Fríu Føroyar - 22.12.1942, Blaðsíða 1

Fríu Føroyar - 22.12.1942, Blaðsíða 1
,# TÓRSHAVN *<V NUMMAR 24 Innivist her hava øll sum krevja, at fødilandid skal gerast frítt og Føroyingar sjálvrádandi. 22. DESEMBER 1942. Abyrgd hevur bladskrivarin Andrias Ziska Telef. 3.3 7 Tórshavn. 1. ÁRG. GLEÐILIG JÓL! X N Fviðuv ó. je>rð. Um gledibodskapin skrivar apostulin Lukas: Boð gekk út frá Augustusi keísara, at øll'verðin skuldi skrivast í. manntal. •, Øll fóru tá at lata seg skriva, hvør til sín bý. Eisini Josef fór úr' Galilea, ur bygdini Názaret, upp tiljudea, til Davids bý, sum eitur Betlehem — tí hann var av Davids húsi og ætt— at lata seg skriva, saman við Mariu,_síni trú- lovaðu, sum var við barn. Og tað hendi; íneðan tey vóru har, kom tíðin, tá ið hon skuldi eiga. Og hon faddi son sín, tann fyrstafødda, og sveipaði hann og legði hann í eina krubbu; tí tað var ikki rúm fyri teimum í herberginum. Har á leið vóru nakrir hirðar, sum lógu úti á markini og hildu náttarvakt yvir f3-1gi sínum. Og hygg, ein harrans eingil stóð fyri teimum, og Harrans dýrd lýsti rundan um teir; pg teir blivu ógvuliga bangnir, Men eingilih segði við teir: »Óttist ikki, tí hyggið.'eg kunngeri tykkum eina stóra gleði, sum skal verða fyri alt fólkið: Tykkum er í dag ein frelsari føddur, sum'er Kristus, Harrin í Davids staði. Og hetta skulu tit hava til tekin: Tit skulu finna eitt barn sveipað, liggjandi í eini krubbu.* Og í somu stund var hjá einglinum ein stórur himmalskur herskari, sum lovaði Gudi og segði: »Æra veri Gudi í tí hægsta, og friður á jørðini, í menn- iskjum góður tokkiU Henda 194.2 ára gamla kunngerð hevur til mannaættir borið troyst, styrki og vón. 011 tey, sum trúgva, óttast ikki, men føla al. frelsarin er føddur, at tann sum trýr á hann ikkí skal glatasr, men eigur ævigt lfv. N<sr kennist friður á jørð7 A henda spurning hevur Johannes, doyparin, svarað, tá fólkið spurdi hann : »Tann, ið hevur tveir kyrtlar, skal geva honum sum ongan hevur, annan, og tann, ið hevur mat, skal geva uppá sama máta.« »Krevjið ikki meir, enn tykkum er fyriskrivað.* •>Pressið ikki pengar ut av nøkrum við voldum ella sviki, og latið tykkum noyða við løn tykkara.c Friðartala frelsarans til mannaættina: »Sæl eru tit fátæku, tí Guds ríki er tykkara. Sæl eru tít, sum nú hungra, tí tit skulu verða mettað. Sæl eru tit, sum nú gráta, tí tit skulu læa Sæl eru tit, tá ið menniskjuni hata tykkum, og tá ið tey ikki 'vilja vita av tykkum, og tá ið tey háða tykkum og kasta navn tykkara frá sær sum nakað il.tr, fyri menniskjasonarins skyld. Gleðjð tykkum tann dag og leypið av frøi! Tí hyggið, løn tykkara er stór í himlinum. Tí uppá sama máta gjørdu fedrar teirra við profetarnar. Men ve yvir tykkum, tit ríku ! Tí tit hava longu fingið tykkara troyst. Ve yvir tykkum, tit sum nú eru mett! Tf tit skulu hungra. Ve yvir'tykkum, tit sum nú læa! Tí tit skulu syrgja og gráta! Ve yvir tykkum, tá ið øll menniskjur tala gott um ty"kk- um! Tí uppá sama máta gjørdu fedrar teirra við teir følsku profetatarnar. Men eg sigi við tykkum, sum hoyra: elskið fíggindar tykkara, gerið teimum gott, sum hata tykkum, vælsignið tey, sum forbanna tykkum, og biðið fyri teimum, sum spilla tykk- um út. Tá ið ein slær teg undir annan vangan, so rætt honum hin eisini, og tá ið ein tekur kappan frá tær, so sýt honum heldur ikki kyrtilin. Gev hvørjum, sum biðir teg, og um eín tekur tað, ið tftt er, tá krev tað ikki aftur. Og sum tit vilja, at menniskjuni skulti gera móti tykkum, soleiðis skulu tit eisini gera møti teimum. Um tit elska tey, sum elska tykkum, hvat er tað at takka tykkum fyri? F.isini syndarar elska tey, sum elska teir. Og úm tit gera væl ímóti teimum, sum gera væl ímóti tykkum, hvat er tað at takka tykkum fyri? Eisini syndarar gera tað sama. Og um tit læna teimum, sum tit hopa at fáa aftur frá, hvat er tao at takka tykkum fyri? Eisini syndarar læna synd- arum uppá at fáa líka nógv aftur. Nei, elskið fíggindar tykkara, og gerið væl, og laenið uttan at vænta nakað aftur! So skal løn tykkara verða stór,

x

Fríu Føroyar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fríu Føroyar
https://timarit.is/publication/639

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.