Alþýðumaðurinn


Alþýðumaðurinn - 16.04.1987, Blaðsíða 6

Alþýðumaðurinn - 16.04.1987, Blaðsíða 6
6 - ALÞÝÐUMAÐURINN Árni Gunnarsson skrifar: Er þetta sérkennilegt kosningamál... eða hvað? Kosningarnar 25. apríl nk. geta orðið býsna örlagaríkar fyrir íslenska þjóð. Kjósend- ur standa frammi fyrir tveim- ur afgerandi valkostum. Þeir verða að svara þeirri spurn- ingu hvort þeir vilja að áhrifa nýfrjálshyggjunnar gæti áfram í stjórn landsmál- anna, eða hvort jöfnuður og réttlæti fái að hafa meiri áhrif en verið hefur. Fulltrúar nýfrjálshyggjunnai boða það, að markaðslögmálin skuli í einu og öllu ráða tekju- skiptingu, þróun byggðar og þeir hafa gert harða atlögu að velferð- arkerfinu með þeim afleiðingum, að heilbrigðis- og menntakerfið hefur orðið fyrir alvarlegum skakkaföllum. Misréttið blasir hvarvetna við. í landinu búa tvær þjóðir í tvennum skilningi. Ann- ars vegar eru það hinir efna- minni, sem hafa greitt niður verðbólguna með láglaunastefnu stjórnvalda, og hins vegar fjár- magnseigendur, sem hafa leikið sér á verðbréfamarkaðnum og rakað saman miklum fjármun- um. Þá hefur landsbyggðin orðið að þola gífurlegt misrétti. Þar eru launatekjur lægri en á höfuð- borgarsvæðinu, eignaupptaka hefur átt sér stað vegna lækkunar fasteignaverðs, vandi landbúnað- arins hefur haft alvarlegar afleiðingar fyrir þjónustuiðnað á þéttbýlisstöðum og bændur, vöruverð og framfærslukostnað- ur er hærri á landsbyggðinni en á höfuðborgarsvæðinu, og hvers konar opinber þjónusta er lakari. Byggðastefna íhaldsmanna í Sjálfstæðisflokki og Framsókn hefur brugðist. Fólksflótti af landsbyggðinni er staðreynd. Það verður eitt meginverkefni nýrrar ríkisstjórnar að snúa þessari þróun við, brjóta niður áhrií nýfrjálshyggjunnar og færa vald- ið og fjármunina heim í héruð. En misrétti nýfrjálshyggjunnar birtist í fleiri myndum. Frum- skógarlögmálið hefur valdið því, að ungt fólk hefur orðið að taka á sig manndrápsbyrðar til að lúta því lögmáli sjálfseignarstefnunn- ar að eignast þak yfir höfuðið. Þeirra hlutskipti hefur orðið sleitulaust strit, óbærilegir skuldabaggar og tjöld hafa verið dregin fyrir alla framtíðarsýn. Á þessu sviði þarf að gera grundvallarbreytingar á samfé- lagsbyggingunni. Það verður að tryggja það að ungt fólk geti not- ið bestu ára ævinnar, bæði við heimilisstofnun og uppeldi barna sinna. Þetta gildir jafnt um þá, sem stunda langskólanám og þá, sem fara ungir út á vinnumarkað. Á íslandi hefur verið fylgt stefnu, sem í eðli sínu er mannfjandsam- leg. Öllu hefur verið snúið við. Ungs fólks bíður ekkert annað en glórulaust brauðstritið í ein- hverju mesta láglaunalandi Evr- ópu. Konum er gert að vinna fyr- ir smánarlaun, hávaxtastefna og lánakjör eru á þann veg að það jafngildir eins konar skuldafang- elsi að taka fjármuni að láni. Með tillögum sínum um kaup- leiguíbúðir, breytingar á vaxta- stefnu réttlátari tekjuskiptingu, breytingar á skattakerfinu, bend- ir Alþýðuflokkurinn á leiðir, sem geta snúið þessari öfugþróun við. Flokkurinn vill, að börnin fái for- eldra sína aftur og að unnt verði að skapa raunverulegar tóm- stundir svo mannleg samskipti geti komist í eðlilegt horf. Ein- hverjum kann að finnast þetta sérkennilegt kosningamál, en ég bið hvern mann, sem þessar línur les, að hugleiða hvernig ástandið er og hefur verið á hans eigin heimili. í allri umræðunni um hag- stjórnaraðferðir, hefur gleymst að huga að manninum sjálfum og hvernig honum vegnar, ekki ein- göngu í veraldlegum efnum, heldur einnig andlegum. Kynslóð þeirra, sem nú eru á miðjum aldri, hefur fjarlægst ýmsar manngildishugsjónir, sem áður þóttu bæði sjálfsagðar og eðlileg- ar. Manninum og sálarheill hans hefur verið fórnað á altari auð- hyggjunnar. Og það er mál að snúa af þeirri braut. í mörgum tilvikum höfum við gleymt börnum og öldruðum, sem ekki hafa myndað með sér samtök þrýstihópa til að koma málum sínum á framfæri. Öldr- uðum eigum við skuld að gjalda fyrir það þjóðfélag, sem þeir hafa lagt grunninn að með ævistarf- inu. Og ekki er minni skuld okk- ar við börnin, sem við erum búin að veðsetja fyrir erlendum lánum, flæma foreldrana frá og erum á góðri leið með að svipta landgæðum. Alþýðuflokkurinn er flokkur mannúðar og manngildis, og full- trúar jafnaðarstefnunnar verða í öllum verkum sínum að taka mið af þörfum einstaklingsins, en ját- ast aldrei undir stefnu hinnar óheftu markaðshyggju, sem segir, að hver sé sinnar gæfu smiður, án þess að taka tillit til þess, að smíðatól mannanna eru misjöfn. Það er kominn tími til þess, að bregðast hart við hinni óheftu markaðshyggju, sem lætur sér í Iéttu rúmi liggja afkomu allra annarra en þeirra, sem hafa fjármuni til að búa til fjármuni. Jafnaðarmenn geta ekki látið það líðast, að einhver tiltekin hópur þjóðfélagsins nái í krafti fjármagnsins þeirri aðstöðu og völdum, að hann geti ráðið kjör- um og örlögum hins vinnandi manns. Kosningabaráttan núna snýst um framtíð og afkomu mik- ils hluta þjóðarinnar, sem hefur orðið að þola misrétti nýfrjáls- hyggjunnar á flestum sviðum. Jafnaðarstefnan á nú meira erindi til íslendinga en nokkru sinni fyrr. ... hávaxtastefna og lánakjör eru á þann veg að það jafngildir eins- konar skuldafangelsi að taka fjár- muni að láni ... hins vegar fjármagnseigendur sem hafa leikið sér á verðbréfa- markaðnum og rakað saman mikl- um fjármunum Og ekki er minni skuld okkar við börnin sem við erum búin að veð- setja fyrir erlendum lánum ...

x

Alþýðumaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðumaðurinn
https://timarit.is/publication/597

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.