Vesturland


Vesturland - 15.07.1933, Blaðsíða 2

Vesturland - 15.07.1933, Blaðsíða 2
30 VESTURLAND Skuldahelsið. Allir sem lent hafa í skuldabasli þekkja glögglega hve það latnar °g þreytir og verkar sem fjötur um fætur og hendur. En svo bölvað sem skuldabaslið er fyrir einstaklinga er það enn verra fyrir riki eða. bæjarfélög. Skuldir einstaklinganna ná ekki út yfir gröf og dauða. Þær falla um leið og skuldunauturinn fellur. Bn opinberu skuldirnar eru ó- heillaarfur, sem hver kynslóðin verður að taka við af annari. Þrælsband á alda og ódorna. Sumir lifa og láta eins og þeir in'ii á skuldirnar. Þeir segja sem svo, að ekki þurfi að vorkenna komandi kyn- slóðum að borga skuldirnar, því hér sé búið að gera svo mikið. Bn slikur hugsunarhíttur er misskilnirigur. Qetur nokkur vænst þess, að hraustri úg starffúsri æsku sé það ánægja að hefta störf sfn og fram- kvæmdir, til þess að borga skuldir liðinna kynslóða. Ekkert er og líklegra, en að næstu kynsióöir vilji hafa margt það á annan veg, sem við höfum framkvæmt. Bæði af þeirri eðlis- hvðt að ráða sjálfir því sem gert er og af knýjandi nauðsyn vegna breyttra viðhorfa. Við lifum á hinum mestu breyt- ingatimum og það er hverjum glöggskygnum manni auðsætt, að nú eru mestu breytingatímarfram- undan. Sú eðlishvöt er og fylgja allra frjáisborinna manna, að viija ráða sjálfir um framkvæmdir sínar. Æskunni i landinu er þvi áreið- anlega ekkert ver gert, en að skilja henni eftir alt skuldahlassið. Þær framkvæmdir sem starfandi kynslóð þjóðarinnar hef ir gert m á að mestu þakka því, að kynslóðin sem kvaddi skilaði sinu starfi skuldlausu. Bn svo er gáleysið nú mikið um þessa hluti, að það er ekki eingöngu hvftvoðungurinn, sem fæðist f dag, sem verður að bera og borga skuldaarfinn, ef hann lifir, heldur jafnvel bðrn hans eða barnabörn. Þetta er mesta alvörumálið á hinni helgu kosningarstund. Br það ekki ófyrirgefanlegt glapræði, að hálda með opnum augum lengra á þessari braut, sem flytur eymd og volæði öldum og óborn- um. Br það ekki ófyrirgefaniegt glapræði af nokkrum kjósenda að ljá lið sitt til slíkra hluta. Sé talað við kjósendur einn og einn munu þeir flestir eða al!ir játa, að þetta sé stærsta málið, en flokksæsingin tryllir. Bn hún á ekki að fylgja þér inn f kjörherbergið. Þar áttu að gera skyidu þina fyrst og fremst sem íslendingur, en ekki sem flokksmaður, og velja það eitt, sem allri þjóðinni er fyrir beztu. Reynslan hefir sýnt og staðfest, að Sjálfstæðisflokkurinn er eini flokkurinn, sem með öruggleik og festu berst gegn tjárhagsvoðan- utn. Viljir þú, kjðsandi góður rýmka skuldahelsið og auka fjárhagslegt sjálfstæði þjóðarinnar hlýtur þú að kjósa frambjóðanda Sjálfstæð- isflokksins. Andstöðuflokkarnir hafa eflt og ýtt á fjársukkið og virðast and- varalausir um þetta fjöregg þjóð- arinnar. Allir eiga þvi, á morgun, að stuðla að maklegum dómi þeirra með því að gefa Sjálfstæðisflokkn- um sigur. Alþýðuforinginn og síldarstúlkurnar. Finnur hefir látið boð út ganga, svcna fyrir kosningarnar; um mikla síldarsöltun á Siglufirði i sumar af hendi Samvinnufélagsins. Br slikt að vonum vel þegið i atvinnu- leysinu og fleiri sótt um, en að hafa komist. I fyrradag auglýsti Finnur, að konur þær, sem ráðnar eru, kæmu til viðtals við sina háu persónu. Br komið var á fund Finns var það erindið að þessu sinni, að láta okkur skrifa undir skuldbindingu um að vinna fyrir sama taxta og I fyrra, hve hár sem taxtinn verð- ur á Siglufirði. Þær sem ekki vilja undirskrifa verða af vinnunni; liklega þó með þeim undantekn- ingum að þær séu ekki kosninga- bærar. Qetur einn alþýðuforingi opin- berað sig berara en þetta og hvaða orð myndi Finnur velja sjálfstæð- ismanni, ef hann færi svona að. Hvernig getur Finnur, eftir þvi sem hann hefir talað og skrifað, en breytir alveg öfugt við það, eins og glögglega kemur í ljós hér; búist við því að nokkur verkakona eða veikamaður gefi honum atkvæði til þingsetu eða annara trúnaðarstarfa. Það væri að kjósa sinn eigin böðul. Þótt við séum að cins fátækar sildarstúlkur ættum við að sýna Finni að við skiljum framkomu hans og gera okkar til, að hann botnveltist nú i kosningunum eins og áður. Hann hefði gott af því; þá ætti að rjúka úr honum mesti vindurinn. Og Finnur myndi ekki leyfa sér slikt framferfti f garð verkalýðsins fyrst um sinn. Síldarstúlka. í öllu eins. „Skutull" var um daginn, að láta svo sem samband væri milli Sjálfstæðismanna og kommúnista hér. Rétt eftir að Jón Rafnsson fór héðan hafði maður orð á þessu við Vilmund og sagði hann þá: „Blessaður vertu; held- ufðu að Jón Rafnsson fari að taka atkvæði frá Finni til þess að hjálpa Jóh. Þorsteinssyni". Þarna sjást heilindi þessara manna þeit eru i öl)u eins; Undirskriftasmalanir. Sú saga gengur um bæinn, að einn af starfsmönnum Finns hafi nú rétt fyrir kosningarnar gengið f mörg hús hér i bænum til þess að láta fólk lofa skriflega að kjósa Finn. Ætti fólk að taka slfkum kompánum að verðugu og er sfð- ur en svo, að nokkur sé bundinn við slík Ioforð, þótt gefin hafi verið, heldur eru slikar atkvæða- veiðar brot á kostningalögunum og andstygð allra góðra manna.

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.