Eyjablaðið - 12.06.1927, Blaðsíða 2

Eyjablaðið - 12.06.1927, Blaðsíða 2
ÉVJABLAMB Til minnis Bæjarfógetaskrrfstofan er opin alla virka daga frá kl. 1—3. e. m. og rá 5V8—6Vi e. m. Bæjarstjóraskrifstofan alla virka daga frá kl. 1—2 e. m. og frá kl. 5—7 e. m. Bæjargjaldkerinn við á sama tíma. Pósthúsið frá kl. 10—12 f. m og l—6 e. m. Bókasafnið: Útlán: Sunnud. frá kl. 9V»—11*/« e. m. Lestrastofa safnsins er opin: Mánudaga frá kl. 7—10 e. m. Miðvikudaga frá kl. 6Va—10 e. m. Föstudaga frá kl. 6Va—10 e. m. Viðtalstími hjeraðslæknis: Virka daga írá kl. 1—3 og 5 — 7 e. m. Sunnud. 11—12 f. m. og 1—2 e.m. Páll V. G. Kolka virka daga frá kl. 12Va—2 og 7—8 e. h. v Sunnudaga 3—4 e.h. Leifur Sigfússon tannlæknir frá kl. 10— llVa í- m. og 1V»— 3V«e.m. afla virka daga. Útbú íslandsbanka: * Alla virka daga frá kl. 11—12 f. m, og 1—3 e. m. Honanfylki. — Fvlkingar Feng Tu Hsiang, sem hafast við á landa- mærum Schani ~og Honan, sækja skjótt fram í áttina til Tsontshau. 1. herdeild Feng Tu Hsiang hefir Sunghai járnbrautarstöðvarnar í Tsentschau fylki á sínu vaidi og heldur nú hröðum skrefum í átt- ina til Soyung, sem er þýðingar- mikil hernaðarstöð í miðjum vest urhelmingi Honans. Sun Fo, sonur Sun Tat Sen, seg- ir svo frá atburðum. Hankou 11. maí. Herir þjóðstjórnarinnar sækja iram í Honan og hrekja Mukden hersveitirnar í burt svo að herir þeirra Feng Tu Hsiang og Ten Si Schan komist í færi við heri Tshang TsoLin aftan frá. Þjóðstjórnin er fullviss um að hún nái Peking á sitt. v'ald innan þriggja mánaða. Slíkur sigur væri óþægilegur fyrir svikarann Tschang Kai Shek því þá yrði honum ókleyft að ná sam- bandi við Norðurherinn og ekkert yrði úr samkomulagi milli þessara leigðu herforingja. Aðstaða Tschang Kai Shek er er mjög ískyggileg. — Til þess að vinna sjer samúð Norður- hersins, kúgar hann verklýðshreyf inguna og l»tur skjóta niður verka Uppboð á málverkum og raderingum verður haldið i Goodtemplarahúsinu i dag, laagardagian kl. 7 e. m. Vegna burtfarar og þess hversu dýrt er að flytja myndimar heim aftur, verða þær seldar mjög ódýrt. — Notið tækifœrið og eignist gott listaverk fyrir lítið verð. Skilvisir kaupendur fá gjaldfrest til 1. september. menn. Með því framferði getur hann ekki haldið völdum ril lengd ar. Skeið hans sem byltingamaður og hermaður er á enda runnið. Óánægja hers og þjóðar fer dag- vaxandi. Aðeins 2— 3 herdeildir eru honum ennþá tryggar. Hinum hluta hersins heldur hann enn um stund með lygum, sem brátt verða afhjúpaðar. Þjóðarherinn ætlar ekki að ráð- ast á Tschang Kai Shek, því að vald hans þverrar að sjálfu sjer. Viöfangsefni vort er nú sem stend ur hertaka Mukden. Hvað viðvíkur utanað komandi kúgun herralda, segir Sun Fo, næg ir að benda á það, að kínverska byltingin er uppreisn 400 miljóna manna, bænda og verkamanna, og að engin Ofl i heiminum eru fær um að kúga hana hjeðan af. Bergmál gamla mannsins, Svar tll „sjómanns'1. Ekki er jeg skriffinsku vanur og verður mjer að hkindum seinl reiknað til dygða hve pennafær jeg sje, en samt heflr sannleikur- inn sitt sama gildi, hvort hann er útilátinn í silkipappír eða um- búðalaus. — Einhver náungi sem kallar sig sjómann, skrifar langt og mikið mál sem hann kallar „Hitt og þetta úr Eyjum" en er í raun og veru ekki annað en al- kunn þvættitugga og nöldur sem maður hefir margheyrt glamra úr tálknum „Skeggja" sál., einkum þó meðan að gamli maðurinn á Tanganum 'lagði lag sitt við þá frelsishetju. Eyjabúar ættu að muna öll rassaköstin og hamaganginn í þeim kumpánum meðan þeir voru að flæma Karl Einarsson hjeðan í burtu. Þá þótti þeim ótækt annað en skifta. embættinu i tvö. Eins gátu þeir, þótt óánægðir væru Qíðnir með karlhróið, fengió annan einn í hans stað. En því var ekki að heilsa. Þá sagði Jóhann þessa eftirminnilegu klausu: „Elinn mót- orbátur getur ekki verið formanns laus og eitt bæjarfjelag ekki verið ; bæjarstjóralaust". Ekki rjett piltar? | En svo þegar nýji bæjarstjórinn j var valinn með fyigi kumpánanna og allra — sei sei, eklti vantaði nd fylgispektina við kaupmennina þá —' kom brátt annað hljoð í strokkinn. Bæjarstjórinn nýi reynd ist alveg óviðráðanlegur kaupmönn unum og verkakörlunum auðvitað líka, — ekkert yfli vald má styðja okkar málstað, sei sei nei, þá er það látið róa til skr......Bæjar fógetinn ht fir aftur á móti reynst þeim mæta vel og ekki veit jeg betur en að öllum þeirra kumpán um iíki við hann. Nógu er hann reglusamur, ekki vantar það, og nógu íhaldssamur er bann, held jeg. Nu vilja þessir háu herrar gefa bæjarstjóranum spárk tíl þesg að alt komist undir eina og sömu krúnu eins og i gamla dagana. — Ekki vantar stefnufestuna. Svo var það þetta með hafnar- vinnuna. Þetta sama og vinur minn, sjóarinn er að töngla upp, hefi jeg með eigin eyrum heyrt þessa háu íhaldsístrumaga básúna: Illa unnið og ekkert að gagni. Þó ættu allir sjóarar að geta sjeð það, að nauðsynlegt er að moka Eyr- inni frá garðinum, og eins ættu þeir ekki að télja það eftir, þó að við, sem höfum altaf altof lítið að gera á sumvin, fáum að bisa við steinana, heldur en að láta útlendu vjelarnar svelgja hvern pening úr bæjarkassanum, sem allar líkur eru til að þessi nýja sandskófla muni gera. Sumt af því sem þú segir kunn- ingi, er ekki svo galið, eina og þetta með billiardinn og prestinn okkar. Mjer findist veia minni þörf fyrir hann í kirkjunni, þar sem allir eru úttútnaðir af guðhrœðslu og heilagleik, heldur en einmitt á billiardinum. Það tínst mjer stað ur fyrir prestana. Þar eru synd- ugir unglingar og tápmiklir þó, eins og líka þarf að vera. Væri enginn syndugur þá væri lítil þörf Dr. Fr. K. Kadruka heitir austurrískur læknir, sem hingað kom í vikunni. Hefir hann haldið sýningu á stÖrn málverka- safni, og er foistjóri listafjelagsins „Pro arte" í Víuarborg. Hann hef ir ferðast um flest lönd Evrópu og um Ameríku og sýnt saín sitt og hefir hvarvetna verið tekið hið { besta. .' ".;•'. Málverkín eru frá ýmsum listar mönnum og einnig frá heimilum einstakrá manna víða um . lönd. Þó eru flent þeirra frá Austurriki. Þau eru seld vægu verði flest og rennur ágóðinn af sölunni til ör kumla listamanna. Sýning Dr. Fr. K. Kadruka var í Goodtemplarahúsinu fimtudag og föstudag s. 1. og var aðgangur ó- keypis. Nú hefir hann ákveðið að halda' uppboð á málverkum þeim er ó seld eru, þar eð flutningur þeirra ei dýr mjög. Mun mönnum þar gefast gott tækifæri til þess að eignast fallegt málverk eða rad •ringu fyiir sanngjarnt vörð. — Sbr. að öðru leytí auglýsingu í blaðinu i dag. á prestum. En mjer finst kirkjan ekki rjetti staðurinn. Þeir ejga blessaðir að sitja niður í okurhol- um kaupmannanna og brýna fyrir þeim að snuða nú engan og selja alt fyrir rjetta verðið, því eins og meistarinn segir, eiga allir snuðar- ar einn vissan samastað, og því held jeg að þeir kumpánar væru rjettir til að hlusta á að talað væri yfir hausamótunum á þeim. Svo eru það böllin og bíóin. í raun inni veitti ekki af einum 5 prest um fyrir Eyjarnar ef vel ætti að

x

Eyjablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eyjablaðið
https://timarit.is/publication/646

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.