Íslendingur


Íslendingur - 06.01.1925, Blaðsíða 1

Íslendingur - 06.01.1925, Blaðsíða 1
Talsími 105. Ritstjóri: Gunnl. Tr. Jónsson. Strandgata 29. XI. árgangur. Akureyri, 6. janúar 1925. 2. tölubl. Ragnar eða Halldór? Kjósandi góður! Hvað myndirðu gera, ef þú ættir umsvifamikið bú og þyrftir á ráðsmanni að halda og umsækjendurnir um stöðuna væru þeir Ragnar Ólafsson og Halldór Friðjónsson? Hverjum þeirra myndirðu treysta betur í ráðs- mannsstöðuna? Og myndirðu þá ekki veija þann manninn í hana? Eins og þú myndir velja fyrir sjálfan þig, áítu að velja fyrir bæjarfélagið við kosningarnar í dag. AKUREYRARBIO Miðvikudagskvöldið: MARK ZOROS, 6 þátta kvikmynd. Aðalhlutverkið leikur snillingurinn Douglas Fairbanks. Húsið opnað kl. 8. — Byrjað kl. 8^t. Dálítill mann- jöfnuður. Það er enganveginn ófróðlegt, að gera dálítinn samanburð á efstu mönnum þeirra listanna, sem • eru skörpustu andstæðurnar — þeim Ragnari Ólafssyni og Halldóri Frið- jónssyni, því að af honum má nokk- uð ráða, hvor þeirra hafi og hvor þeirra muni duga þessu bæjarfélagi betur, en einmitt á það verða kjós- endurnir að líta, vilji þeir bæði sjálf- um sér og bæjarféiaginu í heild sinni vel. Ragnar Ólafsson fór ungur úr föðurgarði með tvær hendur tómar 'og hafði ekki til menta ve'rið settur. En einbeittur vilji á að komast á- fram í heiminum var veganestið. Af eigin ramleik aflaði hann sér mentunar, sérstaklega verzlunar- og fjármálaþekkingar, og varð svo að sér í þeim greinum, að fáir standa honum á sporði hér um slóðir. Með dugnaði og atorku tókst honum smátt og smátt að ná því takmarki, sem hann hafði sett sér, unz að haun er kominn svo langt, að vera talinn einhver mesti fésýslumaður— ekki aðeins þessa bæjarfélags, held- ur alls Norðurlands." — Og R. Ó. hefir komið víða við, dugnaður hans verið Hfgjafi mörgu því, sem lá við falli og nú stendur að nýju með blóma, má þar til nefna Klæða- verksmiðjuna »Gefjun«, sem hann tvímælalaust á mestan og beztan þáttinn í að bjarga úr kröggunum, sem hún var komin í, og koma henni í það fyrirmyndar-ástand, sem hún nú er í. Síðan hann komst í bæjarstjórn Ak. hefir hann sérstak- lega látið sér ant um fjármál bæjar- ' ins og mun eiga drýgstan þáttinn í því, hversu farsællega að bærinn komst yfir fjárkrepputímana og hversu vel hánn er stæður nú, í hlutfalli við aðra kaupstaði lands- ins. Hann hefir útvegað bænum lán á mestu peningakrepputímun- um með langtum betri kjörum en bæði bankarnir íslerjzku og íslenzka ríkið gátu náð fyrir lántökur sínar, um sama leyti. Og yfirhöfuð má segja um R. Ó., að hann hafi verið sá bæjarfulltrúinn, sem umsvifamest- ur hafi verið í bæjarstjórninni hin síðari árin og jafnframt maðurinn, sem reynst hefir bæjarbúinu helzta hjálparhellan hvenær sem á hefir reynt. Hann hefir hvervetna sýnt sig — bæði í einka og opinberri starfsemi — sem afburða atorku- mann og góðan dreng, og þeir verða ekki margir, sem leika lífs- feril R. Ó. eflir honum — þvílangt er sporið úr fátæka unglingspiltin- um R. Ó., sem fór tómhentur úr föðurgarði fyrir næstum 40 árum síðan og í R. Ó. eins og kringum- stæðum hans er háttað í dag. Um Halldór Friðjónsson er líkt að segja og R. Ó., að ekki mun auðurinn hafa fylgt honum úr föð- urgarði. Með tilstyrk ættmenna sinna mun hann þó .hafa fengið sæmilega undirstöðumentun, fyrst við Ólafsdalsskóla og síðan við Gagnfræðaskólann hér. Frá þeirri skólaveru mun heimili hans aðallega hafa verið hér á Akureyri, eða um 20 ár. Hvað hefir H. F. afrekað fyrir sjálfan sig eða bæjarfélagið á þeim tíma? Hvar hefir atorka hans og dugnaður sýnt sig? Pað eina, sem er áberandi, er það, að hann hafi litið þá menn öfundaraugum, sem tekist hefir að komast áfram í veröldinni betur en honum sjálfum —- og reynt með öllu móti að hafa niður af þeim skóinn og gera þá tortryggilega í augum fjöldans. Hann hefir reynt að naga sundur þær rætur, sem þjóðfélag vort bygg- ist á og vakið glundroða og sundr- ung hvar sem hanh hefir nærri komið. Fjármálaviti er hann ger- sneyddur, og þó hann sé búfræð- ingur, þá munu víst fáir búskussar meiri í þessum bæ en hann. En maðurinn er óheimskur og hefir sennilega hugsjónaauð nokkurn, þó aðfenginn sé. En þær hugsjónir eru eins fjarlægar hinu praktiska h'fi og tunglið er sólinni, og menn af því taginu eiga síztir allra erindi í bæjarstjórn Akureyrarkaupstaðar. En hvað finst kjósendunum ? Kosninga- molar. Bolsar. Halldór Friðjónsson og Elísabet Eiríksdóttir eru bæði meðlimir í Kommúnistafélaginu hér í bænum, bæði bolsar. Verði þau kosin í bæjarstjórnina, munu þau gera sitt ítrasta til þess, að gera bæjarbúið að tilraunastöð fyrir hugsjónir og kenningar þeirra erlendu byltinga- manna, er mesta ógæfu hafa leitt yfir þjóðirnar. Dæmin eru deginum ljósari og til þess eru vítin að var- ast þau. Dómur fafnaðarmannsins. HjalmarBranting,stjórnarfonnaður Svíþjóðár og helzti jafnaðarmanna- foringinn, sem uppi er á Norður- löndum, sagði nýlega í ræðu, að kommúnistarnir — bolsarnir — væru eiturnöðrur á þjóðfélagslíkamanum. — Ætla Akureyrarkjósendur að hleypa þeim inn í bæjarstjórnina í dag? Sólskinsbletturinn. ísafjörður er sólskinsblettur korh- múnistanna íslenzku. Peir hafa verið þar við völd í nokkur ár og verið kenningum sínum trúir í ýmsu. — Og hver hefir svo árangurinn orð- ið? Bærinn," sem var vel stæður, er þeir komust til valda, er nú í botnlausum skuldum, eignir hans allar og tekjur hans að miklu leyti veðsettar fyrir skuldunum, og íit- svörin, sem skattgreiðendurnir verða að borga, eru langsamlega þau hæstu á öllu landinu. T. d. eru út- svörin, sem lægstu gjaldendurnir, verkamenn og vinnukonur, þurfa að gjalda, þrisvar sinnum hærri upp og ofan en hér er venjan. Þegar skatt- greiðendur Akureyrarkaupstaðar greiða rúm 100 þús. kr. í aukaút- svör, verða skattgreiðendur ísafjarð- ar, sem þó eru talsvert færri, að greiða ríim 300 þúsund krónur. Ætli að svipað myndi ekki verða uppi á teningnum hér, ef bolsarnir næðu völdum í bæjarstjórninni? Vilja kjósendur bæjarins steypa hon- um í sama foraðið og Isafjörður er kominn í? Isafjarðarkosningin. Bolsarnir hér á staðnum eru mjög hreyknir yfir því, að skoðana- bræður þeirra hafa nýlega sigr- að við bæjarstjórnarkosningarn- ar á ísafirði, fengu tvo kosna af þremur. Á tímum neyðarinnar er brauðveitandinn oftast sigursæll, og eins og nú er komið á ísafirði, er bæjarstjórnin þar-bolsarnir-helztu atvinnuveitendurnir. Hún hefir með óstjórn sinni og álögum lamað svo aðra atvinnurekendur að flestir þeirra hafa því sem nær lagt árar í bát. Alþýðufólk á Akureyri! Forðið bænum ykkar frá að komast í sömu ógöngurnar og ísfirð. eru komnirí. Kl'ósið C-listann! oo Enn um bókasafnið. í 1. tölubl. Dgs segir bókavörður Amtbókassfnsins á Akmeyri það ósatt, að útlánsieglur safnsins hafí verið b otnar. Því vil eg svara með nokkr- um aihugasemdum. 1. Titilmiðar a'ttu að fylgja hverri bók, og lántakandi að rita nafn sitt á hann og skilja hann eftir sem kVitt- un, í vetur var vanrækt að nota þessa miða. í fyrstu, meðan þeir voru notaðir, vantaði mjög víða á þááitöl og mánaðaidaga, þegar bók- unum var skilað eða þær lánaðar. 2. Viðskifla^krá átti að rita fyrir hvern lántakanda, þar sem innfærðar væru þær bækur, er hann fengi að láni, og mánaðardagar, þegar bækur væru lánaðar og skilað aftur. Van- rækt hefir verið að fullnægja þessu. 3. A kvittanamiða fyrir bókum var Bllofi ekki hægt að sjá, hvaða bæk- ur höfðu verið lánaðar, sumstaðar vantaði bókaheitin . alveg, aðeins sett tala bóka, sem lántakandi hafði fengíð. 4. Bókaverði var fyrirsett að hleypa mönnum ekki inn í aðalbókasafnið við útlán; þetta kannast hann við að hafa, vikið frá, þykist bókavörður þar fylgja amerískum reglum en gleymir því, að vér nefndarmenn alls eigi vildum iaka þessar regl- ur upp hér, af ótta við að röðin myndi ruglast á bókunum, og dýr- mætar bækur í safninu ef til vill glatast.— En vér höfum farið milli- veg, þar semheill hópuV af ágætum fræðibókum, tímaritum, íslendinga- sögur og fl. er í opnum hillum á leí-traisal safnsins, er bókanotendur geta blaðað í eítir vild, þegar lestr- arsaiurinn er opinn. Petta, sem hér er vikið að, er þungamiðjan í útlánsreglunum, og það er ekki á neins manns færi að halda safninu í fullri reglu, neraa þeim sé rækilega fylgt. Ak. 6. jan. 1925. Guðm. ö. Bdrðarson.

x

Íslendingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingur
https://timarit.is/publication/675

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.