Alþýðublaðið - 12.09.1923, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 12.09.1923, Blaðsíða 1
Oefið út af .áLlþýduflokkniim 1923 Miðvikudaginn 12. september. co8. tölublað. „flrakförin:' Viðtal við ÓJaf. >Velkomlnn heimk segi ég við Óiaf Friðriksson, sem kom frá Vestmannaeyjum með >Síríusk. >Þakka þér fyrir,« segir ÓI- afur; >þú meinar úr hrakförinni, sem Moggi kallar.< >Jú, jú; segðu mér af ferða- lagi þfnu og fundarhöldum.« >Gera, skal ég það,< segir Ólatur, >en hafðu það nákvæm- lega rétt eftir mér. Og svo vil ég taka það fram fyrir þá, sem ekki þekkja jDIaí Friðriksson og því kynnu að halda, að eitthvað væri tit í því, sem Morgunblaðið sagði, að Alþýðublaðið hefir 90 kaupeadur í Vestmaouaeyjum, og um fjölda at eintökunum eru tvær fjSlskyldur. Það þýddi þvf lítið tyrtrmig, þó ég vildi segja ósatt; það' væri sáma sem að auglýsa mig sém ósannindamann gagnvart Vestmanna©yingum.< >Já; það er satt, Hélztu marga fundi?< >Ég var á einum verkamanna- félagsfundi og fjórutn opinberum fundum. Fyrsta ópinbera fundinn hélt ég sunnudaginn 2. sept, Eg héit fyrst fyrirlestur um jafnaðarstefnuna, en í móti mæltu Sig. Sigurðsson lyfsaíi, Páll Kolka læknir, Gvendur Hannes- son, sem var staddur í Eyjunum, Jóhann Jósefsson kaupmaður, og minn gamli vin Árni kauprnaður Sig'ússon, ekki að gleyma. Fund- urinn byrjaði kl. 4 um efttrmið- daginn. Ég talaði fyrstur um jafnaðarstefnuna í eitthvað um klukkutfma; síðan mæltu í móti þrír þeir tyrstu af þeim, sem ég taldi upp áðan. Síðan talaði ég aftur og svaraði þeim, en þá talaði Sigurður lyísali aftur og Jóharin Jósefssön, sem kom með fáránlega árás á Jón Baldvtnss son fyrir að hafa verið móti banníagaundanþágunni, — sagðl, að það hefði verið árás á at- vinnu fátækra aíþýðumanna,* >Já einmitt; alt vill nú nafnið hafa. En hver er hann, þessi Jóhann ?< >Hann er kaupmaður og* með- eigandi í firmanu Gunnar Óiats- son & Co. Eða með öðrum orð- um: Gunnar er Gunnar, en Jó- hann er Coið (kóið).< >Eu hvenær talaði þessl gamli kunningi þinn, sem þú nefndir?< >Nú, hann Árni Sigfússon. Ja; hann talaði svona við og við. Fundurinn stóð til kl. 8; þá þurftl hann áð hætta vegna bíósýn- ingar. Eg hafði sfðastur orðið og sváraði þá Jóhanni hana bannlagafjarstæðu. Enginn vafi er á því, að >stemningin< var mfn megin í fundarlok, eins og stóð í Álþýðublaðinu. En Gísli Johnsen, sem var farinn af fund- inum áður en honum lauk, brúk- aði þessa umsogn Alþbl. til árásar á mig á seinni tundi, en su árás réyndist lítið haldbetri en allar hinar. Næsti opinber fundur var svo á þriðjudag. Ég talaði þá um Rússland, og fékk sem fyrr ágætt hljóð. Þó var einu sinnt dálítið stappað, og var mér sagt, að Gfsli Magnússon útgerðar- maður hefði byrjað. Sá sami Gísli kvað vera afbragðs-dugleg- legur að sækja sjó, en nokkur svqna ofsi í skapi, eins og stund- um er um duglega menn, og spakiir er hann ekki.' IJndir fundarlok kvaddl Sig- urður lyfsali sér hljóðs og sagði, 'að "með því að ég hefði ekki viljað takmarka ræðutíma and- mælenda minna, þá vildu þeir ekki mæta á þessum fundi, en þeir ætluðu að halda fund sjálfir bráðlega. Var því tekið með fognuði, sem von var, at þeim, sem þarna voru af kaupmánna- liðinu, þvf þeim gramdist vitan- lega, að enginn skyldi treysta JafnaðarmannafélagHfajidfn- nm, sem átti að vera í kvöld f Bárunni er fre^tað._____________ sér til þess að taka til máls á móti mér. Svo kom fundurinn góði, sem þeir boðuðu. Það er sá skemti- legasti fundur, sem ég hefi verið á, en sá næstskemtilegasti var fundúr, sem ég var á á Seyðis- firði í fyrra. Þessi góði fundur var haldirin I Nýja bfó. Salurinn þar er stærri en Báran hérna, að því, er mér virtist, svo ég get trúað því, að það sé rétt, að það hafi verið þar um 700 manns þetta kvöld, því salurinn var svona þéttfuliur. V^r þá fundur settur og lýst yfir, að Páll Kolka og Gísli Johnsen væru frummælendur, en á eftir fengi ég að tala í 30—40 mín- útur. Þeir tveir frummælendurnir töluðu svo í eitthvað liðugan klukkutíma til samaus, og ég jafnlengi og þeir báðtr á eftir. Fundarstjórinn ætlaði samt eitt- hvað að stoppa mig, en það var ttrópað til hans úr salnum að lofa mér að svará, svo ég fékk tækifæri. til þéss að svara flestum árásaratriðunum.< >Hvað sögðu þeir nú?< >Æ; ég roan það nú ekki al- mennilega. Kolka var eitthvað að efast um, að vinnan framleiddi auðinn, eitthvað að segja, að við jatnaðarmennirnir æstum upp verkalýðinn o. s. frv. Hann tór eitthvað að tala um, að það mundi ekki gefa "mikinn auð að rækta kartóflur á Sprengisandi, þó lögð væri í það vinna. Þetta hélt hann að sannaði, að vinnan framieiddi ekki auðinn, úr því það væri til vinna, sem ekki framleiddi auð. En ég held, að hann hafi áttað sig, þegar ég benti honum á, að þó að til væru rauðskeggjaðir læknar, þá er það ekki sama og að segja, að allir læknar séu rauðskeggjaðir. (Frh.)

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.