Vesturland


Vesturland - 10.12.1949, Blaðsíða 1

Vesturland - 10.12.1949, Blaðsíða 1
gPiMÍ &&n® a/essrpmzxm 8diteFssm»sMmom XXVI. árgangur Isafjörður, 10. desember 1949. 37.-38. tölublað. t Halldór Halldórsson bankastjóri Eftir ein á ströncl vi& stöndum, störum eftir svörlum nökkva, ¦ sem að bnrtu lifs frá löndum lætur út á hafid dökkva. Farmurinn er enn fagri laukur, felldur snöggt af nordanvindi, farmurinn er enn fallni haukur, farmurinn cr lífsins yndi. (G. TIi.) Halldór Halldórsson fæddist í Reykjavík, 27. nóvember árið 1900, yngstur fimm barna þeirra Halldórs Jónssonar, bankagjaldkera, og konu hans Kristj öim Pétursdóttur, Guð- johnsen. Hann varð student úr Menntaskólanum í Reykjavík 1920, stundaði síðan verzlunar- nám í Kaupmannahöfn, gerðist starfsmaður í Islandsbanka, Reykjavík, árið 1923. Vann þar og í Úívegsbanka Islands uni 10 ára skeið. En árið 1933 var haim skipaður forstjóri útibús Útvegsbankans hér á Isafirði, og gegndi hann þvi starfi til dauðadags. Halldór var fluttur í Sjúkrahús Isafjarðar 30. f.m. til uppskurðar, en andaðist eft- ir stutta en stranga legu að morgni hins 5. desember. Ég sá Halldór Halldorsson í fyrsta skipti hinn 8. febrú- ar 1933, er hann, í fylgd með Helga Guðmundssyni, banka- stjóra, kom hingað til þess að taka við hinni nýju stöðu sinni. En á fertugasta og níunda af- mælisdegi hans, 27. f. m., leit ég hann í síðasta sinn, aðeins nokkur augnablik, og datt mér þá s'ízt' í hug, að svona skammt yrði, þar til kallið kæmi til hans, sem allir yerða að gegna. öll þau "á'r, sem hér liggja í milli, má segja að við Halldór hittumst nær því daglega, eða a^ttum tal saman. Átti ég því kost þess að kynnast honum nokkuð umfram það venju- l<^ga, og er nú ekkert í huga mínum, nema góðar endur- minningar um hreina og föiskvalausa vináttu. Ég get ekki munað eftir einu einasta missætti okkar í milli allan þennan tíma, og vorum við þó að vísu ekki alltaf algerlega á sama máli í öllum greinum. En slíkt varð aldrei til sundurlynd is, og þakka ég það hans með- fædda góðvilja til að virða sjónaniTÍð annara, og sem allt- af vildi greiða úr öllum vanda- málum og jafna þau á sem beztan hátt. . Auk aðalstarfsins hlóðust ýmis störf á Halldór Halldórs- son, þrátt fyrir það, að hann var að eðlisfari hlédrægur og vildi sízt af öllu trana sér fram opinberlega. En hjá ýmsum af- skiptum af opinberum málum varð samt ekki komist. Hann var norskur vararæðismaður fyrir Vestur-umdæmi Islands, átti sæti í yfirkj örstj órn Isa- fjarðar. Hann var einn aðal- hvatamaður að stofnun Tón- listarfél. Isafjarðar. Hann var einn aðalhvatamaður að stofn- un Rotaryklúbbs Isafjarðar. Þá var hann alla tíð öflugur stuðningsmaður S j álf stæðis- flokksins og starfsemi hans hér í bænum, og átti m. a. sæti um skeið í bæjarstjórn Isafjarðar. Halldór iðkaði og unni tónlist, eins og margir móðurfrændur hans, og vildi efla tónlistarlíf hér á Isafirði, en einn þáttur þess var stofnun og starf Tón- listarfélagsins. Halldór Halldórsson var með- almaður að stærð, þykkur und- ir hönd og breiður um brjóst og herðar og bar sig' vel. Hann var líkamlega hraustur alla æí'i, unz hann kenndi meins þess, er dró hann til dauða. En harm var einnig andlega heilbrigður í þess orðs beztu merkingu til æfiloka. Hann var gætinn í starfi sínu, mildur í dómum um aðra, bæði menn og málefni. Og hann var meiri trúmður en almennt gerist nú á dögum. Um trúmál áttum við oft tal saman, og get ég því bor- ið vitni um það, að slíkt var Halldóri engin uppgerð. Það var honum þvert á móti hjart- ans mál. I þessu efni, eins og fleirum, á ég honum mikið að þakka. Fjöldinn af okkur hugs ar minna um þessi mál en skyldi, fyrr en á elleftu stund, en í huga Halldórs voru trú- ar- og eilífðarmálin sívakandi. Ég sakna þess nú af heilum hug, að eiga ekki framar-kost á að ræða við hann um hugðar- efni okkar, bæði þau alvarlegu og eins hin gamansamari, sem gerðu skapið léttara og hj artað yngra. Hinn 15. desember 1934" kvæntist Halldór eftirlifandi konu sinni, Liv Ingibjörg, dótt- ur Marie og Othar Ellingsen Reykjavík. Varð þeim fimm barna auðið, sem ÖU eru enn í æsku. Ég átti því láni að f agna, að koma oft á heimili þeirra hjóna og eru minningar þaðan allar á eina lund: Gestrisni, góðvild og glaðværð. Þau voru samhent um það hjónin." Og Halldór varði öllum frístund- um sínum, er hann átti frá skyldustörf unum, heima hj á eiginkonu og börnum. Þar þótti honum bezt að una. Þar var hans heimur. Mér eru minnis- stæðar margar sólskinsstundir, er ég og fjölskylda mín áttum hjá þeim hjónum í sumarbú- stað þeirra í Tunguskógi. Þá var hversdags áhyggjum hent fyrir borð, og við eldri menn- irnir urðum ungir í annað sinn eins og börnin, sem léku sér áhyggjulaus um laut og hól. Já, það er margs að minn- ast og allt eru það hreinar og hugljúfar endurminningar. Það eru margir, sem sakna Halldórs Halldórssonar, kunn- ingjar, vinir, ættingjar og borg^ arar þessa bæjar. En mestur og sárastur söknuður er þó hj á eiginkonu og börnum, þar sem missirinn er tilfinnanlegastur: Ástríkur eiginmaður og faðir, sem hafði unun af að helga sig og krafta sína heimilinu og vel- ferð þess. En við þau mundi Ráðuneyti Ólafs Thors. Ólafur Thors. Á ríkisráðsfundi síðast- liðinn þriðjudag lagði Ólaf- ur Thors, fram ráðherra- lista sinn. Ríkisstjórn hans er þannig skipuð: Ólaf ur Thors, f o'rsætis- og félagsmálaráðherra. Bjarni Benediktsson, ut- anríkis,- dóms- og mennta- málaráðherra, Björn Ölafsson, f jármála- og viðskiptamálaráðherra. Jóhann Þ. Jósefsson, at- vinnumálaráðherra. Jón Pálmason, landbún- aðarráðherra. hann hafa sagt: Lifið lífinu þann veg, að ég geti glaðst af því, þar sem ég nú er, og helg- ið líf ykkar og krafta fóstur- jörðinni og þjóðinni til heilla. Ég ehda þessar fátæklegu línur með næsta erindi við þau tvö, sem tilfærð eru hér að f raman: Ein er huggun, ei fær grandao' ólgusjór, né fær á skeri dauðans hann i dimmu strandað. Drottinn sjálfur stýrir kneri. Já, það er enginn vafi á því, að skip Halldórs Halldórsson- ar hefur ekki strandað. Þar var Drottinn sjálfur við st>Trið, þegar hann sigldi burt frá lifs- ins löndum, í hina hinztu ferð, til enn bjartari stranda. G. E. J.

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.