Brautin


Brautin - 13.09.1928, Blaðsíða 1

Brautin - 13.09.1928, Blaðsíða 1
Ritstjórar: Sigurbjörg Þorláksdóttir. Sími 1385. Marta Einarsdóttir. Simi 571. Brautin. Útgef endur: Nokkrar konur f Reykjavík. Afgreiðslusimi: 437. 1. árgangur. Föstudaginn 13. september 1928. 12. tðlublað. Breyting á sendiherraembættinu Sendiherraombættið í Höfn skal tafarlanst lagt niðnr, en nýtt sendiherra- eða viðskiítaherracmbætti skal sett á stofn í London. Það heiir lðngum veriö svo að oss íslendingum hefir fund- ist allur heiinurinn vera, þar sem Danir voru. All útlent var kallað danskt. Jafnvel skórnir voru danskir, þó Danir hefðu ekki annað gert, en taka ó- makslaun sin af að senda oss vöruna i sinu nafni, i stað þess vér keyptum vöruna millaliða- laust frá stórframleiðslulandinu, Þegar vér fáum fullveldis- nafnið og hugsum oss að hafa sendiherra i útlöndum, til að greiða fyrir málum vorum, fer enn á sömu leið. Vér sjáum ekki nema Dani og okkur verð- ur fyrst fyrir að hafa 60 þús- und króna sendiherra bjá stór- veldinu mikla, Dönum, sem þó i raun og veru eru ekki nema barn hjá risa, samanborið við stórþjóðirnar. Nú er það kunnugt, að við- skifti vor við Dani og Norður- landaþjóðirnar eru tiltölulega smá og ættu að réttulagi að færast meir og meir yfir til stórþjóðanna beina leið, í stað þess að hjakka f gamla úrelta farveginum, að nota Dani sem milliliði. Nauðsyn á rándýrum sendi- herraembætti i Höfn er því lítil og fer minkandi, og þar sem Danir fara að nafninu með utanrikismál vor, ætti þeim hvað helst að vera treystandi að sjá nokkurnveginn um fram- kvæmd þeirra mála vorra, sem snerta Danmörku og Norðurlönd. Þess vegna sýnist full ástæða til að sendiherraembættið í Kaupmannahöfn verði þegar lagt niðui. Brautin uill því gera það að iillögu sinni, að vér hœttum að hafa sendiherra i Höfn en setj- um aftur á móti upp sendi- herra- eða viðskiftaherraembœlti i London. Ástæður þær sem mæla með því, að nauðsynlegt sé og rétt fyrir oss að hafa sendiherra vorn i London eru margar og miklar, en hér skulu taldar þær helstu: I. Kjötmarkaðurinn fyrir nýtt fryst kjöt er nú smátt og smátt að opnast fyrir oss í Englandi. Þar sem vér höfum nú fengið góð kæliskip til flutninga á kjölinu, má vænta að markaður þessi aukist óð- um, er því nauðsynlegt að hafa sendiherra vorn i þessu landi til að leiðbeina oss og aðstoða svo . árangur geti orðið sem bestur. Þetta er mikilsvarandi mál fyrir bændur vora, því þetta er þeirra aðalframleiðslu- vara og er því mikils um vert, að þeir fái sem best verð fyrir vöru þessa og að alt sé gert, sem hægt er, til að kynna hana og aíla henni álits. Og að þvi verki ætti duglegur sendiherra að geta unnið með góðum á- rangri. II. Smjðrmarkaðarinn. Markaðurinn fyrir islenskt smjör er, sem stendur i mikilli afturför, en nú er það áhuga- mál bænda að reyna að bæta hann og cíla. Aðalmarkaðsland fyrir islenska smjörið hlýlur að vera England, þess vegna er OSS lífsnauðsyn að láta ekkert tækifæri ónotað til að ryðja ísl. smjöri braut i Englandi og i þessu máli hlýtur að vera stórt verkefni íyrir ötuian og fram- kvæmdarsaman sendiherra. — Þessi tvö mál, sem hér hafa verið nefnd, eru svo mikil nauðsynjamál fyrir bændur vora, að þau réttlæta fullkom- lega þá tilbreytni að sendiherra vor taki sér bólfestu í London i stað þess að hima aðgerða- lítill í Höfn. III. Fiskmarkaðarinn. Pað er öllum kunnugt, að England er aðalmarkaðslandvort fyrir allan ísfiskafia okkar, auk þess, sem þar selst mjög mikið af blautum fiski og myndi vera hægt að auka þann markað stórum. Öllum mönnum hlýtur að vera það ljóst, að hér er um svo stórkostlegar fjárupphæðir að ræða fyrir þjóðina alla, að það eitt væri nóg verkefni fyrir sendiherra vorn að leiðbeina og kynna sér sem best alt þessum mörkuðum viðvikjandi, því bér velta ekki upphæðirnar á hundr- uðum heldur miljónum króna. Það er alveg undravert hve nprarrra 17*11 rrmFírarTrarariirariit^ O OTO Q70 QTO QTO QTÐ QTO OTÖ QTO OTO QTO OTO OTO OTO OTOOTO OTÐ OTO OTO QTO QTO QTO QTO OTO QTÐ Q Söngf ólk. Með því að oss undirrituðum hefir verið falið að mynda 100 manna blandaðan kór, er syngja á, á Alþingishálíð- inni 1930, óskum vér að alt það fólk, konur og karlar, sem hugsa sér að taka þátt í kórsöng þessum gefi sig fram við einhvern af oss, sem allra fyrst. í kórnefnd Alþingishátíðarinnar: Sigurður Birkis. Jón Halldórsson. Sími 1382. Sími.952. Sigurður Þórðarson. Sími 2177. ÖMQOlQOlQOlQOlQOlQDlQOlQOlQÖlQOlQOiQOlQOlQOlQOiQOlQOlQOiQOIQOlaCílQOiQOlOO OQTOQTOQTOQTOQtoQTOQTOQTOQTÐQTOQTOQTOQTOQTOQTOQTÐQTOQTOQTOQTOQTOQTOQTOQTOQ litil rækl hefir verið lögð við það að kynna sér alt þessum málum viðvíkjandi og hverjar umbætur eru nauðsynlegar til þess að vér stöndum öllnm öðr- um þjóðum framar á þessum mörkuðum, eins og oss hefir tekist á Spáni og ítaliu, með þær fiskafurðir, sem vér send- um þangað. Gæti jafnvel komið til mála að setja ströng lög um að vanda sem best allan ísfisk til útflutn- ings og flytja aldrei gamlan eða vondan isfisk. Einnig lög um að ísinn, sem fiskurinn er geymdur í, sé hreinn og góður, o. s. frv. Þessi mál eru svo vandasöm að ekki myndi af veita að sendiherra vor kynti sér þau vendilega og legði á holl og góð ráð, þar sem hon- um þurfa þætti. Sendiherrann á og þarf að vera i Englandi, en ekki hjá stórveldinu mikla Dönum. IV. Peningamarkaðarinn. í London er aðal peningamark- aður heimsins. Þar er afistöð allra viðskifta og framkvæmda. Vér erum hér að rolast með peningastofnanir, sem eru á horriminni af vesaldómi og ó- áran. En skamt frá oss er éin sterkasta peningamiðstöð heims- ins og okkur dettur ekki i hug að sækja þangað kraft og þrótt til að skapa oss heilbrigt og samkeppnisfært viðskiftafjár- magn. Ýms blöð vor eru að sita og gráta yfir þvi, ef bankastjóri fær 20 til 30 þúsund kr. laun á ári. En ef vér hefðum nokk- urt vit á peningamálum, þá ætt- um vér ekki að líta við nein- um bankastjóra, sem Iéti sér detta í hug að vinna fyrir minna kaupi, nema þá í gustukaskyni. Ein einasta röng ákvörðun bankastjórnar getur bakað land- inu miljóna tap. Eins og líka vitur og snjöll bankastjórn get- ur skapað landinu miljónagróða og orðið máttarstoð og hreyíi- afl allra heilbrigðraframkvæmda og viðskifta i landinu. Vér cigum þess vegna að launa fjármálamönnum vorum vel, en vér eigum að heimta af þeim að þeir séu duglegir og röggsamir. Vér eigum að heimta að þeir hefji harða baráttu fyrir því, að láta banka- og peningastofn- anir landsins losna úr því öng- þveiti, sem þær nú eru i, og útvegi þeim það fjármagn, sem landsmenn þurfa, tregðulaust og með skilyrðum, sem best fást hjá öðrum þjóðum. Þetta er markið, sem keppa verður að og vér verðum að heimta að þetta sé gert. Það er þvi mikið verkefni fyrir hendi. ef peningamál vor eiga að komast i það horf, að jafnast geti við það, sem best er hjá öðrum þjóðum. En ef vér eigum nokkurn tíma að ná því takmarki, verð- um vér að ieggja meiri rækt við þessi mál en hingað til. Og framar öllu öðru vér þurfum að hafa mann á aðalstaðnum London, til að kynna sér sem best þessi mál öll og í samráði við bankastjórnir vorar og rík- isstjórn vinna að hröðum um-* bótum á þessu sviði. Þetta er eitt stærsta verkefni sendiherr- ans. Það rekur því enn að því sama: Sendiherrann á að vera í London. Y. Fimta ástæðan er úrslita- ástæðan, sem getur haft stórkostlegar af-

x

Brautin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Brautin
https://timarit.is/publication/629

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.