því, er eg hér hefi sagt, að greina mér heimildarmann eða menn sína fyrir þessum lygum. — Eg veit, að Halldór sýslumaður Júlíusson~ getu'r það ekki verið, því auk þess sem hann veit, að eg hefi aldrei á æfínni boðið hon- um nokkurn dropa áfengis, þá veit hann líka og man sjálfsagt, að hann gaf mér alt aðra ástæðu fyrir því, að „okkar leiðir yrðu að skilja", eins og hann komst að orði, heldur en lausmælgi mína, semsé þá/ að málið væri komið í það horf, að hann, ef til vildi, yrði að kalla mig fyrir rétt. \ Rannsóknardómarinn veit einn- ig að frásögn Vesturlands um Hnífsdalsferðir hans þarf, ekki að vera höfð eftir njér (eða réttar- vitnunum), því auk þess sem hin- ir yfirheyrðu, Eggert og Hálfdán, geta hafa sagt frá því sem gerð- ist í réttarhöldunum yfir þeim, var fjöldi manna viðstaddur, þegar y> Hinn nýi islenski kafnfoœtiir FÁLKINN." „Er það einrótna álit allra þeirra „sem reynt hafa, að liann standi „erlendri vöru fyllilega á sporði." VÍSIR, 30. júlí '27. S a s <n Ifl o A fO •H Ö> A +* < „Þessi kaffibætir reynist mjög vel, „og er að dómi margra kaffi- „vandra manna og kvenna betri „en sá erlendi. T. d. hefir „FÁLK- „INN" þann stóra og góða kost „fram yfir þann erlenda, að þótt „kaffi, búið til úr honum sé hit- „að upp og jafnvet svo, að það „sjóði, þá heldur hið góða bragð, „sem „FÁLKINN" gefur kaffinu, „sér jafnt sem áður. Að þessu „leyti er Jiann betri en sá er- „lendi." ALÞÝDUBLAÐID, 23. sept. '27. HÚSMÆÐUR! NJOTIÐ GOÐS AF RÉYNSLU ANNARAI BEGYND DERES EI^EN FOHRETNING. Med en idé og nogen faa kroner til at begynde med, tjente yi i lopet av kort tid flere tusind kroner i postordrefor- retning. Vor undervisningsbok „Hyorledes man skal tjene penger i en postordreforretnsng" vil vise Dem hvordan De kan begynde Deres egen fonetning med en íille kapilal ca. 10—20 kroner, og som De kan 'passe hjemme hos Dem selv i Deres fritid, hvis De har en anden beskjeftigelse. Klip ud denne annonce, vedlegge kr. 0.50 i frimerker og skriv straks til NORSK ORDREINSTITUT. Trondhjem. Norge. wm Aðalfuodur Ycll>átaábvrgöaiielags ísfirðinga verður haldinn sii/inudaeinn. 27. nóvemher næstkomandi kl. 4 / ° e. h. í þinghúsi hæjarms. .Fúridarefni samkv. íélagslögunum. Lagahreytingar hggja íyrir iundinum. Isafirði 26. október 1927. Stjörnin. fyrst átti að fangelsa þá en tókst ekki, og einhverjir úr þeim hóp hafa getað sagt frá þvi, er gerð- ist við það tækifæri. Herra H, J. man það sjálfsagt Hkd, að þegar eg kvaddi hann að loknu ritarastarfinu, skildum við i fullkomnu bróðemi. Þáð er útaf fyrir sig, að þessi burtvikning mín kom mér alls ekki á óvart. — Eg varaði rann- sóknardómarann við þvf strax, aður en eg byrjaðí störf mfn hjá honum sem skrifari, að eg sem íhaldsmaður og ekki síst sem fyr- verandi skrifstofustj. íhaldsmanna, mundi verða illa séður í ritara- sætinu at hálfu andstæðingaflokks- ins, en hann vníist íáta sig það engu skiita þá- Siðan fékk eg íulla vissu fyrir því,- að andstæð- ingaflokkurinn, eða helatu for- sprakkar hans, sóttu það mjög v fast, að mér yrði vikið frá, jafn- vel svo fast, eftir því er eg hefi saiinírétt, að Finnur Jónsson póst- meistaii tókts sjálfur á hendur að ráða ritara í minn stað — og það ;:ður en búið var að víkja mér frá. Eg geri fullkomlega ráð fyrir að Finnur póstmeistari hafi starfað að ráðningu eftirmanns míns sem sjálfboöaliði og hafi rannsóknar- dómarinn því ekki þurft neina eft- irgangsmuni við hann til þéss. En eg hefi grun um, að það hafi ekld verið eins mikið áhugi Finns fyrir rannsókn Hnífsdalsmálsins, er fékk hann tíl að sækja svo fast, að koma mér frá> ritarastarf- inu, eins og brennandi löngun hans til að gera íhaldsflokkinn liér, að einhverju leyti tortryggi- légán ef hægt væri. Vopnaburður og blaðamenska þeirra samherjanna, Finns póst- meistara og síra Guðm. Quðm. frá Gufudal, hefir hvort tveggja löngum verift þeim samboðin og er það enn. 1. nóv. 1927. Jón Grímsson.

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.