Samtíðin - 01.11.1943, Blaðsíða 9

Samtíðin - 01.11.1943, Blaðsíða 9
SAMTIÐIN kvænid þess fyrirkomulags, get ég ekki annað sagt en að þetta samband milli skólanna hafi reynzt illa og standi Gagnfræðaskóla Reykvíkinga beinlínis fyrir þrifum. Mér finnst því, að það væri að bjóða reynslunni byrginn, ef farið yrði að hneppa aðra skóla landsins í slíka bónda- beygju. NÚ ER YERIÐ að endurskoða launamál opinberra starfsmanna almennt, og getur það ekki verið ó- viðkomandi þessu viðhorfi dagsins, hvaða afkomuskilyrði kennurum við framhaldsskóla verða ætluð fram- vegis. Það hefur nefnilega verið dá- lítið broslegt núna undanfarin sum- ur, að skólapiltar á 15. og 16. ári hafa Iiaft drjúgum hærri mánaðartekjur um sumarmánuðina við einhverja erfiðisvinnu lieldur en kennarar þeirra, margir hverjir rosknir fjöl- skyldumenn, hafa við sin störf hvern mánuð ársins að meðaltali! Það hefur glatt mig að sjá piltana hafa góða atvinnu í sumarleyfinu og er óskandi, að það haldist sem lengst. En er ekki eitthvað meirri en lítið bogið við það; að störf eins og kennsla við framhaldsskóla og æðri skóla, — störf, sem útheimta langt og kostn- aðarsamt undirbúningsnám og eru þar að auki þess eðlis, að vissa sér- hæfileika þarf til þess að geta leyst þau vel af hendi — skuli nokkurn tíma og nokkurs staðar vera verr launuð en ahnenn erfiðisvinna, sem að margra áliti er þá ekki heldur of- borguð ? EG RIÐ SVO þá, sem þessar linur lesa að taka þær ekki fyrir annað en það, sem þær eru, ekki sem neina túlkun almenns stéttarsjónar- miðs, eins og fyrirsögnin gæti fljótt á litið gefið tilefni til að ætla, heldur eingöngu góðlátlegar skeggræður minar, þar sem ég hefi gert ófull- komna tilraun til að verða við áskor- un ritstjóra Samlíðarinnar um að segja eitthvað frá „viðhorfi dagsins" eins og það horfir við mér pérsónu- lega í mínum verkahring. Og að endingu þetta, sem allir vita, en aldrei virðist þó of oft sagt: Unga kynslóðin i bænum er Reykjavík framtíðarinnar, og allt, sem gert er til að hlynna að mennt- un hennar, — kennsla, skólar, skóla- hús o. s. frv. miðar að því, að gera viðhorf dagsins á morgun sem bjarl- ast í þessum bæ. Fhigmaður einn gerði ótal hunda- kúnstir í loftinu. Loks hrópaði einn af farþegunum: — Þér virðist ekki hafa neina hugmynd um, að ég hef aldrei flog- ið áður. — Hvað um það, svaraði flug- maðurinn, — aldrei hef ég heldur flogið fyrr. Frúin: — Eruð þér búin að fsegja lálúnsmunina? Stúlkan: — Já, allt nema hring- ina yðar og eyrnalokkana. Snikkarana gæðin grunar, þeir geta varla trúað mér, en það lætur sig ekki um líminguna, láttu hana bara halda sér.

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.