Brautin


Brautin - 15.11.1928, Blaðsíða 3

Brautin - 15.11.1928, Blaðsíða 3
BRAUTIN oaoaaaaooaoaaaaaaaaaoaoa a o 5 5 5 5 8 o 5 o o o o o BRAUTIN kemur út á föstudögum. MánaSargjald fyrir fasta á- skn'fendur er 50 aura; einstök blöð kosta 15 aura. AFGREIÐSLA blaðsins er i Þingholtsstrœti 11, uppi. — Opin kl. 4—7 daglega. 000000000000000000000000 unna ullarvinnu. Þ» yrðu margar stundir notaðar til gagns, sem annars fara fyrir lítið eða ekkert. Ull. Frá ársbyrjun til sept- emberloka þ. á. heiir út/ullt ull numið að verðmæti 1.730 420 kr. (ein miljón sjöhundtuð oa þrjá- tiu þúsund fjögur bundruð og tuttugu kr.). En á s»ma tíma f fyrra nam allur ullaiúttlutningur 1,181,730 kr. (Hagtiðindi) Dýrtfíoln i Roykjavík. 5 manna tjölskylda i Reykjavik, sem þurfti 1800 kr. til ákveð- inna útgjaldu og vörukaupa éður en ófriðurinn skall á 19:4. þarf nú til sömu útgjalda 4060 ('jögnr þús. og spxtiu kr.) samkvæmt útreikningi Hagstotunnar. í tyrra þurfti 4090 til hinna sömu út- gjalda. Nemur lækkunin tæpl. l°/o prósent siðan i fyrrahausf. En árið þar áður 8°/o prósent. Dýrtfíoaruppltot starfs- manna rikisins lækkar úr 40°/o niður í 34°'o. Jón Vigfússon úr V-sl- mannaeyjum íær hetjuverðlaun úr C<rnegiessjóði fyrir afrek sitt er hann kleif upp CKanleitis- hamar í Vestmannaeyjum í fyrra -«¦ NYKOMIÐ: p#- Mikið úrval af Gardínutauum, Kjólatauum. Sokkar fyrír konui karlmenn og börn. Flonelett margar tegundir, Léreft bl. og óbl. Handklæði, Handklæðadregill, Kápukantar, Dyratjöld o. m. fl Verðið sanngjarnt eins og vant er. Póstkröfur sendar hvert á land sem er. Verslun GUNNÞÓRUNNAR & CO. EIMSKIPAFÉLAGSHÚSINU. - - SIMI 491. Allar íslénskar plötur sem út hafa komið. £T f Nýkomiö: 1 i Appelsínur stórar og sætar. Epli 3 tegundir sérlega góð. 2 teg. af Vínberjum. Perur, Döðlur. — Með E.s. Gullfoss kemur úrval af Konfekt kössum og ýmsu sælgæti til Jólanna. Verslun Guðrúnar Jónasson, Aðalstræti 8. i J5 vetur, og bjargaði þar með 5 manns af vélbátnum »Sigrfði«. Verðlaunin eru b onsemedalia og 800 kr. í peningum. Ensknr tfouari stfranrtar n Mý dalssandi 11. þessa mán. Skipverjar, tólf menn, komust allir á land. en einn dó á leið- inni til bygða. Konur œttu að veita sér- staka ef'irtekt, auglýiingu frá heilbrigðífulltrúa, i bltiðinu i dug um rottueitrun. Vœri œski- legt að takast mœlti að útrjjma þessum houmle.iðu háskagripum. Er nauðsgnlegt að konur vaki Dugleg og ábvggileg stúlka getur fengið stöð- uga vinnu. Upplýsingar hjá frú öudrúnu Jónas- son og frú Mörtu Einarsdóttur. Laugaveg 20. Meðmæli óskast. gfir að gera heilbrigðisfulltrúa aðvart t iíma. S'gnrðar Skagffeld, óperusöngvari tenor. Visnar vonir. | Echo. Heimir. | Friður a jöröu. Brúnaljós þln blíðu. | tslaud. Roðar tinda. | Árniðurian. Hugsið heini. | Sprettur. Miranda. | Sverrir konungur. Á Sprengisandi. | Taktu sorg mina. Biðilsdans. | a) í skóginum, b) Hvað dreymir þig. Vögguvisa: Bi, bi og blaka | Gígjan. Nú lokar munni rósin rjóð — a) Vorvisa, b) íslandsvisur. t djúpið, i djúpið mig langar | Giss- ur riður góöum fáki. Sólskinsskúrin. | Pess bera menn sár. Vor guð er borg á bjargi traust. | Sönulistin. Skagafjörður. \ Hliðin min friða. Ki> lifl og ég veit. | Öxar viö ána. Áfram* j Harpan mln. Inn við jökla i Svialin og hrafainn. Eggert Stelánston, óperusöngvari, tenor. Ave Maria. | ísland. Heiðblða fjólan min friða. | In vern- alis temporis. Björt mey og hrein. | Vetur. Austan kaldinn. | Fagurt galaði fugl- inn sá. Alfaðir raeður. | Föfiur er l'uldiu. Heims um ból. | f Betlehem. Et{ lit i anda. | Leiðsla. Ó, þa nað að eiga Jesú. | Ó, guö vors lands. Agnus dei. | Nú legg ég augun aftur. Hættu að grata hringagaá. | Stóð ég úti' i tungsljósi. Heiinir. | Betlikerlingin. Pétnr •lónsson, óperusöngvari, tenor. Pess bera menn sár. | Gigjan. Aurhd bláu. | Dalvisur. Vetur. | Huldumál. Ólafur og álfamærin. | Nótt. 80 — Þetta var ekkert nema spaug, systir. — Það skil eg reyndar, en þessháttar spaug fellur mér ekki. — Eg skal aldrei framar spauga á þennan hátt. Verið «kki reiðar mér, systir Vera. — Eg er þér alls ekki reið, svaraði hún í mildum rómi, og kinkaði brosandi til hans kolli, um leið og hún fór að vitja hinna sjúklinganna. — Hún gleymdi brátt spaugi drengsins, en, aldrei þessu vant, var hún þó döpur í bragði. Hún braut heilann út af óvild doktor Gripenstams gegn henni. Stundum fanst henni, að óvildinni mundi ekki vera beinl til sín persónulega, og þó var ekki um að villast, að óvildin átti sér áreíðanlega stað. Hún haíði vonað, að þetta lagaðist, eftir að henni hafði veitst sú staða, er hún var færari^um að gegna, og hún gæti leyst starf sitt af hendi þann veg, að hann væri ánægður. En þetta kvöld hafði hann sært hana skarpar en nokkru sinni fyr, án þess að nokkur vanræksla af hennar hálfu hefði gei'ið tilefni til. Hún, sem var vön við að öllum þætti vænt um hana, tók sér mjög nærri óvilcl doktor Gripenstams, og var sifelt að velta henni fyrir sér. Og einmitt af þessari ástæðu hugsaði hún um hann fremur envim alla aðra. Nú gat ekki komið til mála, að láta undan siga. Hún var einu sinni búin að gera það, þégar hún, sakir óánægju hans, hafði losað sig burt úr skurðlækningasalnum, en nú tók engu tali, að fara nú einnig hans vegna, að víkja burt úr 77 nægð yfir breytingunni. Nú, þegar hún gat verið á ferli inn- an um sjúklingana, fann hún bezt, hvað hún hafði saknað þeirra. — Ungfrú Gissler kann því víst betur að vera hér, en i skurðlækningasalnum? mælti doktor Gripenstam dag nokk- urn, er hann hafði bundið um sár á sjúklingi inni í einu af herbergjum Veru, og hún aðstoðað hann. Ef takast mætti að gera sér upp roða í kinnum, hefði mátt gruna Veru um ástleitni eða daður, svo yndisfrið var hún, er blóðið, eins og nú, streymdi fagurrautt út í hið skæra hörund hennar við þessa óvæntu spurningu hans. — Já, miklu betur, svaraði hún með áherslu. Það var eitthvað svo barnslegt og eðlilegt við alt látbragð hennar, að maður hefði þurft að vera Vilhelm Gripenstam til þess að geta verið önugur við hana, og nú fór svo, að jafnvel hann blíðkaðist við þetta einlægnislega, hjartanlega svar hennar, og brosti. Þetta bros gerði hana hugrakka. Það vakti henni meiri gleði, en hið mesta lof hefði getað gert af vörum nokkurs manns annars. — Eg er mjög þakklát doktornum fyrir það, að hafa kom- ið því svo fyrir, að þessi skifti gátu orðið, bætti hún við með þeirri einurð, er hún var annars ekki vön að ráða yfir í ná- vist hans. — Hvað gerði eg í þvi máli? — Doktorinn gerði mér það heitt í skurðlækningasalnum, svaraði hún, og brosti yndislega, eins og eðli hennar var. Það var í fyrsta sinni, sem brá fyrir glampa af áskapaðri

x

Brautin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Brautin
https://timarit.is/publication/629

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.