Eyjablaðið - 01.01.1927, Blaðsíða 1

Eyjablaðið - 01.01.1927, Blaðsíða 1
1. jonúar 1927 títgefandi „Verkamannafjela£ið Dríf" andi" Vestmannaey.i'um. Ritstjóri. Vilhj. S. Vilhjálmsson. Til viðtals daglega Vestmanriabra'it 3. Blaðið kemúr út hvern sumnudagsmorgun. Kostar kr. 1.50 um ársfjórðunginn innanbæjár. 7 krón- Málgagn alþýðu I Yestmannaeynim 1. QroatiQur - Tpl. 16. ur árgangurinn út um land Auglýsinga- verð 1 króna sentimeterinn eindálka. Sruáauglýsingar tíu aura orðið 60 aura . stofngjald. Símar: Ritstjórinn 86. Prent- smiðjan 160. Box 113. — Prentsmiðja Eyjablaðsins — v<-qk eð þessu blaðí tekur X<?<&$>.-9 Vilhjálmur S. Vil hjálmsson við íitstjórn Eyjablaðs- ins. Þegar í byrjun er „Vekamanna- fjelagið Diífandi" fól okkur að ann. ast útgáfu og ritsljórn blaðsins, ákváðum við að stjórna blaðinu til áramóta, en til þess tíma skyldi skygnst eftir manni sem gæti tek- ið við ritstjórninni, eftir þann tíma. Vilhj. S. Vilhjálmsson heflrí undan- farin ár starfað í verkalýðshreif- ingunni í Reykjavík, verið starfs- maður við Alþýðublaðib og hver- vetna hlotið traust manna. V. S. V. er maður af alþýðustjett enda skilur hann líf hennar mjög »el. Við felum honum ritsjórnina með þeirri vissu að honum takist að auka blaðinu traust og fylgis meðal þeirrar stjettar sem það heflr ásett sjer að starfa fyrir. ísieifur Högnason Jón Rafnsson Haukur Björnsson. Farmurínn var vátrygður". Skip íerst með allri áhöfn á gryningunum fyrir utan Mýiar. Þar er engrar miskunnar að væuta. Engin veit, . hvað margir hafa látið líflð á mannskaðasviðunum utanvert við Mýrarnar. Fyrir hjer- ubil 20 árum hvoldi þar skipi, er var að koma frá Danmörku. Skip- verjar fórust allir. Þar fórst „Sophie Wihtley" o3 „Emily" hörmungar- nóttina dimmu 1906. Fyrir nokkr- um árum sást danskt timburskip fara þar upp með neyðarmerki. Mótorbáturinn „Guðrún" fórst þar og nú fisktökuskip. Þetta allt hefir gerst siðustu tuttugu árin og mun víst raeira. Ekkjur og munaðarlaus börn grátá, mæður, feður og systkini gráta.--------„Djúpir eru Islands álar", en ekki eru þeir þó hættu- ^legastir. Grunnmiðin hafa orðið fleirum að fjörtjóni. Hvað stoða hreystiorðiu, er sorg- in og örvæntingarmyrkiið eru annarsvegar? Hvað eru fjármunir og full skip fiskjar, þegar ekipið liðast sundur og inn fellur sjór kolblár? Hvað er sól og sumar,' þegar Jungun fyllast söltum haflegi og síðustu stjórnurnar tindra þeim í andlit, er berst vonlausri baráttu við dauðann?-------Dýpra og dýpra niður í „gullkystu Islands". Grátur og sáran ekka þeirra, sem frjetta að íyrsta líkið hafl rekið á Mýrum — þá sorg — þá örvænt- ingu — hugsunin um hinn deyj- andi, er reynir að halda sem lengst lofti í lungunum. Fá engin hugg- unarorð kæft Kaldur er sjórinn viö Island í desembermánuði — tilfinningar- laust er þangið, sem hringar sig um líkin — kaldar eru frjetta- klausur blaðanna, er þau skýra frá frjettinni. En jfarmurinn var vátrygður* Hrópandinn. Eugene Wictor Debs. Látinn verkalýðsíoringi. Miðvikudaginn 20. október s. 1. ljest í Cicagó í Bandaríkjunum sá maður sem oft heflr verið nefnd- ur „faðir amerískrar verkalýðs- hreifingar" Eugene Wictor Debs. Yfir 50 ár hefir hann starfað sleitulaust og trúlega í amerískri verklýðshreifingu. Hann var blóð- heitur hugsjónamaður sem aldrei- vjek frá settu marki. Hann barð- ist mikið meðal verkalýðsins gegn því að Bandaríkin tækju þátt í ófriðnum mikla. Af sinni alkunnu mælsku og ritsnild, samdi Debs ávarp hvar í hann rjeðst á ófriðar- brask auðvaldsins og hvatti alþýð- una"til mótmæla og óhlýðni við herþjónustuna. En það haíði ekki þann árangur sem Debs hafði til ætlast. Enda lá þar margt ill grundvallar, m. a. það, að hæg- fara jafnaðarmenn sem skipuðu og skipa enn hið svokallaðá II. Intenna- tionale, brugðust gersamlega mál- stað verkalýðsins og jafnaðarstefn- unni með því að alstaðar þar sem þeir gátu því viðkomið í þingum og annarsstaðar gengu þeir í lið með íhaldinu til blóðbaðsins og eggjuðu verkamenn útí stríðið. Er það óafmáanlegur blettur á þessum lið- hlaupum sem hvorki Debs eða aðrir sannir jafnaðarmenn gátu fyrirgeflð. (* Fyrir þetta ávarp sitt var Deba dæmdur í 10 ára fang- elsi. Saga Debs sem verkalýðsforingja er svo stór og full af viðburðum, að eigi er hægt að segja hana í stuttri blaðagrein. Jeg vil aðeins drepa á það helsa í stuttum drátt- um. Foreldrar hans höfðu lengi átt heima í Elsass en fluttu til Ame- ríku og hinn 5. nóv. 1855 fæddist Debs í Terre Haute í rikinu Indíana. Þegar hnn var 15 ára gamall byrj- aði hann vinnu við járnbrautir og gekk þá þegar í fjelag járnbrautar- verkamannanna „American and Canadian Locomotive and Firmen's Brotherhood". Árið 1860 var harin kosinn ritari fjelagsins. Þairri stöðu („ Samt sem áður hrópa þessir menn, að þeir vilji berjast fyrir jafnaðarstefnunni og ýmsar góðar sál ir trúa þeim í einfeldni og búast við góða úr þessari átt. Þeir athuga það ekki að „aldrei koma dúfur úr hrafnseggi". fylgdi einnig það að vera gjald- keri fjelagsins og ritstjóri að mál- gagni þess. í þessari stöðu vann Debs af frábærum dugnaði. Fjöidi nýrra fjelaga voru stofnuð fyrir hans tilverknað og fjárhagur fje- lagsins batnaði stórlega. Árið 1893 var stofnað allsherjar- járnbrautar—verkamannasamband. „American Railway Union" Debs var kosinn forseti þess. í upphafl varð þettað samband að þola mikla og harða baráttu. í hinu stórkostlega verkfalli við járnbrautarfjelögin sýndi Debs ó- kúgandi þrautseigju og þol. Með lagalegri aðstoð reyndu vinnu- kaupendur að kúga verkfallið með því að dæina það ólðglegt(i) En Debs og verkalýðurinn Ijetu eigi kúgast a*i heldur, og hjeldu verk- fallinu áfram, An þess að taka nokkuð tillit til auðvaldslaganna. Fjöldi fjelaga í ýmsum iðngrein- um, gerðu samúðarverkfall. Þannif svöruðu aðrir verkamen auðvaldinu, ] og tóku sjer um leið stöðu við hlið fjelaga sinna og stjettarbræðra, sem voru úti í baráttunni. Afleiðingin af þessu varð «ú að Debs og aðrir verkfallsforingjar voru dæmdir í 6 mánaða fangelsi hver. Þegar Debs kom úr fangelsinu sagði hann „Jeg fór í fangelsi hægfara og linur en kem úr því róttækur". 1 mörg ár eftir þetta barðist hann sleitulausri baráttu fyrir jafnaðarstefnunni og sterkari samtökum meðal verkalýðsins, og rjeðist með harðneskju gegn auð- valds- og íhaldsskipulaginu. Svo kom árið 1914, þegar óírið- urinn mikli braust út. Þá samdi Debs ávarpið sem fyr var getið og fór í fangelsi. Eftir að Harding var koeinn forseti bauð hann Debs náðun, en Debs svaraði djarflega að hann vildi enga náðun fyrir sig, nema með því skilyrði að allir pólitískir fangar væru látnir lausir. Fimm sinnum var Eugene Debs í kjöriviðforsetakosningar, árin 1904, H.fn.......»,,

x

Eyjablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eyjablaðið
https://timarit.is/publication/646

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.