Íslendingur


Íslendingur - 04.12.1946, Blaðsíða 1

Íslendingur - 04.12.1946, Blaðsíða 1
XXXII. árg. Miðvikudaginn 4. desember 1946 50. tbl. 7. desem6er var minnst af stúdentum víða um Iand eins og venjulega. Er það mið- ur fariS aS Stúdentafélag Akureyrar skuli hafa látið niður falla öll hátíSa- hold þenna dag, því að þótt 17. júní hafi verið valiim aðalþjóöhátíðar- dagur, hafa stúdentar ákveðið að minnast 1. desember áfram sem full- veldisdags, enda verður þessi dagur ætíð merkur í sögu þjóðaiinnar. Um leið og vér 1. desember minn- umst mikilvægs áfanga í sjálfstæðis- baráttu þjóðarinnar, ættum vér að láta hann verða oss hvatningardag til þess' að standa sem dyggilegast vörð um það sjálfstæði, sem þjóðin nú loks hefir öðlazt. Innbyrðis sundrung er hín mesta hælta, scm s!eðjað getnr að sjálf- stæði hverrar þjóðar. Sameinuð og einhuga þjóð verður aldrei kúguð til lengdar. Islendingar ættu að láta reynslu fortíðarinnar verða sér til varnaðar. Nú á þessum minningar- degi fullveldisins er landið svo að segja stjórnlaust vegna ábyrgðar- lausrar þrætugirni stj órnmálaf lokk- anna. Á meðan bíða úrlausnar vanda mál, sem geta ráðið örlögum þjóðar- innar á komandi árum. Einstakir stjórnmálaflokkar hafa leyft sér að að nota viðkvæm utanríkismál sem leikfang í valdabaráttu innanlands. Sú þjóð, sem ekki getur verið sæmi- lega einhuga um utanríkismála- stefnu sína, er hættulega á vegi stödd. Það ber brýna nauðsyn til þess, að utanríkismálin verði með stjórnarskrárfyrirmælum" tekin úr höndum pólitískrar ríkisstjórnar. Stjórnmálaflokkarnir ættu að láta minninguna um óeigingjarna bar- áttu horfinna' sjálfstæðishetja verða sér hvatningu til þess að sameina nú kraftana. í þjóðnýtu starfi til vernd- ar framtíðarsjálfstæði hins unga lýð veldis. ÖNNUR SÖNGSKEMMTUN GEYSIS Karlakórinn ,.Geysir" söng aftur s. 1. fimmtudagskvöld. Var þessi söngskemmtun með svip- sniði og sú. fyrri, en nú komu fram aðrir einsöngvarar. I þetta sinn sungu einsöng þeir Gösta Myrgart, Hermann Stefánsson, Jóhann ögmundsson og Henn- ing Kondrup. Hermann Stefáns- son söng auk þess einsong í einu lagi, sem kórinn söng. Bæði kórnum og einsöngvur unum var mjög vel fagnað af á- heyrendum og þurftu þeir bæði að endurtaka sum lögin og syngja aukalög. Kórinn hefír sýnilega þjálfast ViOskiptaráð þarf að breyta um starfsaðferðir Prentfrefsið endurheimt t :,,.„. -,-,, ... —rr~r Jafnskjótt og Japanar höjðu verið hráktir jrá jyrstu eyunni af Filippseyjum., komu blaðamenn og prentarar úr skýlum sínum uppi í fföliwnum og tóku þegar til starja. Tœkin eru ójullkomin, en prentararnir vinna með ánœgjusvipþeirra manna, sem loksins haja hlolið frelsi og öryggi og gefa nú helgað krafta sína frjálsri hugs- un jrjálsra blaða. ÚR SKAGAFIRÐI 1 sumar hafa verið allmiklar fram- kvæmdir í Skagafirði, bæði á Sauð- árkróki og fram um sveitir. Byggingar. Mörg íbúðarhús eru í smíðum á Sauðárkróki og nokkur frammi í sveit. Vegna skorts á fagmönnum og efni, hættu þó ýmsir við að byggja á þessu sumri. Unnið hefir verið við hið nýja l>arnaskólahús á Sauðár- króki, en það er þó ekki alveg kom- ið undir þak. Rafveitan. Eins og áður hefir verið frá skýrt, hefir verið mikill rafmagnsskortur á Sauðárkróki. Hefir nú verið hafizt handa um virkjun Gönguskarðsár, og er ætlunin, að sveitirnar í nánd geti einnig fengið að einhverju leyti raforku frá þeirri virkjun. Nokkuð hefir verið unnið í sumar við undir- búning þessara miklu virkjunar. Símar, Lagðir hafa verið víða einkasím- ar út um sveitir í sumar. Er nú kom- inn sími svo að segja á alla bæi í Skarðshreppi, Staðarhreppi og Seilu- hreppi. Afli. Góður afli hefir verið undanfarið á Sauðárkróki. Hefir fiskurinn verið lagður inn á frystihús. I sumar voru samtals saltaðar á Sauðárkróki 8540 tunnur síldar. mjög undir handleiðslu herra Myrgart. Mun ekki ofmælt, að „Geysir" sé nú kominn í fremstu röð íslenzkra karla- kóra. 5 FUGVÉLAVIRKJAR KOMA HElM FRÁ AMERÍKU. "NÝKOMNIR efu heim írá Banda- ríkjunum fimm ungir Akureyringar, sem undanfarið hafa stundað nám í flugvélavirkjun í Kaliforníu í Banda- ríkjunum. Luku þeir prófi þar fyrir nokkru. Hinir nýútskrifuðu flugvélavirkjar eru þeir Baldur Þórisson, ASalmund- ur Magnússon, Asgeir Samúelsson, Finnur Björnsson og Páll Guðlaugs- son. LÖGREGLAN í Reykjavík hefir náð tveim- ur vélbyssum, sem mun hafa átt að smygla inn í landið. Ekk- ert hefir nánar verið tilkynnr um þetta. Tólf niiiima nefndin að hætta störfum. Enn hefir enginn árangur orðið af starfi tólf manna nefndarinnar. Virðist enginn grundvöllur vera fyrir sam- starfi allra flokka, hver sem ástæðan er. Búizt er við, að tólf manna nefndin hætti brátt frekari tilraunum til samkomulags. Ennþá hefir þó ekkert verið opinberlega tilkynnt um þetta. Fréttir þær, sem hér eru á gangi um myndun ríkisstjórn ar eru tilhæfulausar. Refllur ráðsins um úthlutun lejfa og VBfólajninp vara eru óviönnanöi. Um langt skeið hefir ríkisvaldið raunverulega haft í sínuin höndum ákvörðunarvald um það, hvaða vörur væru fluttar fcil landsins, og mælt fyrir um verðlagningu þeirra. Því miður hafa þó þessi aískipti ríkisvaldsfcis ekki átt minnstari þáttinn í ýmiskon- ar spillingu, sem þróast hefir í verzlunarmáluaum undanfarin ár. Reglur hins opinbera um veitingu innflutnings- og gjaldeyrisleyfa hafa að verulegu leyti veitt akveðnum aðilum einokunaraðstöðu, og reglurnar um verðlagnmgu vara hafa beinlínis stuðlað að háu vöruverði. Á þessu sviði sem öðrum er að vísu hægara að finna að en benda á leiðir til úrbóta, og það er enginn leikur að stjórna þessum málum, meðan takmarka þarf innflutning svo að segja allra vara. Það er þó augljóst, að ýmsar þær reglur, sem Viðskiptaráð hefir sett sér, eru mjög óheppilegar ¦— og jafnvel hættulegar. Viðskiptaráð hefir ekki gætt þess nægilega vel, að því ber fyrst og fremst að gæta hagsmuna almenn- ings í landinu, en ekki hagsmuna einstakra innflytj enda. Því er fyrst og fremst skylt að stuðla að því, að sem ódýrastar og beztar vörur séu fluttar til landsins. Hagnýta þarf kosti sam- keppninnar Samkeppni í verzlun er ætlað aS stuSla að því, að kaupmenn leggi sig fram um'-að útvega góðar og ó- dýrar vörur. ViðskiptaráS hefir ekki hirt um aS hagnýta sér þessa kosti samkeppninnar eins og vert væri. Ráðið hefir hinsvegar að verulegu leyti tekið upp hina fráleitu reglu gjaldeyrisnefndarinnar gömlu að út- hluta innflytjendum gjaldeyrisleyf- um í samræmi við fyrri innflutning. Með þessu er eldri innflytjendum í rauninni veitt einokunaraðstaða og þeir verndaðir fyrir allri samkeppni. Þar sem verzlunin er frjáls, verða innflytjendur að sætta sig við að þurfa að lúta í lægra haldi fyrir öðr- um innflytjendum, sem hafa getað náð hagstæðari kaupum á erlendum markaði. Einmitt ótti kaupsýslu- manna við ab" verða undir í sam- keppninni á að vera þeim hvatning til þess að útvega sér sem bezt sam- bönd. Og þetta er sá kostur sam- keppninnar, sem fylgismenn frjálsr- ar verzlunar benda á. Með reglum sínum hefir Viðskiptaráð aftur á móti að verulegu leyti firrt eldii inn- flytjendur þessum ótta. Þeim er tryggt hlutfallslega sama innflutnings magn ár frá ári, og meðan miklu minna er flutt inn heldur en svarar eftirspurn, eru þeir öruggir með að geta selt allan innflutning sinn af flestum vörum. Þannig skapa inn- flutningshöftin eldri fyrirtækjum svo að segja fullkomið öryggi. Hins- vegar reyndin orðið sú, að ný fyrir- tæki hafa átt mjög erfitt með að fá nokkur innflutningsleyfi, þótt þau hafi getað boðið ódýrari vöru. Þetta þarf að breytast. Viðskipta- ráð á að notfæra sér kosti samkeppn- innar, því að þrátt fyrir innflutnings höftin er það hægt. Leyfin á að veita á ákveðnum tíma, og þau eiga fyrst og fremst að veitast þeim, sem að dómi sérfróðra manna geta boðið bezta og ódýrasta v'öru, án hliðsjón- ar af fyrri innflutningi. Þannig er hagsmunum þjóðarheildarinnar bezt þjónað. Viðskiptaráð ákveSur heild- armagn jnnflutningsins og veitir síS- an einstökum innflytjendum gjaldeyr- is- og innflutningsleyfi í samræmi við þetta meginsjónarmið. Þá er ekki verið að gefa neinum einstökum aðil um ósanngjarna einokunaraðstöSu. Þegar um er að ræSa „standard" vörur meÍS föstu markaðsverði, verð- ur að úthluta leyfum í samræmi við þörfina á hverjum stað. Óhæf álagningaraðferð Reglur Viðskiptaráðs um verSlagn ingu vara eru þó enn fráleitari. Fylg- ir ráSiS þar enn prósentureglu Ey- steinstímabilsins, sem frægt er orð- ið aS endemum í verzlunarsögu þjóS arinnar. Regla þessi blátt áfram hvet ur innfiytjendur til þess aS kaupa dýrar vörur, og þegar allt selst, er aShald eftirspurnarinnar ekkert. Framh. á 8. síðu.

x

Íslendingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingur
https://timarit.is/publication/675

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.