Samtíðin - 01.11.1943, Blaðsíða 18

Samtíðin - 01.11.1943, Blaðsíða 18
16 SAMTÍDIN munu vera gagnólíkir þeim höfund- um, sem vinir vorir hafa valið sér. Það er eins um bókmenntirnar og ástina, að oss furðar á smekk ann- arra manna i þeim. efnum. Vér skul- um halda fast við það, sem oss hentar bezt. Um það vilum vér be'zt sjálfir. .. . Listin að njóta livíldar er nátengd listinni að vinna. Maður, sem er þreyttur og þarfnast mjög hvildar, getur ekki innt af hendi starf, svo að vel fari. Vér þekkjum öll þessa hæðilegu morgna eftir andvöku- nætur, þegar heilinn neitar að starfa. Þegar svo ber undir, mundi vera til- gangslaust að reyna að beita megin- reglum listarinnar að vinna. Þær meginreglur gera kröfur til þess, að sál og líkami séu hress. Maðurinn getur ekki Iifað án þe'ss, að störf og hvíld skiptist á. . . . Ég hef séð með- limi frakknesku ríkisstjórnarinnar svo úttaugaða, að þeir gátu ekki haldið augunum opnum, og samt urðu þeir að taka ákvarðanir, sem 'réðu úrslitum um friðinn í Evrópu. Þegar svo be'r undir, verður hvildin að knýjandi skyldu. Þegar þreyta stafar af líkamlegri áreynslu, er ekki mikill vandi að hvíla sig. Maður fleygir sér upp i rúm og steinsofnar. En ef þre'ytau stafar af andlegu erfiði, kann oss að vera ókleift að festa svefn, enda þótt vér höfum hans fulla þörf.. . Til þess að menn sofni, verða þeir að trúa því, að þeir geti sofnað. Svefnmeð- id, tekin í nógu smáum skömmtum, geta reynzt ágætlega þessu til við- bótar. Menn ve'rða að liggja þannig, að sem bezt fari um þá, í algerðu myrkri og við jafnan, en ekki o* mikinn hita. Allri umhugsun líðandi stundar ber að vísa á bug, því að hún veldur andvöku. Gott er ao hvarfla huganum til bernsku- og æskuáranna, er orsakirnar ao áhyggjum vorum höfðu enn ekki náð að festa rætur. Hugsið um löngn liðna atburði og reynið með augun aftur að leiða yður þá fvrir hug- skotssjónir. Smám saman munuo þér þokast inn í friðsælan heim, þai" sem yður mun unnt að festa svefn. Önnur aðferð, gagnólík þessari, og oft mjög beppileg, er að virða and- vökuna að vettugi, hugsa sér hana sem aðvífandi happ, taka sér boK eða eitthvert verk í hönd og skeyta ekki um tímann, heldur bíða róleg- ur, þár til maður sofnar vegna lik- amlegrar þreytu. .. . „Starfið forðar oss frá leiðindum, löstum og fátækt". Það er allra nieina bót. „Guð blessi starfið", var enski yfirforinginn minn i heimsstyrjöld- inni frá 1914 vanur að segja við val& og það er sú bæn (ég tala hér at reynslu), sem ég hlýddi alltaf a- Fögnuður sálarinnar er fólginn í þvl að starfa", sagði Shelley. Starf, sem unnið er af heilum hug, gerir mann- inn heilsteyptari. Iðjuleysi vekur bjí honum tilgangslausa iðrun, hættu- lega draumóra, öfund og hatiu'- Fyrsta boðorð Iistarinnar að stjórna, er að kappkosta að fá þjóðinni nóg að starfa. Það er ókleift að stjórna þjóð, sem leiðist, en sú þjóð, sein er önnum kafin við störf, er hún álít- ur nytsöm, og kappkostar að efla framtakssemi sína, hefur höndla'ð gæfuna. Framh-

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.