Samtíðin - 01.04.1943, Blaðsíða 22

Samtíðin - 01.04.1943, Blaðsíða 22
18 SAMTÍÐIN sagði já og amen við öllu, neitaði marskálkurinn að þiggja aðstoð hans. En ef hann hins vegar gagn- í-ýndi skoðanir hins slynga foringja eindregið, en með fullri kurteisi, var honum óskað til hamingju og veitt starf. „Gallinn var sá," hætti mar- skálkurinn við, „að þetta fréttist hrátt um allan herinn, og að ég gat ekki opnað munninn svo, að litil- látustu lautinantar segðu ekki full- um hálsi: „Nei, herra marskálk- ur!" Ég reiddist við einn þeirra, en slíkt kom aldrei oftar fyrir." Hvað á starfsmaður að gera, ef hann veit með vissu, að hann hef- ur á réttu að standa og yfirmaður hans neitar að taka alhugasemdir hans til greina? Hann verður að hlýðnast skipunum yfirmannsins, eftir að hann hefur sjálfur hreyft andmælum sínum. Ekkert hópstárf er hugsanlegt án aga. Ef hér er um það mikilvægt mál að ræða, að lík- legt er, að það hafi langvarandi áhrif á framtíð lands, hers eða verzl- unarfyrirtækis, getur farið svo, að gagnrýnandinn verði að beiðasl lausnar frá starfi sinu. Til sliks úr- ræðis má þó ekki gripa, nema itr- asta nauðsyn krefji. Enginn, sem treystir sér til að leysa gagnlegt starf af hendi, má hlaupast á brott frá því .... Lengi vel litu menn þannig á, að vinnan væri óvirðuleg og guðleg refsing. „I sveita andlitis þíns skalt þú neyta brauðs þíns." Þrælar urðu áður fyrr að vinna líkamleg og einnig mörg andleg störf. í Róma- borg voru málfræðingar og stærð- fræðingar úr hópiþræla. Seinnaþótt- ust fræðimennirnir verða að deila mönnum i öreiga og burgeisa (bour- geois), og voru þeir fyrrnefndu menn, sem lifðu á kaupi sínu, en þeir síðarnefndu menn, er lifðu á atvinnurekstri eða arði. Þessi skipt- ing var þó harla dularfull. Banka- stjóri, er hafði 200.000 franka árs- laun, átti eftir þessu að teljast ör- eigi, en smákaupmaður eða kot- bóndi, er unnu sér með mestu erf- iðismunum inn 10.000 franka á ári, töldust til burgeisa. Alain skýrgreindi þetta að þvi: er ég hygg, mjög glöggt eða a.m.k. miklu betur en áður hafði verið gert. Hann taldi alla þá menn ör- eiga, sem lifðu af vinnu sinni, hvorl heldur líkamlegri eða andlegri. Hins vegar taldi hann alla þá menn burgeisa, er lifðu af ræðuhöldum. Málaflutningsmenn, kommúnista- erindrekar og betlarar eru burgeis- ar, af því að þeir afla sér tekna með því að koma öðrum til þess að borga sér. Handiðnamenn, vél- fræðingar og góðir rithöfundar eru öreigar, af því að þeir þurfa ekki að beita áróðri sér til framdráttar. Gildi starfs þeirra er nægilegt til þess, að það selst. Mikill vefnaðar- vöruframleiðandi er öreigi, ef hann aflar sér fjár eingöngu með þekk- ingu sinni á tækni, en hann er bur- geis, ef vehnegun hans stafar af elskulegheitum og sambandi við duglega kaupsýslumenn .... Sér- hver skipting á mannlegum verum í tvær deildir, eða eins og það er alltaf orðað: i „stéttir", er hættuleg og yfirleitt óeðlileg.....Það, sem mestu máli skiptir í sambandi við

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.