Samtíðin - 01.12.1943, Blaðsíða 18

Samtíðin - 01.12.1943, Blaðsíða 18
14 SAMTÍÐIN anda hinna látnu brautryðjenda. Dauft lófatak heyrðist í hópnum. Eft- ir nokkra stund bað hann menn að hrópa ferfalt húrra fyrir ættjörðinni. Og innibyrgðar tilfinningar fólksins birtust fyrsta sinn þennan dag í magnþrungnum húrrahrópum. Það var tjáning þess á ástinni til ættjarð- arinnar, vottur um fórnarvilja þess. Sverrir tók undir af öllum mætti. Hann varð gagntekinn af sigurgleði og hrifningu. Löngunin til að gera eitthvað, fórna einhverju, fékk fram- rás á þessu augnabliki. Nú var hann orðinn þátttakandi þessarar minning- arhátíðar. Hérna voru lians menn, þetta fólk, sem á einfaldan hátt tjáði tilfinningar sínar. En ræðumaðurinn var honum fjarlægur og steinrunn- inn i baráttunni fyrir auknum völd- um og fé. Að lok'um var þjóðsöngurinn leik- inn. Fólkið stóð grafkyrrt og hlýddi á hann í þögulli lotningu, nema stöku mannrola, sem ekki hafði rænu á því og vafraði áfram nieð tómlegu augnaráði. Og svo aðrir, sem af pöli- tískri fordild og naglaskap þóttust upp yfir það hafnir, að taka þátt í þessari einföldu helgiathöfn fólksins, og spígsporuðu glottandi um. Sem snöggvast fann Sverrir til ó- skiljanlegs trega, er hinir hátíðlegu hljómar þjóðsöngsins hljómuðu yfir torgið. Og síðar, er hann rifjaði upp i huganum mynd þessa dags, var það að eins tvennt, sem snart hann og brá leifturbjarma yfir myndina. Það voru hvell, tjáningarfull húrraliróp og berhöfðaður mannfjöldi, sem hlýðir í lotningu á þjóðsöng sinn. Rockefeller, ameríski olíukóngurinn heimsfrægi, sem nú er dáinn, var fádæma athug- ull maður. Eins og titt er'um menn, er hafizt hafa úr sárri fátækt til mik- illar auðsældaj-, sý|hdi Roekefeller jafnan hina mestu aðgæzlu í smá- munum. Eitt sinn kom hann þar að, sem verið var að lóða lok á olíuílát. Taldi. hann kveikingarefnisdropana, sem lóðunarvélin eyddi við hvert dósarlok. Þeir voru nákvæmlega 39. Rockefeller þótti þetta of mikil eyðsla og skipaði mönnum sínum að athuga vélina. Það var gert, og kom, þá í ljós, að með smávægilegri lagfæringu á henni mátti spara einn dropa við hvert lok. En þessi eini dropi tákn- aði sparnað fyrir Standard Oil Com- pany, er nam hvorki meira né minna en 50 þús. dollurum á ári. SKÖMMU eftir að Calvin Coolidge Bandaríkjaforseti lét af em- bætti og yfirgaf Hvíta húsið í Was- hington fyrir fullt og allt, átti hann að skrifa nafn sitt, stöðu, heimilis- fang og athugasemdir á skírteini eitt. Coolidge skrifaði í cyðuna fyrir stöðu: Vikið frá embætti. Og eftir andartaksumhugsun skrifaði hann í athugasemdaeyðuna: Feginn því! ' I Komdu að skoða, hvað er falt, hverjum boðinn þráður. Nú er soðið saman allt, sem var hnoðað áður. i

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.