Samtíðin - 01.12.1943, Blaðsíða 20

Samtíðin - 01.12.1943, Blaðsíða 20
16 SAMTlÐIN leiðinga. Græn grasrönd er framan við húsið, en svo tekur við nokkurra metra breið sandfjara. Börnin eru að leika sér berfætt i fjörunni, og auðsjáanlega dauðlangar þau til að vaða út í og busla i grunnu sjávar- borðinu, en það er ekki árennilegt, því að þykkt grútarlag bggur á sjón- um, það er óunnið gull, sem verk- smiðjan hefur ekki tækifæri til að gera sér mat úr. Og illa fór fyrir svartfugli áðan, sem kom syndandi inn eftir tærri vök, sem golan hafði rutt: hann Ienti óvart inn í lýsistorf- una til hliðar við vökina, fjaðrirnar límdust saman og hann gat hvorki flogið né synt. Ég er hræddur um, að hann hafi drukknað. Ég sé stóra mótorbáta koma inn með góðan feng af þorski og ausa lionum yfir í færeysku skútuna, sem tekur á móti öllu, nema hausum og innyfium. Enginn hefur tíma til að hirða það. Ég sé, að það er flutt út úr höfninni og að því er sökkt í sjávardjúpið, Mér virðist Poseidoni finnast fátt um þetta; hann stjakar við þessum hrúg- um með þriforkinum og tautar eitt- hvað um það, að mannkindinni væri nær að nota þetta til að rækta jörð- ina, heldur en að saurga með því sjáv- arbotninn. — En nú kemur sjúkling- ur, svo að ég get ekki séð fleira út um gluggann í bráðina. LEITIÐ UPPLÝSINGA UM VÁTRYGG- INGAR HJÁ: Nordisk Brandforsikring A/S Aðalumboð á íslandi Vesturgötu 7. Reykja- vík. Sími 3569. — Pósthólf 1013. BERNARD Shaw sagði nýlega: „Maðurinn er sú eina skepna, sem ég er verulega hræddur við. Mér hefur aldrei fundizt neitt sérlega mik- ið til um hugrekki ljónatemjara. Hann er þó óhultur fyrir mönnun- um, meðan hann er læstur inni í Ijónabúrinu. Ljón er ekki hættuleg skepna. Það á sér engar hugsjónir, engin trúarbrögð, ekkert riddaraeðli, ekkert ættardramb. Það hefur í stuttu máli enga löngun til að vinna nein- um tjón nema þeim, sem það ætlar að éta." FÁEINUM klukkustundum áður en hinn frægi skáldsagnahöf- undur, Marcel Proust, gaf upp and- ann, bað hann einn af þjónum sín- um að rétta sér eina af bókum þeim, sem hann hafði skrifað. Proust kvaðst þurfa að breyta kafla i þessari bók, þar sem lýst væri þjáningum deyjandi manns, því að nú sagðist hann finna sjálfur, hvernig þær væru. Því næst skrifaði hann eins hratt og óður væri, þangað til hann varð al- gerlega örmagna og gaf upp öndina. — Hvað mundir þú gera, ef þú hefðir eins miklar tekjur og Rocke- feller? — Það veit ég ekki, en hitt hef ég oft hugsað um, hvað Rockefeller mundi gera, ef hann hefði ámóta háar tekjur og ég. Nauðsynlegast af öllu er að kunna að grípa tækifærið, þegar oss hentar það. En að því undanskildu tel ég mesta nauðsyn á því, að hafa vit á að sleppa tækifæri, þegar svo ber undir. — Disraeli. 4

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.