Samtíðin - 01.04.1943, Blaðsíða 21

Samtíðin - 01.04.1943, Blaðsíða 21
SAMTÍÐIN 17 ANDRE MAUROIS: Listin að vinna Framh. STARF krefst aga. Margir kvarta undan því, að lífið sé stutt, en eru þeir hinir sömu með fullu fjöri svo mikið sem átta klukkustundir á dag? Maður, sem tekur til starfa í dögun, hvort heldur við skrifhorð sitt, í vinnustofu eða búð, getur leyst óhemjumikið dagsverk af hendi. Ihugið þá staðreynd, að rit- höfundur, sem aðeins skrifaði tvær hlaðsíður á dag, mundi við lok langrar ævi hafa ritað jafnmikið að vöxtunum og Balzac eða Voltaire, enda þótt nokkuð mundi liallast á um hókmenntagildið. En það er ekki nóg að sitja við skrifhorðið. Menn verða að hafa næði. Notagildi vinnunnar eykst um allan helming, ef menn verða ekki fyrir neinu ónæði við störf sin. Þetta sannast á rithöfundinum, sem þarf tima til þess að gleyma umheimin- um og heina athygli sinni að hug- sjónum sínum. Það sannast einnig á vélfræðingnum, sem er önnum kafinn við að leita að orsök vélar- bilunar, eða vefnaðarvörusalanum, sem hefur nóg að starfa við pantan- ir sínar. Losaralegt starf ber jafn- an vott um truflanir. Það er því skylda starfsmannsins að losa sig við slæpingja .... Þeir taka ekki tillit til annarra og hika ekki við að eyða síðustu mínútum þess manns, sem ekki hítur þá af sér. Þeir gera sér enga grein fyrir þvi, að ef hann fengi að njóta ein- verunnar, mundi hann ef til vill inna merkilegt starf af hendi. Slík- ir menn sjást ekki fyrir .... Tíma- þjófarnir vinna óheillastarf sitt með heimsóknum, símahringingum og bréfaskriftum. Varast ber að sýna þeim góðvild og þolinmæði. Það verður að meðhöndla þá með full- konmu miskunnarleysi. Vinátta við slíka menn mundi ganga sjálfs- morði næst. Goethe hefur látið viturlega orð falla um þetta mál. Hann segir: „Það er bráðnauðsynlegt að venja fólk af fyrirvaralausum heimsókn- um. Það vill endilega fara að troða áhugamálum sinum upp á yður, og heimsóknir þess munu fylla hug yð- ar álls konar sjónarmiðum, gerólík- um þeim, sem þér hafið sjálfir. Eg hef ekki einu sinni tima til að fram- kvæma öll mín eigin áhugamál, svo að i lagi sé.".....,Þér ælluð ekki að vera svona oft úli," segja tíma- þjófarnir, og síðan bæta þeir við: „Komið þér og horðið þér hjá mér miðdegisverð á morgun....." Petain marskálkur segir frá þvi, að í síðustu heimsstyrjöld hafi hann verið vanur, er honum var boðinn nýr liðsforingi til aðstoðar, að fara með hann upp í sveit, leggja fyrir hann hernaðarvandamál og stinga sjálfur upp á lausn þess. Ef liðs- foringinn féllst á þessa lausn og

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.