Samtíðin - 01.06.1943, Blaðsíða 16

Samtíðin - 01.06.1943, Blaðsíða 16
12 SAMTIÐIN ir hönd, mikil-leitur í bragði og þungbrýnn. Hann leit til bílsins og mælti: — Faxi minn er ekki skyldugur til að víkja úr vegi fyrir þessum hjól- fætta trogbera, enda hefi ég ekki auga í hnakkanum. Einhver farþeganna spurði riddar- ann að heiti. Hann kvaðst heila Birg- ir og eiga heima í Leyningi. — Og ætlar hvert? —Hann lét í veðri vaka, að hann væri á leið út i óvissuna, væri að leita að kaupamanni. — Er nokkur slægur í nokkrum ykkar til nýtilegra verka? spurði hann. Bíllinn svaraði með því að þjóta af stað. — Sá þykist eiga undir sér! varð einhverjum að orði og kveikti í vindli. OG NÚ var ég kominn að Leyn- ingi — til þess að mæla jarða- bætur og bjóða ráðleggingar þessum þverhöfða. Kveldsólin skein á breiðar lierðar Birgis, þegar ég reið í hlaðið. Hann sat á hestasteini í hlaðvarpanum og stangaði kverkól við beizlis-liöfuð- Ieður, beit úr nálinni og Ieit upp, þeg- ar ég steig af hestbaki. Ég þóttist verða þess áskynja af tilliti Birgis, þegar ég heilsaði hon- um, að hann kenndi eigi gestinn. Ég sagði til nafns míns og gat þess, að við befðum sézt eitt sinn á förnum vegi, hann á hesti, ég í bíl. Birgir glotti við tönn. — Það var nú þá! Allir verða fyrir einhverjum árekstrum á lífsleiðinni. En þessi var ómerkilegur. Þú munt vera mælingamaður og fleira? Ég játaði því og spurði, hvort þar væri nokkuð að mæla? — Nei, ekki í þetta sinn. En þú getur gist hér í nótt, ef þér sýnisl! Ég tók því boði með þökkum. — Og hestinum get ég gefið tuggu, ef þér þykir vissara að býsa hann? Ég sagði hestinn hagspakan og réyndan að því að gera sér að góðu þá haga, sem grónir væru. — Þá er að spretta af klárnum og lofa honum að velta sér. Ég læt flytja hann til minna hesta. Gaktu í bæinn. Við gengum inn, og vísaði bóndi mér til sætis i gestastofu. — Þú ert líklega matar þurfi? Ég skal láta kvensurnar vita um gest- komuna. Ég sagði, að ekki lægi á, ég byggi enn að gestrisninni á Brávöllum. — Nú, þú gistir þar í nótt, hjá Bósamundu og Víglundi! Þar er ekki í kot vísað, gestum og gangandi. — Já, ég gisti hjá Bósamundu, hús- bóndinri þar var ekki heima. — Bétt er það, hann mun hafa ver- ið að afla sér þingfylgis, þykist ég vita, bóndinn sá. Þú hefur átt góða nótt hjá maddömunni þeirri. — Ágæta nótt, og það til marks, að frúin færði mér sjálf morgunkaffið og þrettán tegundir hveitibrauðs með kaffinu. — Því trúi ég. Þar er allt í sukki eins og sagt var um Hallgerði lang- brók. — Er Bósamunda af hennar kyni ? — Það veit ég ekki. Ég er ekki ætt- fræðingur og veit ekki um ætt Bósa- niundu annað en það, að langammo

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.