Vesturland


Vesturland - 19.08.1933, Blaðsíða 1

Vesturland - 19.08.1933, Blaðsíða 1
VESTURLAND X. árgangur. ísafjörður, 19. ágúst 1933. 13. tölublað. Vígordin, Andstöðuflokkar Sjálfstæðis- flokksins hafa mjög f frammi þá bardagaaðferð, að búa til vissar kennisetningar eða vigorð, sem þeir ætla fólki að gleypa ómeltar lil áfellingar starfi og stefnu flokks- ins. Og þótt flest af þessu sé svo glamurkent og bárnalegt, að naum- ast er trúandi, að það hafi neinar verkanir, rekur maður sig þó á, að á þennan hátt má veiða ein- staka sálir, sem fátt lesa og ekki fylgjast rrteð stjórnmáladeilunum. Það vigorðið sem tamast er, er að umsnúa nafni Sjálfst.f!. og kalla hann ihalds- eða afturhalds- flokk. Er ihaldsheitið af þessum mönnum notað sem mesta smán- aryrði, svo fáfróðir geta haldið, að bak við nafnið felist eitthvað afarilt eða fordæmanlegt, þannig eru flokksmenn Sjálfstæðisflokks- ins á máli Tímans og Alþýðubl. og þeirra fylgifiska nefnt „böivað ihaldspakk" eða „íhaldsdót", „Grimsbylýður" og sitt hvað fleira. En er þá nokkuð hæft í þeim ásökunum, sem andstöðuflokkarnir vilja fela í Ihaldsnafninu á Sjálf- stæðisflokknum? Því fer fjarri. Sjálfstæðisflokkurinn er að engu íhaldssamari en hinir fiokkarnir yfirleitt og til þess að sanna þá staðreynd, má benda á, að hann hefir á vixl unnið með báðum þessum andstöðuflokkum sinum að ýmsum umbótamálum til frjáls- lyndis og umbóta. En Sjálfstæðisflokkinn skilurþað mikilsverða atriði við andstöðu- flokka sína, að vilja vernda og efla einstaklingsframtak og frelsi, sem hinir vilja leggja í viðjar ýmislegra hafta og einokunar. í fjármálum hefir Sjálfstæðis- flokkurinn ávalt viljað fara gæti- lega og með fuliri vaiúð, enda , hefir ekki veitt af að þar væri meira haldið I en gert hefir verið. Og vart hittir maður nú einn ein- asta kjósanda, sem ekki viður- kennir þá nauðsyn. Sllkt er og einmitt það ihald, sem hver hygg- in og dugleg húsmóðir og "góðir bændur telja sér nauðsynlegt og fleyta þeim fram til sjálfstæðis. Og sama gildir fyrir þjóðfélagið. Það ætti þvi enginn að láta flekast af þeim máttlausu vigorð- um, scm hér hefir vcrið gcrð grein fyrir. Smávegis úr ríki bolsanna. 3. Bolsarnir isfirzku höfðu um langt skeið barist fyrir því að ná hér meiri hluta atkvæða við Alþingiskosningar. — Þetta tókst árið 1927, þegar Haraldur Guð- mundsson vár kosinn á þing fyrir ísafjarðarkaupstað. En ísfirðingar sáu hann aldrei, nema við hatíð- leg, pólitisk tækifæri, hann var allt af í Reykjavik, ritstjóri Alþýðu- blaðsins, sem hann skrifaði nokk- uð I, þegar hann nenti. En þetta var ónæðissamt starf, sifellt pólitiskt argaþras og erjur, en maðurinn makráður að éðlis- fari, — og enginn verulegur frið- ur til að stunda kaffihús né aðrar skemtanir. Reytingslaun lijá Al- þýðublaðinu, sem illa hétzt á, því að fátækir flokksmenn reyttu hann miskunarlaust, en H. G. var um það fremri flestum eða öllum kratabroddum hérlendum, að hann mátti ekkert aumt sjá i þann tíð, hvorki karl eða konu. Maðurinn fór nú að þreytast, staðfesti ráð sitt og heimtaði eitt- hvað fyrir snúð sinn, þ. e. a. s. fyrir fylgi sitt við þá stjórn, er nieð völdin fór, fékk bankastjóra- embætti austur á Seyðisfirði, lét Alþbl. róa, fluttist austur og náði þar kosningu til Alþingis. — Hann hafði nú haft það gagn af ísfirð- ingum sem þurfti. 4. En nokkru áður var nýstjarna tekin að lýsa á ísafjarðar pólitiska himni. Finhur Jónsson hafði kló- fest nýjan mann, Vilmund Jóns- son, héraðslækni, gáfaðan mann, vel máli farinn og mátulega sam- vizkusaman til þess að hægt væri að nota hann. En hér var við ramman reip að draga. Maðurinn gat verið duglegur með sprettum, en nennti misjafnt, hann varblátt áfram latur. En Finnur lét ekki bugast, kvartaði og kveinaði, bað og grátbændi, þar til hann loks gat ekið Vilm. út á stjórnmála- brautina. Og nú skiptu þeir með sér verkum. Vilm. varð landvarn- armaðurinn út á við, sem varði flokkinn fyrir öllum utanaðkom- andi árásum með ínælsku sinni og Tökfimi, en inn á við sá, er hélt sauðunum saman á beitilandi Finns, einskonar goð á stalli, sem trúgjörn og hrekklaus alþýða bæjarins tignaði og tilbað álengdar og þótti allt gott, sem hann lýsti velþóknun sinni á, ómetanlegur leppur hins lítt þokkaða Finns, sem nú gat haft sér meiri mann að vissri tegund skjóls. Þessir menn ná fyrst völdum við bæjarstjórnarkosningar hér og nú ræður Finnur þar einn öllu. Yrði það of langur kafli að lýsa ráðsmennsku hans hér, þar sem aðeins verður rætt um þingmenn Alþfl. hér í bæ. Vilm. Jónsson er kosinn á þing 1931 og reynist ágæt verzlunarvara í höndum hins mikla kaupmanns Jóns Baldvins- sonar, þvl að hann er keyptur inn I. landlæknisembættið. Hann axlar sín skinn og flyzt suður. Hann hefir einnig haft fult gagn af fsfirzkum kjósendum. 5. Svo var Finnur Jónsson kos- inn á þing nú í sumar. Hann hefir lengi langað til að fá að standa við stallinn, eins og hinir. Haraldur og Vilmundur höfðu fengið sitt, svo að Finnur heimt-

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.