Brautin


Brautin - 15.11.1928, Blaðsíða 2

Brautin - 15.11.1928, Blaðsíða 2
BRAUTIN til Lundúnaborgar, þar sem mikið og vandasamt verkefni bíður hans, teja, að Braotin hafi hér komið tram með tillögu, sem heflr svo tvimælalausa kosti, að fram bjá henni verði ekki gengið, n»ma til tjóns verði, fyrir alla bændastétt vora og sjávarútvegsmenn. Brautin telur það þjóðarnauðsyn, að það opin- bera sijni hagsýni og sparnað, þar sem hœgt er, og rándýrar tildurstöður eru efnalitlum bœnd- um og bláfátœkri alþgðu um megn. Þeir, sem slikt vilja hafa gleyma oftast, að svitadropar erfiðismannsins eru sjaldoast greiddir nema með broti úr krói-.u, og þá gengur nokkuð seint að aura i hverjar sextiu þúsund krónurnar. Jrlvpiitóikiö og forseta- liOHiiiiiglii. — Fregnir herma, að konur i Bandarikjunum hafi gengið öttuliega fram i kosninga- baráttunni við forsetavalið, og búist er við, að þátttaka þeirra geti haft mikil álnif á hver kosinn verði. Alstaðar er kven- fólkið að láta þjóðmál meira og meira til sin taka. Er það ef til vill einn merkasti þátturinn i þróunarsögu mannkynsins, að alt það, sem undirokað hefír verið og kúgað, er að rísa upp með nýjum krafti og nýrri von. — Kvenréttinda-hreyfingin er að hefja sigurför sina um heiminn. Karlmennina er farið að óra fyrir, að hér er ný og stórmerk hreyfing á ferðinni. Þeir óttast, að þeir verði að láta meira og meira af bendi rakna af sér- réttindum þeim, sem þeir hafa skapað sér á öllum sviðum. Sumir þeirra hamast á móti þessari hreyfingu, og telja hana til ils fyrir mannkynið. Aðrir láta þetta afskiltalaust. En aðrir hafa þá trú, að breyfing þessi muni verða til góðs, þvi kon- urnar muni smátt og smátt ná þeim þroska og þeirri reynslu, að þær geti með þeim bæfileik- um og þeim kostum, sem þær eru búnar, tekið mikinn og góð- an þátt í barattu mannkynsins til þroska og framþróunar. Kaundellur. l'jtlit er fyrir, að alvarleg deila muni rísa milli sjómanna og útgerðarmanna út af kaupgjaldi á togurum. Hefir málinu verið visað til sátta- semjara rikisins, og er mikið sem á milli ber. Kaupdeilur eru alvarlegt mál, sem varðar kon- urnar engu síður en mennina. — Rétt væri, að sjómannakonur œttu einnig fulltrúa i samninga- nefnd um kaup sjómannanna, því að þær vita hezt hver þörf heimilanna er. Væri ekki ólik- legt, að þær myndu hvetja til samkomulags, frekar en sundr- ungar, ef að um smá-ágreining væri að ræða, því verkföll og verkbönn koma engu síður hart m m Tryppa- og folaldakjöt nýslátrað hér á staðnum fæst í dag og næstu daga í heilum og hálfum skrokkum. Sláturfélag Suðurlands. Sími 249, 2349. m niður á þeim, en mönnum þeirra. — Annars er rétt, að sjómenn vorir fái að njóta góðs af vel- gengni sjávarútvegsins þetta ár, eftir því sem efni bezt standa lil, þvi þeir hafa vissulega til matarins unnið. Og mikið hrós ættu báðir aðilar, sjómenn vorir og útgerðarmenn skilið, ef þeir mættust i einlægni og bróðerni nm það, að jafna deilur sinar, an þess að þurfa þar, að grfpa til óyndisúnæða, sem að allri þjóðinni er til tjóns. Er það einlæg ósk Brautar- innar, -að deilnmál þetta megi jafnast sem fyrst, á þann hátt, að báðum aðilum verði til sóma og blessunar. IVgar asnarnlr hrína. Þegar eitt einasta veizlunanélag hér tapar um 4 miljónum af fje landsmanna, þegar annað félag tapar 2 miljónum og enn önnnr féiög tapa miljón krónum, þeg- ar einstukir menn tapa um og yfir miljón krónum af fé lands- mauna, alt vegna rangra og jafnvel fifldjarfra »spekulationa«. Þegar á sildarútgerð veiður eilt einasta ár um eða yfir 5 miljón króna tap, sam að lang-mestu leyti lendir á 1 nsstofnunum landsmanna, einnig vegna »spe- kúlationa«. — Þá þegja járn- brautarléndur eins og þeir hefðu verið sviftir máli og rænu. En þegar verja á upphæð, sem að nemur að eins litlum hluta af þessari ógurlegu tapfúlgu, til þess að tryggja bezta landbún- j.ðiisvæði á íslandi nauösynlega og örugga samgöngubót, land- búnaðarsvæði, sem hefir svo mikla framtiðarmöguleika, að talið er, að öll islenzka þjóðin gæti búið vel á. — Þessu eina svæði, ef komið væri i sæmi- lega rækt og beíði tryggar sam- göngur — þá, risa þessir sömu menu upp og hrina eins og skepnurnar meö löngu eyrun, og æpa upp: ógurlegur voði sé á ferðum. Þetta ættu auntaiibænd- ur oiy konnr ao muua og muna vel. — Þegar miljón eftir miljón er ausið út í rangar »spekúlationir«, sem að landinu verður aldrei til nokkurs gagns, þá þegja þessir hatursmenn allra landbúnaðarframfara aust- an Hellisheiði. En þegar járn-. brautarvinir vilja reyna að stilla i hóf þessum gagnslausa miljóna- austri, og verja heldur fénu til mesta framtiðar-fyiirtækis isl. landbúnaði til viðreisnar, þá reyna þessir sömu menn af öll- um mætti að spilla fyrir þessu, þá er aldrei malað nógu svart, hvilikur voði sé á feiðum. Þá hrina allir alturhalds-asuar á lslandi einutn rómi! K. Sonar-kveðjan. Ungur maður var kallaður í striðið sem aðrir. Hann átti heima i Brimum, en var þá að heiman við nám sitt. Hann var ástundunarsamur og vel gefinn, góður sonur móður sinni og góður bróðir systkinum sinum. Hann átti að verða byggmga- meistari, og nú stöð einmitt til að hann færi tii Frakklands um sumarið til þess að fullkomnast í ment sinni. Nú var það búið að vera, kallinu varð að hlýða. Áður en hann tók sig upp, reit hann móður sinni bréf. B.ið hanu konuna, sem hann bjó bj.i, fyrir biéttð, en hún átti ekki að senda það frá sér, nema hún fiétti, að hann væri fallinn. Til Frakkiands komst hann, 'en með öðruiu hætti en hann haföi hugsað sér. Hann slepti engu færi að rita móður sinni stuttoröar kveöjur, en þær voru jafn-kærkomnar fyrir því. Svo er móðurinni ritað einn dag fiá sjúkrahúsi, að sonur hennar sé þar kominn, og litlu síðar fær hún skeyti þaðan um að hann sé látinn. Svo leið og beið nokkra daga> og þá kemur bréfið, sem hann hatði gengið frá, áður en hann lagði af stað. Og móðirin les það með tárvotum augum: Elsku móðir minl Ég er viss um það, að þetta stríð er miklu þungbærara fyrir þig en mig, og það er mér eina áhyggju- efniö. Líf mitt hefir verið svo indælt og fagurt til þessa, að ég get ekki hugsað mér það betra. Og það á ég alt þér að þakka. Alt hefir þú lagt í sölurnar fyrir mig, og verið mér svo góð. Líf mitt getur aldrei orð>ð bjartara og betra, en það hefir verið bingað til. Hitt er sennilegt, að min biði sorgir og áhyggjur, það er svo mikið af slíku í lifinu. Éj{ gæti þvi svo sem sætt mig við það, að deyja i blóma ald- urs mins. Það eitt, sem ég er hræddur við, er að koma heim aftur, sem limlestur aumingi. Það væri þungbæit fyrir mig og líka fyrir ykkur. Guð forði okkur frá því! En dauðann ótt- ast ég ekki. Ég trúi þvi, að hann sé leiðin til sælu og gleði. Mig langar mest til þess að lifa áfram til þess að eiga kost á að launa þér ástúð þina. Launað þér get ég aldrei, en eitthvað gæti ég borgað þér af hinni miklu skuld. Fari nú svo sið ég eigi ekki afturkvæmt, þá er það inníleg bæn min til ykkar, að vera ekki altof hrygg yfir láti mfnu. Reynið að hugsa mest um þ-ið, að nú liður mér vel, og að lif mitt var svo unaðs- legt, og ég fékk að kveðja það, áður en nokkurn skugga bar á. Látið það vera ykkar beztu huggun, og takið því með gleði, sem ykkur býðst enn gott og fagurt á ltfsleiðinni. Ég vona það, að systkinin min geri sér alt far um það, að vera þér til yndis, svo að þú fair dalitla umbun fyrir alt það sem þú hefir gert fyrir okkur. Berðu þig nú vel, elsku manna, og stiltu grát- innl Mér liður vel. Þinn elskandi sonur Karl. J^réttir. Trúfofun sína hafa nýlega opinberað ungfrú Lára No dahl frá Úifarsfeili og séra Halfdán Helgason prestur að Mosfelli. Sömuleiðis ungfrú Helga G. Ólafsson (Gisla J. Ó.afssonar Landsímastjóra) og liðsforingi Henri L. Nagtglas Versteeg. Prestvígsla. Síðastl. sunnu- dag var kand. theol. Sigurður Haukdal Aigður til Fiateyjar á Breiðafirði. II|ónashilnaöAr. Árið 1927 veitti stjórnarráðið 20 bjónum leyfi til algers bjónaskilnaðar. Er það svipuð tala og meðaltal áranna 1921—25. en árið 1926 komst talan upp í 36. (Hagtíð.) Prjónles. Á þessu árijan. —sept.) hefir verið flutt út prjón- les fyrir 8000 (afta þús.) kr. — Er á sama tíma í fyrra fyrir 12,900 (tólf þús. niu hundruð). (Hagtíöindi). Mest er þetta prjón- les úr Norðurlandi. Ánægjulegt væri að hver landsfjórðungur fyrir sig keptist við annan um að ná í sem mestar inntektir fyrir prjónles og aðra heima-

x

Brautin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Brautin
https://timarit.is/publication/629

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.