Brautin


Brautin - 12.10.1928, Blaðsíða 1

Brautin - 12.10.1928, Blaðsíða 1
Ritstjórar: Sigurbjörg Þorláksdóttir. Síiní 138S. Marta Einarsdöttir. Sími 571. Brautin Útgefendur: Nokkrar konur í Reykjavík. Afgreiðslusimi: 437. 5 1. árgangur. Föstudaginn 12. oktober 1928. 16. tölublað. ommmmwwmmwwwmmmmwmmmmmmmm Járnbrautarmálið. 1 Ný tillaga. Baráttan i járnbrautarmálinu «r siöðugt aö harðna. Sóknin er nú hafín að vel yfirlögðu ráði og málið á fram að ganga með bliðu eða striðu. Hér eftir verður fast fylgt eftir og þeim, sem á móti eru, vægðarlaust rutt til hliðar. Stórmál þola engan tepru- skap eða litilmensku. Þau heimta af hverjum liðsmanni, óskorað fylgi. Þau heimta að euginn liggi á liði sinu, þegar :. hólm- inn er komið. Þau heimta að enginn missi kjarkinn og flýji þegar til höfuðorustu verður lagt. Þau heimta einbeittan vilja, stáliðni, fyrifbyggju og um- tiugsun. í*eir, sem ekki treysta sér til að leggja þetta fram eftir því sem þeir eiga, ættu ekki að koma nálægt baráttu stórmál- anna, því hálfur vilji, hálfór hugur og hálfur kjarkur eru langhættulegustu banamenn stór- málanna. Bein andstæða er leikur einn hjá slíku falsfylgi, sem altaf svikur mest þegar mest á reynir. Að kanna llölð. Það er siður góðra herfor- ingja áður en lagt er til orustu »að kanna liðið« sem kallaðer. Herfylkingarnar eru látnar ganga fram hjá yfirmanni hers- ins og hann aðgætir vandlega hvort alt er í röð og reglu. Slik könnun er ekki siður nauðsynleg þegar um baráttu stórmála er að ræða. Þegar kanna skal liðið í járn- brautarmálinu, þarf fyrst að skoða blaða.kost þann, sem mál- ið getur haft stuðing af. Því það eru fyrst og fremst blöðin, sem eiga að taka þátt í orust- •unni. Um blaðkostinn má segja, að hann sé að vöxtum ágætur. Með málinu eru eða hafa sýnt því velvild sína: Brautin, Tíminn, Vörður, Alþýðublaðið, Morgunblaðið, Isafold og Lög- rétta. Auk þess Tímarit Verk- fræðingafélagsins, Eimreiðin og 45VO frv. Hér er stór og mikill blaða- kostur, svo mikill að nær ó- hugsandi er, að hann ætti ekki að geta hrint málinu fram þeg- ar á næsta þingi, ef samhentur ^væri i þessu máli og skeleggur. Það væri beinlinis ritstjórum þessara blaða til smánar, ef þeir gætu ekki með blöðum sínum, haft þau áhrif á þjóð- ina, að stór skriður kæmist á málið og það þegar á næstunni. Ef litið er til þingflokkanna, þá er fytgið einnig drjúgt. Það er vist að tveir í stjórninni, að minsta kosti, telja sig járn- brautarvini. Einnig á Fram- sóknarflokkurinn ítök í austan- þingmönnunum, sem eru fylgj- endur járnbrautarinnar. f íhaldsflokknum er formaður hans, sem kunnugt er, einn af helstu hvatamönnum þessa máls og margir íhaldsmenn harðir járnbrautarvinir. Ekki hvað sist fyrir atbeina formanns íhalds- flokksins. Jafnaðarmenn virðast vera að harðna i járnbrautarmálinu og eru þar eindregnir með rík- isrekstri. Virðast þeir einna mest ein- huga i þessu máli. í hinum fiokkunum munu menn vera nokkuð á misjafnri-skoðun um rekstur brautarinnar og hvort rikið eigi eitt að kosta hana eða ekki. Liðið er því bæði frítt og mikið og ekki úllit fyrir annað en það ætti að geta unnið stór- sigur, ef samhent væri. Og rið- ur nú mikið á að menn, máls- ins vegna, reyni að stilla ofsa sinn og sundrungaranda og vinna nú saman af viti og ein- lægni, svo sem bræður væru, þó þá greini á í öðrum málum. Reynir nú mjög á mikilmensku þeirra og stórmensku, því járn- brautarfjendur munu reyna af fremsta megni að sundra þeim og dreifa, því slíkt er illra manna siður og þeirra er góðu vilja spilla. > F| andmann aliðlð. Það er ekki síður nauðsyn- legt að þekkja óvini sina, en vini. Og járnbrautarmálið á eins og önnur stórmál harða mótstöðu- menn. Litilmenni, sem alt vex i augum, og aldrei þreytast á að ALLSKONAR SJO- BRUNA- BIFREIÐA TRYGGINGAR B m m ISS ERU ÁBYGGILEGASTAR HJÁ: TROLLE & ROTHE HF. EIMSKIPAFÉI.AGSHÚSINU berja barlómsbumbuna. Öfund- armenn, sem ékki geta unt ein- um landshluta stórra framfara og umbóta, af því þeir sjálfir hafa ekki beinan hag af þeim. Afturhaldsmennina og kyrstöðu- mennina, sem ætla af göflnm að ganga, ef ekki dauðamók og kyrstaða fær óhindruð að ríkja yfir öllu og í öllu. En auk þessara venjulegu smásála á járnbrautarmálið and- stöðumenn, þar sem rik bifreiðafé- lög búast við að járnbrautin muni draga úr bilanotkuninni, og þar með nokkra aura úr hinni ástkæru buddu þeirra. — Og þá hefir það auðvitað ekk- ert að segja, þó að Suðurlands- undirlendið fái áfram að nistast í heljarklóm samgönguteppunn- ar, mikinn hluta árs. En flestir þessir andstæðingar hafa biugað til haft hægt um sig. Þeir bafa ekki þorað að koma opinberlega fram fyrr en nú, alveg nýverið, að þeim hefir tekist að smokka inn i dagblað eitt hér í bænum grein einni, þar sem reynt er með illgirni og af heimsku mikilli, að læða inn ótrú á nytsemi já nbrauta með því að hefja til skýjanna einhver dýrustu flutningatæki, sem enn hafa fluttst hingað til landsins. Tæki, sem kosta mik- ið fé í upphafi, en eru orðin gersamlega úr sér gengin eftir fáein ár. Tæki, sem að eins er hægt að nota litinn tima árs til flutninga, en sem gleypa óhemju fé 1 vöxtum þó lítið séu notuð. Tæki, sem stoppast jafnvel á sléltum Reykjavikurgötum, ef eitthvað verulega snjóar framar venju. Tæki, sem heimta hvert um sig dýran mannafla, þó þau skrölti hér að eins húsa á milli, stund og stund. Tæki, sem eru að öllu leyti smiðuð í útlönd- um og alt slitefni og eldsneyti verður að greiða háu verði, og rennur alt féð til útlanda, til að auka miljónagróða erlendra einokunarhringa, sem villa fólk- inu sýn, með rándýru skrum- auglýsingakerfi. Tæki, sem eyði- leggja alla vegi á skömmum tima, og útheimta geysinpp- hæðir til viðgerðar árlega, þó að eins komi að gagni fáa mán- uði úr árinu. Þessum tækjum vilja járn- brautarfjendur syngja lof og dýrð, að eins ef þeir geta með þvi drepið járnbrautarmálið eða unnið þvi tjón. Járnbrautarfjendur hafa alt af sömu aðferðina. Þeir láta ekk- ert á sér kræla þegar deyfð er ytir málinu. En þegar fer að lifna yfir þvi, fara þeir á stúfana og þgkjazt vera ákafir vinir samgöngubóta, en það má bara ekki vera járn- braut, nei akvegur fyrir kerrur, hann er íyrirtak, eða bílvegur, sem kostar minst 5 miljónir kr. en sem væri orðinn gerónýtur eftir nokkur ár. Hann væri al- 'veg fyrirtak, jafnvel þó þyrfti að yfirbyggja hann alla leið frá Svinahrauni og austur fyrir fjall; það gerir ekkert til. Bara ekki járnbraut. Bara ekki besta, ódýrasta og tryggasta samgöngu- tækið á landi, sem enn þekkist, og sem allar þjóðir, sem reynslu bafa, vilja notfæra sér, sem allra mest. En er járnbrautarfjendum þá alvara með þennan bílveg? Nei, fjarri fer því. Þeir vita að bíl- vegurinn myndi kosta gifurleg- an bilaskatt. Að eins vextir af bilveginum myndi nema 1000 kr. skatti á hvern bíl árlega ef reiknaö er með 300 bílum i notkun, reikni maður 150 bila í notkun er hann 2000 kr. á ári á hvern bíl. Auk þess bætist við gífurlegur árleg- ur viðhaldskostnaður sliks vegar, sem einnig ætti að leggjast á

x

Brautin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Brautin
https://timarit.is/publication/629

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.