Vesturland


Vesturland - 25.11.1927, Blaðsíða 2

Vesturland - 25.11.1927, Blaðsíða 2
VnSTURLAND. „Á útleiö ; í sjónleikur í 3 þáttum eftir Sutton Vane. Leikfélag ísafjarðar hefir byrjað starfsemi sínu á þessu leikári með örðugu hlutverki, þar sem er „Á úlleið". Sjónleikur þessi er mjög einkennilegur og hefir alstaðar þar setn hanit liefir verið sýndur vak- ið mikla athygli. Hann lýsir förinni yfir dauða- djúpið og er hann að miklu leyti, í samræmi við hina „spiritistisku", skoðun á yfirförinni. Það er mjög vandasamt verk að halda hinum dularfulla alvörublæ yfir leiknum, sem 'höfundurinn ætiast til að hann beri. Þess vegna fanst mörg- um hið unga Leikfélag ísafjarðar færast mikið í fang, er það tók sér fyrir hendur að sýna leik þennan. Þegar leiktjaldið er dregið upp, er myrkur yfir leiksvióinu. Tónar hins undurfagra lags E. Alnæs: Sidste reis, berst áheyrend- unum til eyrna og alvaran grípur strax hugi þeirra. Svo smábirlír og í ljós kemur reykskáii á far- þegaskipi og við veitingaborðið stendur maður i þjónsbúningi þög- ul! og leyndardómsfullur. Svo smákoma farþegarnir, sem ætla að fara með skipinu, engum þeirra er Ijóst, hverí ferðinpi er lieitið. Þeir hafa allir yfirgefið jarðneska heiminn, en þeir hafa ekki áttað sig á því, að þeir eru dánir. Skap- ferli þeirra er óbreitt og hugsun- arháttur allur og hugur þeirra fastbundinn viö störfin og unaðs- semdirnar, sem þeir eru að hverfa frá. En svo verða ýms kynleg at- vik til þess að hjálpa þeim til að skilja á hvaða lefð þeir eru. Þau verða þess vör, að þjónninn Shrubby er einasti maðurinn um borð í skipinu auk þeirra farþeg- anna, að skipið siglir Ijóslaust í næturmyrkrinu o. fl. — Þaukom- ast að raun um að eftir stutta stund eiga þau að standa reikn- ingsskap á lífi sínu. Koma þá í ljós ýmsir þættir sálarlifsins, sem lýsa hugarástandi þeirri. Leikslok- in eru þau, að farþegarnir eru sendir í nýjan skóla lífsins, fyrir handan, til þess að læra betur og bæta fyrir það, sem þeir gerðu illa í jarðlifínu. Ætlun mín er ekki sú að leggja nákvæman dóm á leik hvers ein- staks leikanda, enda skortir mig þekkingu á leiklistinni til þess. Yfirleitt fanst mér þeir skilja hlut- verk sín vel og er það fyrsta skilyrðið til þess, að vel sé leikið. Sýnilega eru mjög mikil tilþrif f leik sumra þeirra. Má þar fyrst til nefna leik frú Ingibjargar Steinsdóttur sem er jafbragðsgóður og ber vott um mikla leikhæfileika. Hið sama má segja um leik frú Fríðu Torfadótt- ur; hefir hún oft áður sýnt það hér á leiksviði, að hún nær tökum á áhorfendunum. Leikur hennar er prýðísgoður. Villingarnir leysa Sitt hlutverk vel aí hendi, ekki sist er tillií er tekið til þess, hve örðugt er að gera það svo vel fari. Margt gott má segja um leik allra hinna leikendanna, enda HjáSpræðisherinn« Munið að senda gjafir yðar til Dorkas-sambandsins. Fundur á mánudag kl. 8. . margir þeirra góðkunnir á leik- sviðinu áður. Sjálfsagt má þó berula á ýmsar misfellur. En er eg lít á leikiiin I heild, tel eg að hann hafi tekist vel og sé leik- félaginu til sóma. Sjónleikurinn er áhrifarík prédikun. Hann vekur áhorfendurna til alvarlegra hugs- * ana og minnir á útleiðina, sem allir eiga í vændum. — Bæjar- búar verja áreiðanlega vel þeirri stund, er þeir horfa á hann. Leik- félagið á það líka skilið. Miklum tíma og fyrirhöfn er varið til uudir- búnings, hér er unnið óeigingjarnt starf. — Leikfélagið hefir sýnt með leik -þessum, að góðs má vænta af starfi þess í framtíð, og að það þarf ekki að hliðra sér hjá að taka örðug viðfangsefni til meðferðar. Sigurgeir Sigurðsson. LeidFéttingar. Eg sé að hlöðin hafa gert að iimræðuefni sakarnálsrannsókn þá, er Halldór Júlíusson sýslumaður he'fir hafið á hendur mér útaf ut- ankjörstaðargreiddum atkvæðum við alþingiskosningarnar hér í Hólshreppi síðastliðið sumar. Og er það í sjálfu sér eðlilegt og ekkert við því að segja, þó blöð- in ræði slik mál, en æskilegt væri allra hluta vegna, að blöðin öfl- uðu sér sem gleggstra heimilda fyrir því, sem þau flytja um þetta og skýrðu rétt frá atburðunum, eins og þeir hafa gerst og ger- ast, án tillits til þess, hver í hlut á. Sérstaklega um þau atriði sem þýðingu hafa fyrir málið. Eg hefi rekið mig á að nokkur misbrest- ur er á þessu, og leyfi mér hér með að leiðrétta nokkur slík at- riði. Morgunblaðið skýrir frá 9. þ. m. á þessa leiö: Maðurinn þ. e. vitnið Sigurður V, Magnússon, kom fyrir rétt í dag, sem mun vera 8. þ. m. og tók þá aftur íramburð sinn í gær. betta er rangt að því leyti, að hann breitti íramburði sínum strax í réttinum þ. 7. þá er dómari beuti honum á, að hann mætti búast við, að ;taðfesta framburð sinn með eiði, enda komu þau hjónin alls ekki fyrir rétt þann 8. Þá flytur sama blað þann 10. grein með undirskrift „Finnur" og stendur þar meðal annars, að eg hafi sagt þau hjóuin (S. M. og F. F.) bæði óskrifandi. Þetta er alger- lega rangt. Eg var ekki um það spurður og lagði því, eða legg á það engan dóm. End-a hefði það verið mðtsögn við þann framburð minn s. d. að eg myndi ekki til aþ staðhæfa neitt um það hvort þau hefðu sjálf uudirskrifaö íylgi- bréfin eða ekki, ru'i rnun það upp- lýst að þau hafa ekkert á þau skrifað. Þá flytur Tíminn þann 12. þ.m. !!!l!!!Í!Iii!!S!IH!i!!!l!!U!!Í!lI!lIIlinil»lllíH!!l!llIl!!ll Verslun M. Magnússonar. j Postulín, Glervara, Leirvara, (steintau) jj nýkomið. Þar á meðal |jl POSTLLÍNS-BOLLAPÖR ALETRUÐ. 1 a AKRA-smjörlíki þykir ágætt viðbit og fæst í öllum matVöruverslunum. „GREr-hreifillimi fullnægir öllum kröfum, sem gerð- ar verða til fyrsta flokks nýtísku mótors, fyrir þilskip og báta. Verðið" sanngjarnt. Fáið verð- lista og leitið tilboðs hjá um- boðsmönnum. P. A. Ólafsson Reykjavík. SÓLARSMJÖRLÍKIÐ l'áið þéí ætíð nýtt >í\ borðið, þáð er. því í Ijúl'lengasí og næriiigarmesl. grein með yfirskrift: Kosningaföls- unin. Uppreist í Bolungarvík. Þar er skýrt frá því, að þá hafi orðið umtal um tryggingu fyrir nærveru hreppstjórans eða gæslu- varðhald. Þetta er óskýr frásögn og að miklu leiti röng. Um trygg- inguna er það, að hún var ákveð- ið heimtuð og það innan mjög takmarkaðs tíma. En með gæslu- varðhaldið er öðru máli að gegna. Það kom nefnilega alls ekki til tals í réttinum, hvað þá að það væri nokkurntíma úrskurðað, eða mér birt. Að öðru leyti hirði eg ekki að fara neitt út f þá afstöðu, er blöðin hafa tekið til málsins, eða um það flutt, að sinni. Kristján Ólafsson. Leikhusið. Á útleið. Bkki neita eg því, að eg fór með hálfgerðum kvíða í leikhús- ið. Kvíða fyrir því, að eg mundi verða sjónarvottur að óförum okkar ísfirsku Ieikenda. Því, satt að segja hugði eg, að hér hefði Leikfélagið ekki ætlað sér af. En kviöi minn minkaði skjðlt, strax í leiksbyrjun, og í leikslok hafði hann breyst í undruit. Mér fanst það stórfurða hversu hér var frá gengið, því það er áreiðanlega vandaverk að sýna „Á útleið", svo að vel fari. En, að einum leikanda undan- teknum, leystu þeir allir hlutverk sfn mjög sómasamlega af hendi, og sumir ágætlega. Kvenfólkið jók sérstaklega hróð- ur sinn. Og ungfrú Sigrún Magn- úsdóttir hefir aldrei gert betur. Letkur hennar var alsstaðar eöli- legur og sumstaðar með tilþrifum. Af karlmönnunum fanst mér Ólafur Árnason skilja best köllun sína. Hann virðist hafa talsverða leikhæfileika, og er vandvirkur. Samúel Guðmundssyni hefir oft tekist mikið betur. Sérstaklega er málfæri hans til lýta í þessu hlut- verki. Svipbrigði hins vegar dá- góð. Og svo að lokum. Sá ljóður var á ráði allflestra leikendanna, að þeir töluðu of lágt. Þeir sem aft- arlega sátu í húsinu, mistu því af ýmsu, sem síst skyldi. En það lagast vonandi. G. Hárgreiðslustofu hefir ungfrú Sigríður Jóhatms- dóttir opnað í Hafnarstræti 1. Ungfrú Sigríður hefir dvalið er- lendís árlangt til að læra alt sem að þessu lýtur. Hún kom lieiih nieð „lslaud" siðast. Prentsmiðja Vesturlands.

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.